Dwudziestolecie międzywojenne

Polityka i konflikty

W dwudziestoleciu międzywojennym coraz wyraźniej ścierały się dwa porządki: system bezpieczeństwa zbiorowego oraz polityka rewizji granic. W Niemczech umocnił się nazizm, który po przejęciu władzy rozpoczął gwałtowne zbrojenia i łamanie postanowień traktatowych. Równocześnie rosnącą potęgą stał się Związek Radziecki, a we Włoszech utrwalił się faszyzm. W Azji Japonia prowadziła ekspansję w Chinach i całym regionie Pacyfiku.

• rewizjonizm – dążenie do zmiany powojennego ładu i granic;
• wielki kryzys gospodarczy – załamanie ekonomiczne lat 30., dotykające wiele państw;
• totalitaryzmy – systemy podporządkowujące życie jednostki państwu i ideologii;
• zbrojenia – szybki wzrost potencjału militarnego i przygotowań do wojny.

Kultura, nauka i życie codzienne

Dwudziestolecie było także czasem intensywnego rozwoju kultury masowej. Upowszechniały się radio, kino, prasa ilustrowana i reklama, a miasta zmieniały się wraz z elektryfikacją, komunikacją i nową architekturą. W literaturze, sztuce i muzyce pojawiały się awangarda, modernizm oraz eksperymenty formalne, ale obok nich trwały też nurty tradycyjne i patriotyczne. Wiele osiągnięć tej epoki na trwałe zmieniło sposób spędzania czasu, komunikowania się i postrzegania nowoczesności.

W Polsce dwudziestolecie miało szczególne znaczenie, ponieważ oznaczało odbudowę niepodległego państwa po latach zaborów. Był to czas tworzenia instytucji, modernizacji miast, reform gospodarczych oraz rozwoju szkolnictwa i życia kulturalnego. Jednocześnie kraj borykał się z nierównościami społecznymi, problemami gospodarczymi i trudnym położeniem międzynarodowym. Dlatego okres ten bywa opisywany jako epoka wielkich możliwości, ale też rosnącego poczucia zagrożenia, które w 1939 roku zostało przerwane przez wojnę.