Wielki Post, w tradycji chrześcijańskiej, to okres około sześciu tygodni przed Wielkanocą. Jest to czas, w którym chrześcijanie mają być spokojni i przemyślani, przygotowując się do Wielkanocy. Powinni dużo się modlić, dawać pieniądze organizacjom charytatywnym i rezygnować z niektórych rzeczy, które mogliby robić dla przyjemności. Okres Wielkiego Postu kończy się w czasie Wielkanocy, która jest czasem wielkich uroczystości, gdy chrześcijanie myślą o tym, jak Jezus umarł na krzyżu, a potem zmartwychwstał z martwych.
Wielki Post tradycyjnie ma trwać czterdzieści dni. Biblia mówi bowiem, że Jezus spędził czterdzieści dni na pustyni, przygotowując się do swojej śmierci i zmartwychwstania.
Wielki Post zaczyna się w Środę Popielcową. W Kościele katolickim kończy się on o dziewiątej godzinie Wielkiego Czwartku (44 dni). W kościele anglikańskim kończy się w Wielką Sobotę (46 dni).
Kościoły w tradycji bizantyjskiej (np. prawosławne i wschodniokatolickie) inaczej liczą dni Wielkiego Postu. W prawosławiu wschodnim istnieją również różne lokalne tradycje.
Wielki Post jest tradycyjnie czasem postu (mało jedzenia). Tradycja ta była przydatna, bo był to czas, kiedy trzeba było zjeść jedzenie, które było przechowywane na zimę, zanim się zepsuło. Wielu rzymskokatolików w okresie Wielkiego Postu nie spożywa innego mięsa niż ryby w piątki.
Słowo "lent" pochodzi od staroangielskiego lencten oznaczającego "wiosna" (sezon).
