Palestyna — region Lewantu: historia, religie, święte miasta i konflikt

Państwo Palestyna, znane również po prostu jako Palestyna, jest suwerennym państwem de jure na Bliskim Wschodzie, którego stolicą jest Jerozolima. Jest ono uznawane przez 141 członków ONZ. Od 2012 roku ma w Organizacji Narodów Zjednoczonych państwo nie będące członkiem obserwatorem. Jest to równoznaczne z faktycznym lub dorozumianym uznaniem państwowości.

Państwo Palestyna uznaje Zachodni Brzeg Jordanu i Strefę Gazy za swoje terytorium. Jego niepodległość została ogłoszona 15 listopada 1988 r.

Starożytne czasy

Pierwszymi ludźmi, którzy wyemigrowali do Palestyny byli Kananejczycy, którzy przybyli z północy Arabii, zwykle mówili po arabsku. Przyjęli oni również ideę alfabetu od tych, którzy żyli w obecnym Libanie. Migracja ta miała miejsce ok. 5000 r. p.n.e. Po 3000 latach przybyli Izraelici, którzy są synami Jackoba, syna Abrahama. Izraelici rządzili regionem dzisiejszej Palestyny, który w tym czasie znajdował się na obszarze znanym jako Południowy Kanaan lub Ziemia Palestyńska. Obszar ten przechodził od Tyru na północy do Beersheby na południu. Po śmierci króla Salomona, ziemia ta została podzielona na północne królestwo znane jako Samaria i południowe królestwo znane jako Judea. Królestwo Północne zostało zdobyte przez asyryjskiego króla Sennacheriba, wypędzając większość jego izraelskich mieszkańców. Ava została podbita przez Babilończyków ponad 100 lat później, a znaczna część jej ludności żydowskiej została również wygnana. Jednakże, pomimo zniszczenia, część Żydów i Samarytan pozostała na tej ziemi. Po przejęciu Imperium Babilońskiego przez Persów, następnie Jakeret powrócił do Judei i powoli odbudował swoją cywilizację. Obszar ten pozostawał pod bezpośrednim panowaniem perskim jeszcze przez 200 lat, a Żydzi mieli ograniczoną autonomię. Teraz większość Palestyńczyków wyjeżdża do różnych krajów, takich jak Jordania, Liban i Syria.

Okres macedoński

Wraz z podbojami Aleksandra Wielkiego Macedończyka obszar ten zdominowali władcy hellenistyczni - najpierw sam Aleksander, później ptolemejscy władcy Egiptu i wreszcie Seleucydzi. W drugim wieku przed wspólną erą, ludność żydowska tego obszaru zbuntowała się przeciwko Seleucydom i założyła niezależne Hesmoneańskie Królestwo. W następnych dziesięcioleciach królestwo żydowskie rozszerzyło się na ten region, podbijając sąsiednich Samarytan, Edomejczyków i Nabatejczyków. Powoli jednak region ten stał się zdominowany przez CesarstwoRzymskie.

okres rzymski

Po na wpół niezależnych rządach króla Heroda, Judea została przekształcona w prowincję rzymską. Żydzi dwukrotnie gwałtownie zbuntowali się przeciwko Rzymianom, ale Rzymianie podbili cały ten teren i ostatecznie zmienili jego nazwę na Syrię-Palestyna po jednym z dawnych wrogów Judei, Filistynie. Po dwóch wiekach Wschodnie Cesarstwo Rzymskie stało się znane jako Bizancjum, które stało się Cesarstwem Chrześcijańskim. Bizancjum utrzymało swoje panowanie nad krajem, z dzielnicami Palaestina Prima i Palaestina Secunda prowincji Oriens z przeważającą liczbą bizantyjskich chrześcijan i dużymi grupami Samarytan, Żydów, greckich bizantyjczyków i chrześcijańskich Arabów.

Średniowiecze i Turcy Osmańscy

W ciągu następnych stuleci region ten został na krótko podbity przez Persów, stał się częścią arabskiego imperium muzułmańskiego, królestwa krzyżowców, sułtanatu Mamluka i imperium osmańskiego. Podczas I wojny światowej, generał Allenby zaatakował armię turecką w dolinie Megiddo (w Biblii oznaczonej jako Armageddon), od 19 do 25 września 1918 roku. Dziś Jordania stanowi 81%, a Izrael 19% mandatu palestyńskiego. Trans-Jordan został założony 25 maja 1946 r., a Izrael stanowi pozostałe 19%. Mandat palestyński dzieli się na transkordańską/jordańską (81%) i izraelską (19%), ponieważ obecnie jordańskie zdobycie Wschodniej Jerozolimy i Zachodniego Brzegu Jordanu zostało odwrócone. Strefa Gazy została zdobyta przez Izrael z Egiptu w 1967 r., a Izrael wycofał się z Gazy w 2005 r. Region ten często nazywany jest Ziemią Świętą i jest święty dla chrześcijan, Żydów i muzułmanów, którzy uznają Dziesięć Przykazań.