Equity (słuszność) — definicja prawa anglosaskiego i przykłady
Equity (słuszność) w prawie anglosaskim — przystępna definicja, zasady i praktyczne przykłady decyzji sędziowskich stosowanych, gdy prawo zwykłe jest niewystarczające.
W krajach common law sprawiedliwość opiera się na sędziowskiej ocenie słuszności. Jest to często to, co jest uważane za sprawiedliwe i słuszne na mocy prawa naturalnego. Stosuje się ją, gdy same przepisy prawa nie regulują danej kwestii lub są w jakiś sposób nieodpowiednie. Przykłady decyzji opartych na zasadzie słuszności obejmują nałożenie zastawu, korektę linii własności lub nakazanie komuś zrobienia czegoś w celu zapobieżenia szkodzie.
Czym jest „equity” (słuszność)?
Equity — w polskim tłumaczeniu często określana jako słuszność lub prawo słuszności — to zbiór zasad i remedium rozwiniętych w systemie anglosaskim w celu uzupełniania twardych reguł common law. Ma charakter dyskrecjonalny: sędzia stosujący zasady equity kieruje się oceną tego, co w konkretnych okolicznościach będzie sprawiedliwe. Equity powstała historycznie w sądownictwie kanclerza (Court of Chancery) jako odpowiedź na sztywność prawa zwyczajowego.
Główne zasady i maksymy
- Equity follows the law — słuszność nie unieważnia prawa, lecz je uzupełnia.
- He who seeks equity must do equity — kto żąda pomocy sądu słusznościowego, musi sam postępować uczciwie.
- He who comes to equity must come with clean hands — sąd może odmówić pomocy, gdy strona działała w złej wierze.
- Delay defeats equity (laches) — zwłoka w wystąpieniu o środek słusznościowy może spowodować odmowę.
- Equity acts in personam — wiele środków equity jest skierowanych bezpośrednio wobec osoby (np. nakaz spełnienia określonego działania).
- Equity delights in equality — tam, gdzie to możliwe, słuszność dąży do równego rozdziału korzyści/obciążeń.
Typowe środki i instytucje equity
- Nakaz sądowy (injunction) — zakaz lub nakazanie określonego zachowania w celu zapobieżenia szkodzie (np. zatrzymanie budowy naruszającej czyjeś prawa).
- Specific performance (nakaz spełnienia świadczenia) — wymuszenie wykonania zobowiązania kontraktowego, gdy pieniężne odszkodowanie byłoby niewystarczające (często w sprawach dotyczących nieruchomości lub unikatowych przedmiotów).
- Trust (powiernictwo) — instytucja, w której prawo własności jest rozdzielone na tytuł prawny (legal title) i prawo do korzyści (equitable interest).
- Constructive trust i resulting trust — twory słusznościowe służące naprawie niesprawiedliwego wzbogacenia lub zabezpieczeniu intencji stron.
- Equitable lien (zastaw słusznościowy) — zabezpieczenie roszczeń na majątku, nakładane przez sąd w celu zapewnienia wykonania zobowiązania.
- Equitable estoppel — zasada, która uniemożliwia stronie zaprzeczanie faktom czy obietnicom, na które druga strona racjonalnie polegała.
- Rectification i rescission — korekta lub unieważnienie umowy, gdy dokument nie odzwierciedla rzeczywistej woli stron lub zawarty był w wyniku błędu/wyłudzenia.
- Account of profits — obowiązek rozliczenia się z zysków uzyskanych kosztem drugiej strony (środek restitutionaryjny stosowany w equity).
Różnice między prawem zwyczajowym a equity
Prawo common law koncentruje się zwykle na odszkodowaniu pieniężnym i ścisłych regułach; equity natomiast daje sędziemu większą swobodę i środki niematerialne. W XIX wieku w Anglii sądy zostały scentralizowane (Judicature Acts), co zjednoczyło struktury sądowe, ale nie zatarło odrębności zasad i remediów equity. W praktyce oznacza to, że sąd może stosować zarówno środki prawa zwyczajowego, jak i środków słuszności, dobierając rozwiązanie adekwatne do sytuacji.
Kiedy sąd zastosuje equity?
Sąd odwoła się do zasad equity, gdy:
- tradycyjne reguły prawa nie dają sprawiedliwego rozwiązania,
- roszczenie wymaga środka innego niż pieniężne odszkodowanie (np. nakaz, trust),
- zachodzi konieczność zapobieżenia bezprawnemu wzbogaceniu lub naprawy niesprawiedliwości,
- strony wykazały szczególne okoliczności – np. unikatowość przedmiotu umowy.
Przy tym środki equity są zwykle dyskrecjonalne — sędzia ocenia równowagę interesów, adekwatność innych środków (np. czy odszkodowanie wystarczy) oraz czy strona domagająca się ochrony nie ma „nieczystych rąk”.
