Królestwo Tungning: Koxinga i pierwsze chińskie rządy na Tajwanie (1661–1683)

Królestwo Tungning jest również czasami znane jako:

• Królestwo Zheng (Cheng)
• Królestwo Yanping.
• Dynastia Koxinga.

Admirał Koxinga nazwał Tajwan Tungtu/Dongdu. W zachodnich podręcznikach historii znany jest jako Królestwo Tajwanu.

W 1661 r. Koxinga wymusił lądowanie w Luerhmen na Tajwanie. W mniej niż rok, wziął Fort Zeelandia i zawarł umowę z Frederick Coyett, holenderski gubernator. Holendrzy oddali mu fort i zostawili wszystkie dobra i majątek Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. Wszyscy Holendrzy, urzędnicy i żołnierze mogli bezpiecznie zabrać swoje rzeczy osobiste i zapasy z powrotem do Batawii. To zakończyło 38 lat holenderskich rządów kolonialnych na Tajwanie. Koxinga był zajęty robieniem z Tajwanu użytecznej bazy dla zwolenników dynastii anty-Qing, którzy mieli nadzieję na powrót dynastii Ming do władzy.

W 1662 roku, w wieku 39 lat, Koxinga zmarł na malarię. Niektórzy twierdzili, że zmarł w nagłym przypływie szaleństwa, gdy dowiedział się o śmierci swojego ojca pod rządami Qing. Jego syn, Zheng Jing, przejął kontrolę jako władca Tajwanu, z nazwą Książę Yanping.

Przez następne 19 lat Zheng Jing próbował kierować krajem i odbudować swoją armię na Tajwanie. Kontakt z cesarzem Kangxi z dynastii Qing z Chin poprzez ambasadorów był częsty. Zheng Jing walczył z Qing w obronie Xiamen, Quemoy i wysp Pescadores, które ostatecznie stracił na przestrzeni lat. Jego mała armia nie była wystarczająco duża, aby bronić wysp przed Qing. Podczas rewolty Trzech Feudatoriów, Zheng Jing rozpoczął atak w rejonie Fujian. Na koniec rewolty, armia Zheng została pokonana. Po klęsce Zheng wrócił na Tajwan, gdzie spędzał czas przy winie i kobietach, umierając wkrótce potem na chorobę. Po jego śmierci, jego generałowie i ministrowie zostali podzieleni na dwie grupy, z których każda wspierała jednego z jego synów, aby przejąć władzę. Po kilku walkach Zheng Keshuang, jego 12-letni syn, został nowym królem.

W 1683 roku, po bitwie pod Penghu, Zheng Keshuang oddał się w ręce Qing. Jego królestwo zostało włączone do dynastii Qing jako część prowincji Fujian.

Królestwo Tungningu trwało nieco ponad 20 lat. Ponieważ jego historia jest prawie taka sama jak współczesnego Tajwanu, ma wielką wartość symboliczną.

Po klęsce w chińskiej wojnie domowej w 1949 roku, Republika Chińska (ROC), kierowana przez Kuomintang, udała się na Tajwan. Pozostawili oni Chiny kontynentalne Partii Komunistycznej, która założyła Chińską Republikę Ludową (ChRL). Przez wiele lat ROC planował przejęcie kontroli nad kontynentem. Utrzymywała bazy na wyspach blisko lądu (np. Quemoy). To było to samo, co robił Koxinga i jego synowie. Obecnie RKKA stała się demokracją i nie chce już przejąć kontroli nad kontynentem. Układ polityczny i terytorialny nie uległ zmianie. In this way, it is the same as between the Qing/Koxinga situation and the current PRC/ROC situation.

Kuomintang z ROC dużo mówił o celach Koxinga. Mieli oni zamiar użyć Tajwanu jako bazy do powrotu ich rządu do Chin kontynentalnych. Postrzegają siebie jako obrońców ROC. They see Taiwan as a base from which the ROC will take back control of the mainland. ChRL mówi o tym, że Koxinga uwolnił Tajwan od holenderskiego kolonializmu dla dobra ojczyzny. Nie mówią o tym, że Koxinga próbował pozbyć się rządu kontynentalnego, aby przywrócić wcześniejszą dynastię.