ʿAbd al-Qādir Gīlānī, (pers: عبدالقادر گیلانی, formalnie Muḥyī l-Dīn Abū Muḥammad b. Abū Sālih ʿAbd al-Qādir al-Gīlānī al-Ḥasanī wa'l-Ḥusaynī (arab: عبدالقادر الجيلاني, turecki: Abdülkâdir Geylânî, kurdyjski: Evdilqadirê Geylanî, Sorani Kurdish: عهبدوالقادری گهیلانی), znany jako w skrócie był hanbalijskim sunnickim muzułmańskim kaznodzieją, oratorem, ascetą, mistykiem, sayyidem, faqīh i teologiem. Był znany jako tytułowy założyciel Qadiriyya tariqa (zakon suficki) sufizmu.