Rzeka Jordan (hebr. נהר הירדן nehar hayarden, arabski: نهر الأردن nahr al-urdun) jest rzeką w południowo-zachodniej Azji, która przepływa przez Wielką Dolinę Ryftową i uchodzi do Morza Martwego. Jest jedną z najważniejszych i najświętszych rzek tego regionu z uwagi na znaczenie religijne, historyczne i gospodarcze.
Ma ona długość około 251 kilometrów (156 mil). Do głównych dopływów górnego biegu Jordanu należą:
- Hasbani (hebr. שניר senir, arabski: الحاصباني hasbani), który płynie z Libanu.
- Banias (hebr. חרמון hermon, arabski: بانياس banias), który wypływa ze źródła w Banias u podnóża góry Hermon.
- Dan (hebr. דן dan, arabski: اللدان leddan), którego źródło znajduje się również u podnóża Hermonu.
- Ayoun (hebr.: עיון ayoun, arabski: عيون ayoun), który także bierze początek w Libanie.
Te cztery rzeki łączą się i w pobliżu kibucu Sede Nehemya tworzą górny bieg Jordanu w północnym Izraelu. Rzeka przepływa przez dolinę Hula (dawniej bagna i jezioro Hula), wpływa do Jeziora Galilejskiego (Morza Galilejskiego) i stamtąd kontynuuje bieg na południe. Na końcowym odcinku rzeka wypływa w kierunku Morza Martwego, które znajduje się obecnie około 430 metrów poniżej poziomu morza i nie ma ujścia. Do dolnego biegu Jordanu od wschodu wpływają dwa ważne dopływy: rzeka Jarmuk i rzeka Jabbok.
W drugiej połowie XX wieku rozpoczęto intensywną eksploatację zasobów wodnych dorzecza. W 1964 r. Izrael uruchomił system poboru wody (m.in. tamy i urządzenia przesyłowe) czerpiący wodę z Jeziora Galilejskiego do krajowego systemu zaopatrzenia w wodę. W tym samym czasie Jordania wybudowała kanały pobierające wodę z rzeki Jarmuk, a Syria zbudowała zbiorniki retencyjne i tamy na Jarmuku. Intensywne pobory wody, wraz z regulacjami i retencją, znacznie zmniejszyły przepływ w dolnym biegu Jordanu i zmieniły naturalne stosunki wodne.
W wyniku tych działań oraz intensywnego wykorzystania wód od 70% do 90% dostępnej wody dorzecza jest wykorzystywane do celów rolniczych, przemysłowych i komunalnych, co znacząco ogranicza naturalny przepływ. Dodatkowo wysoka temperatura i parowanie przyczyniają się do kurczenia się Morza Martwego. Współcześnie jego lustro wody obniża się systematycznie, a wszystkie płytkie wody południowego krańca morza zostały w czasach nowożytnych osuszone i są obecnie słonymi równinami.
Wpływ człowieka na ekosystem doliny Jordanu był też widoczny wcześniej — np. osuszenie i melioracja bagien Hula w połowie XX w. doprowadziły do degradacji siedlisk; część terenów bagiennych została później częściowo przywrócona jako rezerwat (Hula Nature Reserve), co poprawiło warunki dla ptaków migrujących i lokalnej przyrody.
Woda z Jordanu jest kluczowym zasobem dla stosunkowo suchych krajów tego regionu i stanowi jedno z głównych źródeł napięć międzynarodowych. Konflikty o dostęp do wody i jej dystrybucję dotyczą Libanu, Syrii, Jordanii, Izraela i Palestyny. Negocjacje i porozumienia wodne są częścią szerszych rozmów politycznych i bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie.
Poza wymiarem gospodarczym rzeka Jordan ma ogromne znaczenie religijne i kulturowe. W tradycji żydowskiej, chrześcijańskiej i islamskiej jest miejscem wielu ważnych wydarzeń biblijnych — m.in. uznaje się w nim miejsce chrztu Jezusa. Obszary przyrzeczne są przedmiotem turystyki religijnej, badań archeologicznych i ochrony przyrody.