Odmowy i ograniczenia stosowania equity
Equity może odmówić świadczenia, jeżeli:
- wniosek jest spóźniony (laches),
- wnioskodawca działał w złej wierze (unclean hands),
- udzielenie pomocy byłoby niesprawiedliwe wobec osób trzecich,
- istnieje wystarczające i adekwatne odszkodowanie pieniężne.
Przykłady praktyczne
- Nałożenie zastawu słusznościowego na rzecz wierzyciela, gdy formalne zabezpieczenia są niewystarczające.
- Korekta linii własności (boundary adjustment) w sytuacji, gdy granice oznaczone w dokumentach nie odzwierciedlają rzeczywistej intencji stron.
- Nakaz zatrzymania robót budowlanych z obawy o nieodwracalne szkody — typowy injunction.
- Wydanie nakazu spełnienia świadczenia przy sprzedaży unikatowej nieruchomości, gdy odszkodowanie nie jest wystarczające.
- Ustanowienie powiernictwa (trust) dla ochrony majątku osoby niezdolnej do zarządzania nim.
Znaczenie współcześnie
Instytucje equity mają nadal istotne znaczenie w systemach opartych na common law i wywarły wpływ na prawo międzynarodowe oraz prawo prywatne w wielu krajach. W praktyce są niezbędne do rozwiązywania sporów, w których sztywne reguły prawa nie zapewniają sprawiedliwego rezultatu lub gdy konieczne są środki zakazowe, naprawcze czy słusznościowe.
Podsumowanie: Equity to elastyczny zestaw zasad i remedium, które uzupełniają prawo zwyczajowe, umożliwiając sądom osiągnięcie sprawiedliwych rezultatów tam, gdzie formalne reguły prawa okazują się niewystarczające lub niesprawiedliwe.

Historia
Początki prawa zwyczajowego w Anglii sięgają czasów podboju normańskiego. Prawa, takie jak wtedy, nie rozwiązywały wszystkich problemów. Na początku poddany (króla) musiał złożyć petycję do króla, aby prosić o wysłuchanie przed jego sądem. Jeden z pierwszych takich przypadków miał miejsce w 1070 roku, gdy Lanfranc, arcybiskup Canterbury, miał sprawę przeciwko Odo, hrabiemu Kentu, królewskiemu bratu. Arcybiskup prosił o przywrócenie ziem zabranych przez Odo. Zasady słuszności zaczęły obowiązywać, gdy stało się jasne, że sądy common law nie są w stanie rozwiązać wszystkich problemów prawnych. Król ustanowił sądy kanclerskie (equity). W latach 1800 sądy te stawały się przestarzałe. W 1875 roku Parlament całkowicie zlikwidował sądy kanclerskie.
Stany w Nowej Anglii podążały za angielską tradycją utrzymywania oddzielnych sądów dla prawa i sprawiedliwości. Inne jednak łączyły swoje sądy z obydwoma rodzajami jurysdykcji. Tak właśnie uczynił Kongres w odniesieniu do amerykańskich sądów federalnych. Sądy upadłościowe Stanów Zjednoczonych są jednym z przykładów amerykańskich sądów federalnych, które działają jako sądy sprawiedliwości.
Pytania i odpowiedzi
P: Czym jest sprawiedliwość w krajach common law?
O: Równość w krajach common law opiera się na sądowej ocenie sprawiedliwości.
P: Co jest uważane za sprawiedliwe i słuszne w świetle prawa naturalnego?
O: To, co jest często uważane za sprawiedliwe i słuszne w świetle prawa naturalnego, to słuszność.
P: Kiedy sprawiedliwość jest stosowana w krajach common law?
O: Sprawiedliwość jest stosowana, gdy same przepisy prawa nie odnoszą się do danej kwestii lub są w jakiś sposób nieadekwatne.
P: Czy możesz podać przykład decyzji podjętej zgodnie z zasadą słuszności?
O: Tak, przykładem decyzji opartej na zasadzie słuszności jest nałożenie zastawu, skorygowanie linii własności lub nakazanie komuś zrobienia czegoś, aby zapobiec szkodom.
P: Co oznacza nałożenie zastawu?
O: Nałożenie zastawu oznacza, że wierzyciel ma prawne roszczenie do nieruchomości dłużnika do czasu spłaty długu.
P: Co oznacza korekta linii nieruchomości?
O: Korekta linii nieruchomości oznacza dostosowanie granic dwóch sąsiadujących nieruchomości w celu zapewnienia dokładności i uczciwości.
P: Co oznacza nakazanie komuś zrobienia czegoś w celu zapobieżenia szkodzie?
O: Nakazanie komuś zrobienia czegoś w celu zapobieżenia szkodzie oznacza wymaganie od niego podjęcia działań w celu zapobieżenia szkodzie lub zniszczeniu mienia, ludzi lub środowiska.
Przeszukaj encyklopedię