Wirus Ebola: przebieg, cechy, historia i zapobieganie

Wirus Ebola, który wywołuje choroby u ludzi, żyje we krwi i innych płynach oraz mokrych rzeczach u niektórych gatunków zwierząt innych niż człowiek, nie zabijając ich. Naukowcy uważają, że zwierzęta, w których żyje wirus, to głównie niektóre rodzaje małp lub nietoperzy owocowych. Kiedy ludzie dotykają zwierząt, które mają wirusa, lub mokrych rzeczy, które wyszły od tych zwierząt, mogą zachorować.

Wirusem Ebola nie można zarazić się poprzez powietrze lub przebywanie w pobliżu chorych osób. Wirus może przedostać się z płynów do ciała człowieka. Oznacza to, że wirusem Ebola można się zarazić poprzez kontakt z krwią, śliną, śluzem, nasieniem, biegunką, wymiocinami lub innymi płynami wydostającymi się z ciała chorej osoby.

Jeśli dana osoba nie umrze z powodu choroby, może nadal przekazywać innym ludziom infekcję poprzez uprawianie seksu przez prawie kolejne dwa miesiące po tym, jak przestanie chorować. Dzieje się tak dlatego, że wirus po dłuższym czasie może nadal znajdować się w nasieniu mężczyzny.

1. Po przedostaniu się wirusa do organizmu człowieka przez powierzchnie śluzowe, otarcia lub uszkodzenia skóry lub przez bezpośrednie przekazanie przez rodziców, łączy się on z komórkami wyściełającymi drogi oddechowe, oczy lub jamy ciała.

2. Wnika on do makrofagów i komórek dendrytycznych i uwalnia swoją zawartość genetyczną. Eksplozja komórek wyzwala wydzielanie cytokin prozapalnych, inicjując "burzę cytokinową". Materiał genetyczny przejmuje maszynerię komórkową, aby się replikować; powstają nowe kopie wirusa i są uwalniane do systemu.

3. Następnie wirus atakuje śledzionę, nerki, a nawet mózg. Z naczyń krwionośnych wycieka krew i płyn do otaczających tkanek. To nietypowe krzepnięcie i krwawienie w tym samym czasie objawia się zewnętrznie w postaci wysypki.

4. Wirus powoduje również wyłączenie innych ważnych organów, takich jak wątroba i płuca. W rzeczywistości jest on w stanie zaatakować prawie wszystkie ludzkie komórki poprzez różne mechanizmy przyłączania dla każdego typu komórek (z wyjątkiem limfocytów). Te same komórki, które mają zwalczać infekcję, są wykorzystywane jako nośniki do rozprzestrzeniania infekcji na inne części ciała.

5. Stwierdzono, że komórki zakażone wirusem ebola nie ulegają normalnej apoptozie, lecz wykazują wakuolizację i oznaki martwicy.

Kiedy ludzie zarażają się wirusem Ebola, pierwsze objawy przypominają niektóre inne choroby. Ludzie dostają gorączki i czują się bardzo zmęczeni. Może boleć ich głowa, brzuch, stawy i gardło. Czasami ludzie myślą, że chorują na inne choroby, takie jak malaria lub dur brzuszny.

Później ludzie są znacznie bardziej chorzy. Krwawią zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz ciała. Mają krew w biegunce i wymiocinach. Krwawią z nosa, ust, narządów płciowych i płciowych. Dochodzi do wstrząsu: niskie ciśnienie krwi, szybki puls (tętno) i słabe krążenie krwi w organizmie. Ich narządy mogą przestać działać. Ebola powoduje również sztywność całego ciała, co utrudnia chorym poruszanie się.

Na dziesięć osób, które zachorowały na Ebolę, pięć do dziewięciu umiera.

Nie ma lekarstwa na Ebolę, ale jeśli ludzie szybko otrzymają opiekę od lekarzy i pielęgniarek w szpitalu, więcej z nich przeżyje. Ludzie z wirusem Ebola potrzebują dużo płynów, aby zastąpić płyny utracone w wyniku biegunki, wymiotów i krwawienia. Najważniejsze jest podawanie im wody z bardzo małą ilością soli i cukru. Nazywa się to nawadnianiem doustnym. Pomaga ono uzupełnić płyny i krew. Ważne jest również podawanie leków na wypadek pogorszenia się ciśnienia krwi i krążenia.

W grudniu 2016 roku w jednym z badań stwierdzono, że szczepionka VSV-EBOV jest bardzo skuteczna (w okolicach 70-100%) przeciwko wirusowi Ebola, co czyni ją pierwszą szczepionką przeciwko tej chorobie.

W dekadzie poprzedzającej 2014 r. opracowano wiele kandydatów na szczepionkę przeciwko wirusowi Ebola, ale według stanu na październik 2014 r. żaden z nich nie został jeszcze zatwierdzony przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA) do stosowania u ludzi.

World Community Grid to projekt obliczeniowy, który poszukuje możliwych metod leczenia. Ludzie przeznaczają na ten projekt wolny czas na swoich komputerach.