Orkiestra Filharmonii Londyńskiej (LPO) — od 1932: historia i dyrygenci
Orkiestra Filharmonii Londyńskiej (LPO) — od 1932: fascynująca historia, legendarni dyrygenci, kluczowe koncerty i przemiany od Beechama po współczesność.
London Philharmonic Orchestra (LPO) jest jedną z najważniejszych orkiestr w Wielkiej Brytanii. Jej siedzibą koncertową od lat jest Royal Festival Hall w Londynie, gdzie orkiestra występuje regularnie, prowadząc też działalność edukacyjną i udział w festiwalach.
Historia
Orkiestra została założona w 1932 roku przez Sir Thomasa Beechama. Swój pierwszy koncert zagrała 7 października 1932 roku w Queen's Hall w Londynie; ówczesnym dyrygentem towarzyszącym był Malcolm Sargent. Już na jednym z pierwszych sezonów, w listopadzie 1932 roku, wystąpił szesnastoletni Yehudi Menuhin, wykonując m.in. koncert skrzypcowy Elgara, który sam kompozytor poprowadził (Elgar).
W latach 30. Beecham, będąc równocześnie związanym z Royal Opera House, wykorzystywał LPO także do pracy operowej. Pod jego kierunkiem orkiestra dokonała wielu nagrań studyjnych i koncertowych, które przyczyniły się do międzynarodowej renomy zespołu.
W 1939 roku sponsorzy orkiestry wycofali się finansowo, co doprowadziło do przekształcenia LPO w organizację samorządową prowadzoną przez muzyków. Model ten — podobny do działania Londyńskiej Orkiestry Symfonicznej — oznaczał, że sami gracze decydowali o wynagrodzeniach, składzie zespołu, repertuarze i organizacji działalności.
W czasie II wojny światowej jeździli po kraju, dając koncerty w miejscach, gdzie dostęp do muzyki klasycznej był ograniczony, co miało duże znaczenie dla morale cywilów i żołnierzy. Podczas bombardowań w maju 1941 roku została zniszczona Queen's Hall, wiele instrumentów uległo zniszczeniu, lecz dzięki datkom i zbiórkom udało się pozyskać nowe wyposażenie dla muzyków.
Po wojnie Beecham powrócił do LPO na osiemnaście miesięcy, po czym odszedł, by stworzyć nowy zespół — Królewską Filharmonię. W kolejnych latach orkiestra pracowała z wieloma dyrygentami gościnnymi, aż do powołania stałego kierownictwa. Gdy zaproponowany dyrygent Eduard van Beinum zachorował, rolę tę przejął Sir Adrian Boult, który prowadził orkiestrę do 1956 roku, a w 1965 roku objął funkcję jej prezesa.
Pod koniec lat 50. LPO przeżywała trudności finansowe; przez pewien czas muzycy nie otrzymywali stałych pensji, wypłacano tylko wynagrodzenia za konkretne występy. W 1958 roku głównym dyrygentem został William Steinberg, który pomógł podnieść artystyczny poziom orkiestry i ustabilizować jej brzmienie.
W 1964 roku LPO została orkiestrą rezydencką letniego Glyndebourne Festival Opera, współpracę tę kontynuuje do dziś, występując w repertuarze operowym podczas sezonu festiwalowego.
Dyrygenci i działalność w drugiej połowie XX wieku oraz współcześnie
W 1967 roku LPO mianowało Bernarda Haitinka głównym dyrygentem; pozostał on z orkiestrą przez dwanaście lat, systematycznie rozwijając jej repertuar symfoniczny. Po nim funkcję tę objął Sir Georg Solti, który także wniósł znaczący wkład w rozwój zespołu.
Orkiestra wielokrotnie nagrywała płyty, występowała na tournée międzynarodowych i współpracowała z czołowymi solistami i dyrygentami. LPO angażuje się również w działalność edukacyjną, koncerty dla młodzieży oraz projekty popularyzujące muzykę klasyczną.
