Serce — narząd krążenia: definicja, budowa i funkcje

Struktura

Ludzkie serce ma cztery komory lub zamknięte przestrzenie. Niektóre zwierzęta mają tylko dwie lub trzy komory.

U człowieka cztery komory to dwa przedsionki i dwie komory. Przedsionki mówią o dwóch komorach; atrium mówi o jednej komorze. Istnieje prawy przedsionek i prawa komora. Pobierają one krew, która wpływa do serca. Pompują tę krew do płuc. W płucach krew pobiera tlen i upuszcza dwutlenek węgla. Krew z płuc trafia do lewego przedsionka i komory. Lewy przedsionek i komora wysyłają krew do organizmu. Lewa komora pracuje sześć razy ciężej niż prawa, ponieważ transportuje krew natlenioną.

Krew jest przenoszona w naczyniach krwionośnych. Są to tętnice i żyły. Krew płynąca do serca jest przenoszona w żyłach. Krew odchodząca od serca jest przenoszona w tętnicach. Główną tętnicą wychodzącą z prawej komory serca jest tętnica płucna. (Płucna oznacza o płucach.) Główną tętnicą wychodzącą z lewej komory jest aorta.

Żyły wchodzące do prawego przedsionka to żyła główna górna i żyła główna dolna. Doprowadzają one krew z organizmu do prawego serca. Żyły wchodzące do lewego przedsionka to żyły płucne. Doprowadzają one krew z płuc do lewego serca.

Kiedy krew przepływa z przedsionków do komór, przechodzi przez zastawki serca. Kiedy krew wypływa z komór, przechodzi przez zastawki. Zastawki zapewniają, że krew może przepływać tylko w jedną stronę.

Cztery zastawki serca to:

• Zastawki między przedsionkami i komorami

• Zastawka trójdzielna - krew przepływa z prawego przedsionka do prawej komory serca
• Zastawka mitralna - krew płynie z lewego przedsionka do lewej komory serca

• Komory serca do tętnic

• Zastawka płucna - krew wypływa z prawej komory serca do płuc (przez tętnicę płucną)
• Zastawka aortalna - krew wypływa z lewej komory serca do organizmu (przez aortę)

Serce składa się z trzech warstw. Zewnętrzną warstwę stanowi osierdzie. Jest to twardy worek, który otacza serce. Warstwa środkowa to mięsień sercowy. Jest to mięsień sercowy. Warstwa wewnętrzna to wsierdzie. Jest to cienka, gładka wyściółka komór serca.

Cykl sercowy

Bicie serca to skurcz mięśnia sercowego. Oznacza to, że serce się rozpycha, co powoduje zmniejszenie komór. W ten sposób krew zostaje wypchnięta z serca do naczyń krwionośnych. Po skurczu i wciśnięciu serca mięsień rozluźnia się lub przestaje wciskać się do środka. Komory powiększają się, a krew wracająca do serca wypełnia je.

Kiedy mięsień sercowy kurczy się (rozpycha się), nazywa się to skurczem. Kiedy mięsień sercowy rozluźnia się (przestaje napierać), nazywa się to rozkurczem. Oba przedsionki wykonują skurcz razem. Obie komory wykonują skurcz razem. Jednak przedsionki wykonują skurcz przed komorami. Mimo że skurcz przedsionków następuje przed skurczem komór, wszystkie cztery komory rozkurczają się w tym samym czasie. Nazywa się to rozkurczem serca

Kolejność jest następująca: skurcz przedsionków → skurcz komór → rozkurcz serca. Gdy dzieje się to jeden raz, nazywa się to cyklem pracy serca.

Rozrusznik serca

Skurcz (kiedy serce się ściska) ma miejsce, ponieważ komórki mięśniowe serca zmniejszają swoją objętość. Kiedy stają się mniejsze, mówimy również, że się kurczą. Prąd elektryczny przepływający przez serce powoduje skurcz komórek. Prąd zaczyna się w węźle zatokowo-przedsionkowym (skrót SA Node) Węzeł SA to grupa komórek w prawym przedsionku. Komórki te uruchamiają impuls elektryczny. Ten impuls elektryczny określa tempo i czas, w którym wszystkie komórki mięśnia sercowego kurczą się. Ruch ten nazywany jest "skurczem przedsionków". Po wysłaniu impulsu elektrycznego przechodzi on przez węzeł przedsionkowo-komorowy (węzeł AV). Węzeł AV powoduje spowolnienie impulsu. Spowolnienie powoduje, że impulsy elektryczne docierają do komór później. To właśnie sprawia, że skurcz komór następuje po skurczu przedsionków i pozwala całej krwi opuścić przedsionki, zanim komora zdąży się skurczyć (czyli ścisnąć).

Po przejściu impulsu elektrycznego przez węzeł AV, impuls elektryczny przechodzi przez układ przewodzący komory serca. Przewodzenie oznacza ciepło lub elektryczność podróżujące przez coś. W ten sposób impuls elektryczny dociera do komór serca. Pierwszą częścią układu przewodzącego jest pęczek Hisa. Jego nazwa pochodzi od nazwiska lekarza (Wilhelm His, Jr), który go odkrył. Wiązka oznacza sznurki lub przewody zgrupowane równolegle. Po przejściu przez mięsień komory pęczek Hisa dzieli się na dwie gałęzie pęczka Hisa: lewą i prawą. Lewa gałąź pęczka Hisa biegnie do lewej komory serca, a prawa gałąź pęczka Hisa do prawej komory serca. Na końcu rozgałęzień pęczkowych impuls elektryczny przechodzi przez włókna Purkinjego do mięśnia komór. W ten sposób dochodzi do skurczu komory i skurczu komorowego.

Kolejność jest następująca: Węzeł zatokowo-przedsionkowy → Przedsionki (skurcz) → Węzeł przedsionkowo-komorowy → Pęczek Hisa → Gałęzie pęczka Hisa → Włókna Purkinjego → Komory (skurcz)

EKG

ECG jest akronimem od ElectroCardioGram. W języku niemieckim zapisuje się go również jako EKG od ElectroKardioGram. EKG pokazuje, co robi elektryczność w sercu. EKG jest wykonywane przez umieszczenie elektrod na skórze osoby. Elektrody widzą elektryczność przechodzącą przez serce. Jest to zapisywane na papierze przez maszynę. Ten zapis na papierze to właśnie EKG.

Lekarze dowiadują się o sercu danej osoby, patrząc na EKG. EKG pokazuje niektóre choroby serca, takie jak ataki serca lub problemy z rytmem serca (jak elektryczność przechodzi przez system przewodzenia serca).

Na EKG widać skurcz przedsionków. Jest to tzw. fala P. Następnie pojawia się skurcz komór. Jest to tzw. zespół QRS lub QRS-complex. Jest on nazywany kompleksem, ponieważ występują w nim trzy różne fale. Są to: fala Q, fala R i fala S. Następnie EKG pokazuje rozkurcz komór. Nazywa się to falą T. Rozkurcz przedsionków też się wtedy zdarza. Nie jest on jednak widoczny oddzielnie od rozkurczu komór.

Odstęp PR to odstęp pomiędzy skurczem przedsionków (P) a skurczem komór (QRS). Odstęp QT to okres od początku zespołu QRS do końca zespołu T. Odcinek ST to przestrzeń pomiędzy zespołami QRS i T.