Medical Research Council (MRC) Laboratory of Molecular Biology (LMB) jest wiodącym instytutem badawczym w Cambridge w Anglii. LMB uczestniczyła w rewolucji w biologii molekularnej, która miała miejsce w latach 1950. i 1960., a od tego czasu pozostaje jednym z centrów światowej klasy w badaniach podstawowych i przekładaniu ich na zastosowania medyczne.
Krótka historia i charakter instytutu
Laboratorium wyrosło w okresie powojennym z jednostek badawczych związanych z MRC i stopniowo rozszerzało zakres badań — od struktur białek i kwasów nukleinowych po mechanizmy komórkowe i metody technologiczne. LMB słynie z modelu pracy opartego na małych, samodzielnych zespołach badawczych, ścisłej współpracy międzybiurowej oraz łączeniu biologii, chemii i fizyki. Instytut współpracuje blisko z University of Cambridge i ośrodkami klinicznymi, co ułatwia translację odkryć podstawowych na zastosowania medyczne.
Główne osiągnięcia naukowe
- Wkład w odkrycie struktury DNA i rozwój biologii molekularnej (m.in. prace związane z badaniami Francis'a Cricka i współpracowników).
- Opracowanie metod badania i krystalografii białek prowadzących do zrozumienia struktury enzymów i innych makrocząsteczek (m.in. prace Kendrew’a i Perutza).
- Rozwój metod sekwencjonowania DNA oraz technologii biologii molekularnej (m.in. prace Fredericka Sangera).
- Opracowanie technologii monoclonalnych przeciwciał i ich zastosowań (m.in. prace Milsteina i Köhlera).
- Determinacja struktur rybosomu i zrozumienie mechanizmów syntezy białek (m.in. prace Venkatramana Ramakrishnana).
- Pionierskie osiągnięcia w mikroskopii elektronowej i technikach strukturalnych, w tym rozwój metod kriomikroskopii elektronowej (m.in. Richard Henderson).
Instytut ma również silne tradycje szkolenia naukowców — każdego roku w LMB pracują liczni doktoranci i stypendyści z całego świata, a wielu absolwentów kontynuuje kariery na czołowych stanowiskach akademickich i przemysłowych.
Nowy budynek i lokalizacja
W maju 2013 r. otwarto nowy budynek zastępczy o wartości 212 mln funtów, wybudowany w pobliżu pierwotnej siedziby kampusu biomedycznego Cambridge. Droga na zewnątrz nowego budynku nosi nazwę Francis Crick Avenue od nazwiska wspólnego laureata Nagrody Nobla z 1962 roku, który w 1953 roku odkrył spiralną strukturę DNA. Nowe obiekty zapewniły nowoczesne laboratoria, przestrzeń do pracy zespołowej oraz udogodnienia dla wspólnych projektów międzynarodowych.
Laureaci Nagrody Nobla związani z LMB
Pracownicy naukowi LMB, którzy zostali uhonorowani Nagrodą Nobla, to..:
- Frederick Sanger 1958 & 1980 (1980 był dzielony z Paulem Bergiem i Walterem Gilbertem)
- John Kendrew 1962 (dzielony z Maxem Perutzem)
- Max Perutz 1962 (dzielony z Johnem Kendrew)
- Francis Crick 1962 (dzielony z Maurycym Wilkinsem i Jimem Watsonem)
- Jim Watson 1962 (dzielony z Francisem Crickiem i Maurycym Wilkinsem)
- Aaron Klug 1982
- Cezar Milstein 1984 (dzielony z Georgesem Köhlerem i Nielsem Jerne)
- Georges Köhler 1984 (wspólny z Cezarem Milsteinem i Nielsem Jernem)
- John Walker 1997 (dzielony z Paulem D. Boyerem i Jensem Christianem Skou)
- Sydney Brenner 2002 (wspólnie z Robertem Horvitzem i Johnem Sulstonem)
- Robert Horvitz 2002 (wspólnie z Sydney Brenner i Johnem Sulstonem)
- John Sulston 2002 (wspólnie z Sydney Brenner i Robertem Horvitzem)
- VenkatramanRamakrishnan 2009 (wspólny z Thomasem A. Steitzem i Adą E. Yonath)
- Richard Henderson 2017 (wspólnie z Jacquesem Dubochetem i Joachimem Frankiem)
Wśród odwiedzających, którzy otrzymali nagrodę Nobla za wykonaną pracę lub rozpoczęli pracę w LMB i absolwentów są m.in. wymienieni powyżej laureaci oraz wielu innych wybitnych naukowców, którzy współpracowali z LMB, korzystali z jego technologii lub kontynuowali tu część swojej kariery naukowej.
Znaczenie i wpływ
LMB pozostaje jednym z najważniejszych ośrodków badań biomedycznych na świecie. Jego wyniki naukowe miały bezpośredni wpływ na rozwój medycyny, biotechnologii i metod badawczych stosowanych obecnie globalnie. Model organizacyjny LMB oraz jego kultura naukowa są często wskazywane jako wzorzec skutecznego środowiska badawczego, łączącego doskonałość naukową z efektywną współpracą interdyscyplinarną.