Dreadnoughtus to rodzaj gigantycznego dinozaura tytanowego. Jego skamieniały szkielet został znaleziony w górnej kredzie prowincji Santa Cruz, w Argentynie. Skały te pochodzą sprzed około 84–66 milionów lat (późna kreda).
Jest to jeden z największych znanych kręgowców lądowych. Na podstawie pomiarów kości kończyn oszacowano masę (czyli wagę) tego osobnika — wstępne analizy sugerowały wartości rzędu kilkudziesięciu ton. Należy jednak podkreślić, że estymacje masy dinozaurów są obarczone dużą niepewnością i zależą od użytej metody (skalowanie na podstawie kości, modele objętościowe itp.), dlatego różne analizy dają różne wyniki.
Dreadnoughtus schrani jest jednym z najlepiej zachowanych dużych tytanozaurów. Statystyki kompletności dla Dreadnoughtus schrani są następujące:
- 116 kości z ~256 w całym szkielecie (łącznie z czaszką) = 45,3% kompletny
- 115 kości z ~196 w szkielecie (bez czaszki) = 58,7% kompletny
- 100 typów kości z ~142 typów w szkielecie (z wyłączeniem czaszki) = 70,4% kompletny
Wiek osobnika i budowa kości
Histologia jego humoru (kości ramiennej) wskazuje, że okaz prawdopodobnie nie był w pełni dorosły w chwili śmierci. Brak typowej zewnętrznej warstwy kości występującej u osobników w pełni rozwiniętych oraz obecność szybko odkładającej się, drobno włóknistej tkanki kostnej sugerują aktywny wzrost. Oznacza to, że obliczone rozmiary i masa odnoszą się do osobnika będącego wciąż w fazie wzrostu — dorosły przedstawiciel mógłby więc osiągnąć jeszcze większe rozmiary.
Wygląd i tryb życia
Dreadnoughtus był olbrzymim, czworonożnym roślinożercą o masywnych, kolumnowych kończynach i długim ogonie oraz szyi, charakterystycznych dla tytanozaurów. Prawdopodobnie poruszał się powoli po równinach zalewowych, żywiąc się roślinnością dostępną na różnych wysokościach dzięki długiej szyi. Ze względu na rozmiary był w dużej mierze wolny od drapieżników dorosłych osobników, choć młode i osobniki niedojrzałe mogły padać ofiarą dużych teropodów.
Nazwa i znaczenie naukowe
Nazwa rodzajowa Dreadnoughtus nawiązuje do angielskiego słowa "dreadnought" (dosłownie: „nieustraszony”), kojarzonego z potęgą. Odkrycie tego stosunkowo kompletnego szkieletu dostarczyło paleontologom cennych danych o budowie i wadze największych roślinożerców oraz o sposobach szacowania masy wymarłych zwierząt. Dzięki zachowanym elementom kończyn i tułowia można dokładniej porównać jego anatomię z innymi tytanozaurami i badać wzrost oraz biomechanikę tych gigantów.
Wyniki badań nad Dreadnoughtus pokazują również, że nawet relatywnie kompletne szkielety skrywają wiele niepewności — szczególnie dotyczących wieku osobnika i rekonstrukcji miękkich tkanek — dlatego dalsze odkrycia i analizy są istotne dla lepszego zrozumienia największych dinozaurów lądowych.