Imperium Hoysala (Karnataka): historia, architektura świątyń i znani władcy
Imperium Hoysala (Karnataka): historia, mistrzowska architektura świątyń w Belur, Halebid i Somnathpura oraz sylwetki słynnych władców Vishnuvardhana i Veera Ballala.
Imperium Hoysala (Kannada: ಹೊಯ್ಸಳ) było indyjskim państwem, które kontrolowało dużą część południowych Indii od 1000 do 1346 r. Głównymi ośrodkami władzy były miasta Belur i Halebid; Belur, Karnataka jest często wymieniane jako jedna ze stolic okresu Hoysala. Imperium Hoysala zapisało się w historii przede wszystkim dzięki wyjątkowej architekturze sakralnej i rozwiniętej sztuce rzeźbiarskiej.
Historia
Początki Hoysalów sięgają regionu Karnataka, gdzie najpierw występowali jako niewielcy wasale dynastii Chalukyów z Kalyani. Z czasem rozwinęli własną strukturę państwową i rozszerzyli wpływy, tworząc samodzielne państwo obejmujące znaczną część południowych Indii. Okres panowania Hoysalów (XI–XIV w.) jest uważany za jeden z ważniejszych etapów w historii Karnataki, porównywalny pod względem znaczenia kulturowego do imperiumVijayanagara.
Hoysalowie wchodzili w konflikty i sojusze z sąsiednimi potęgami — m.in. z państwem Chola i później z armiami północnych sułtanatów. Rozkwit polityczny i kulturalny przypada zwłaszcza na panowanie królów takich jak Vishnuvardhana, Veera Ballala II i Veera Ballala III. Ostateczny upadek dynastii nastąpił w wyniku wewnętrznych problemów, osłabienia militarnego i najazdów sił z północy, czego finałem było rozbicie struktur państwowych w XIV wieku.
Religia i kultura
Dwór Hoysala był miejscem współistnienia różnych tradycji religijnych. Władcy i elity dworskie wspierali zarówno dżinizm, jak i hinduizm. Znany król Bitti Deva, który po przyjęciu nauk Ramanujacharya przeszedł na Vaishnavizm i przyjął imię Vishnuvardhana, promował kult Wisznu (Vaishnavism) obok istniejących tradycji. Dwór hołubił rozwój piśmiennictwa i nauk — Kannada był głównym językiem administracji i literatury, a królestwo sprzyjało zarówno twórczości w języku kannada, jak i w Sanskrit. Dzięki mecenatowi królewskiemu rozwinęły się lokalne szkoły literackie i liczne dzieła epickie, religijne i naukowe.
Architektura świątyń
Najbardziej rozpoznawalnym dziedzictwem Hoysala jest ich styl architektoniczny i rzeźbiarski. Setki świątyń rozmieszczonych w całym regionie Karnataka (najbardziej znane kompleksy znajdują się w Belur, Halebid i Somnathpura) pokazują charakterystyczne cechy tej sztuki:
- użycie mydlanego piaskowca/soapstone (chloritic schist), ułatwiającego precyzyjne rzeźbienie;
- plan gwiaździsty (stellate) lub z geometrycznie złożonymi platformami, które dawały świątyniom bogaty kontur zewnętrzny;
- bogato dekorowane stiuki i fryzy przedstawiające sceny z Ramajany, Mahabharaty, panteonu hinduskiego oraz motywy roślinne i fantastyczne;
- lathe-turned kolumny i misternie wykończone mandapy (sala zgromadzeń), często z symetrycznymi filarami i emanującymi detalami;
- różne układy sanktuariów (ekakuta, dvikuta, trikuta) z centralnym garbhagriha (świętą komnatą) i wieńczącymi je wieżyczkami (vimana).
Przykłady: słynna Chennakesava w Belur, Hoysaleswara w Halebid oraz Chennakesava w Somnathpura — wszystkie te świątynie ilustrują mistrzostwo w kompozycji architektonicznej i precyzji rzeźbiarskiej Hoysala.
Znani władcy
- Vishnuvardhana (Bitti Deva) – rozwinął państwo, przeszedł na vaishnavizm i był jednym z głównych mecenasów budowy wielkich świątyń;
- Veera Ballala II – pod jego rządami Hoysala osiągnęli znaczne wpływy polityczne i militarne, a także dalszy rozwój sztuki i literatury;
- Veera Ballala III – ostatni wielki władca dynastii, jego panowanie naznaczone było walkami z siłami północnych sułtanatów i stopniowym osłabieniem królestwa.
Dziedzictwo
Dziedzictwo Hoysalów obejmuje nie tylko zabytkowe świątynie, ale też trwały wpływ na rozwój regionu: rozwój sztuki kamieniarskiej, rozkwit literatury w języku Kannada i w Sanskrit, a także modele organizacji gospodarstw świątynnych i systemów irygacyjnych. Do dziś architektura i rzeźba Hoysala są cenione jako jedne z najznakomitszych osiągnięć sztuki świątynnej południowych Indii.
Kings
- Nripa Kama (1000 - 1045)
- Vinayaditya (1045 - 1098)
- Ereyanga (1098 - 1100)
- Veera Ballala I (1100 -1108)
- Vishnuvardhana (1108 - 1152)
- Narasimha I (1152 - 1173)
- Veera Ballala II (1173 - 1220)
- Narasimha II (1220 - 1235)
- Vira Someshwara (1235 - 1253)
- Narasimha III (1253 - 1292)
- Ramanatha (1253 - 1295)
- Veera Ballala III (1292 - 1342)
Pytania i odpowiedzi
P: Czym było imperium Hoysala?
O: Imperium Hoysala było indyjskim imperium, które kontrolowało część południowych Indii w latach 1000-1346 n.e.
P: Gdzie znajdowała się stolica imperium Hoysala?
O: Stolicą imperium Hoysala był Belur w stanie Karnataka.
P: Z jakiego powodu imperium Hoysala jest dziś głównie pamiętane?
O: Imperium Hoysala jest dziś pamiętane głównie ze względu na swoją architekturę, w szczególności setki świątyń znajdujących się w całym stanie Karnataka.
P: Na jakie religie mieli wpływ królowie Hoysala?
O: Królowie Hoysala byli pod wpływem dżinizmu i hinduizmu.
P: W co wierzyli niektórzy królowie Hoysala?
O: Niektórzy królowie Hoysala, w tym król Vishnuvardhana i królowie po nim, wierzyli w Vaishnavizm.
P: Z czego znany był okres Hoysala?
O: Okres Hoysala jest znany jako jeden z najlepszych okresów w historii Karnataki, obok Imperium Vijayanagara.
P: Jaki był główny język królów Hoysala i co zrobili oni, aby upowszechnić pisanie w tym języku?
O: Głównym językiem królów Hoysala był język kannada i przyczynili się oni do rozwoju pisma kannada i sanskrytu.
Przeszukaj encyklopedię