Vladimir Jurowski jest obecnie jednym z najważniejszych dyrygentów związanych z orkiestrą; pod jego kierunkiem LPO kontynuuje tradycję wysokiego poziomu wykonawczego i aktywności koncertowej w kraju i za granicą.
Znaczenie i dziedzictwo
- Tradycja wykonawcza: LPO od lat 30. buduje reputację jednego z wiodących zespołów symfonicznych Wielkiej Brytanii.
- Działalność operowa: dzięki współpracy z instytucjami jak Royal Opera House i Glyndebourne orkiestra ma bogate doświadczenie w repertuarze operowym.
- Rolę społeczną: podczas II wojny światowej i w okresach trudności finansowych orkiestra pełniła istotną funkcję kulturalną, utrzymując dostęp do muzyki klasycznej.
- Rejestracje i tournée: liczne nagrania i koncerty zagraniczne utrwaliły międzynarodowy wizerunek LPO.
LPO pozostaje jednym z filarów brytyjskiej sceny muzycznej — łącząc tradycję z nowymi inicjatywami repertuarowymi, edukacyjnymi i nagraniowymi.
Główni dyrygenci
- Sir Thomas Beecham (1932-1939)
- Eduard van Beinum (1947-1950)
- Sir Adrian Boult (1950-1957)
- William Steinberg (1958-1960)
- Sir John Pritchard (1962-1966)
- Bernard Haitink (1967-1979)
- Sir Georg Solti (1979-1983)
- Klaus Tennstedt (1983-1990)
- Franz Welser-Möst (1990-1996)
- Kurt Masur (2000-2007)
- Vladimir Jurowski (od 2007 r.)
Pytania i odpowiedzi
P: Czym jest London Philharmonic Orchestra?
O: London Philharmonic Orchestra (LPO) jest jedną z największych orkiestr w Wielkiej Brytanii, z siedzibą w Royal Festival Hall w Londynie.
P: Kiedy została założona?
O: Sir Thomas Beecham założył orkiestrę w 1932 roku, a swój pierwszy koncert zagrała 7 października 1932 roku w Queen's Hall w Londynie.
P: Kto poprowadził pierwsze koncerty?
O: Na jednym z pierwszych koncertów orkiestry w listopadzie 1932 roku Malcolm Sargent był asystentem dyrygenta, a sam Elgar poprowadził koncert skrzypcowy w wykonaniu 16-letniego Yehudi Menuhina.
P: W jaki sposób orkiestra stała się samorządna?
O: W 1939 roku sponsorzy przestali przekazywać pieniądze na orkiestrę, więc stała się ona organem samorządowym, co oznaczało, że gracze zorganizowali się i sami decydowali o swoich wynagrodzeniach, członkach i muzyce, którą będą grać.
P: Co się działo w czasie II wojny światowej?
O: Podczas II wojny światowej orkiestra grała muzykę dla ludzi, którzy w przeciwnym razie nie mogliby jej usłyszeć. Wiele instrumentów zostało zniszczonych podczas bombardowania Queen's Hall, ale ludzie ofiarowali pieniądze na zakup nowych instrumentów.
P: Kto powrócił po II wojnie światowej?
O: Po II wojnie światowej Beecham powrócił do LPO na półtora roku, po czym odszedł, aby założyć nową orkiestrę o nazwie Royal Philharmonic.
P: Jakie inne zadania podjęła LPO od tego czasu? O: Od tego czasu LPO miała kilku dyrygentów gościnnych, aż do momentu powołania Eduarda van Beinuma, a następnie Sir Adriana Boulta, który był w LPO do 1956 roku, a w 1965 roku został jej prezesem. W 1964 r. LPO stała się również stałą orkiestrą Glyndebourne Festival Opera i robi to do dziś, a od 1967 r. głównym dyrygentem jest Vladimir Jurowski.
Przeszukaj encyklopedię