Chiny kontynentalne, zwane również Chinami kontynentalnymi, to część Chin, która nie obejmuje Republiki Chińskiej kontrolującej Tajwan, Kinmen, Matsu i Peskadores. Termin ten nie obejmuje również Hongkongu i Makao.
W dynastii Qing całe Chiny kontynentalne, Hong Kong, Makao, Tajwan, Kinmen, Matsu, Peskadores i Mongolia były częścią Cesarstwa Chińskiego. Tajwan, Hongkong i Makao były przez kilka lat kolonizowane przez obcokrajowców (Tajwan do Japończyków, Hongkong do Brytyjczyków, Makao do Portugalczyków).
Pod koniec Imperium Qing, Chiny stały się Chinami nacjonalistycznymi (Republika Chińska), a w 1945 roku otrzymały Tajwan. Po tym jak komuniści (Chińska Republika Ludowa) przejęli większość Chin, nacjonaliści zatrzymali tylko Tajwan, Kinmen, Matsu i Peskadores. Mongolia stała się później niepodległym państwem.
Od tego czasu komunistyczne Chiny obejmują tylko część kontynentu (ląd stały) i kilka małych wysp, które są bardzo blisko (największą komunistyczną wyspą jest Hainan). Ten region to Chiny kontynentalne.
Później Hongkong i Makao zostały zwrócone rządowi Chin, ale ponieważ rząd nazywa je "specjalnymi regionami administracyjnymi" zgodnie z ideą "jeden kraj, dwa systemy", nadal nie są one uważane za część Chin kontynentalnych.
