Dreadnoughtus — gigantyczny tytanozaur z Argentyny, jeden z największych

Wiek osobnika i budowa kości

Histologia jego humoru (kości ramiennej) wskazuje, że okaz prawdopodobnie nie był w pełni dorosły w chwili śmierci. Brak typowej zewnętrznej warstwy kości występującej u osobników w pełni rozwiniętych oraz obecność szybko odkładającej się, drobno włóknistej tkanki kostnej sugerują aktywny wzrost. Oznacza to, że obliczone rozmiary i masa odnoszą się do osobnika będącego wciąż w fazie wzrostu — dorosły przedstawiciel mógłby więc osiągnąć jeszcze większe rozmiary.

Wygląd i tryb życia

Dreadnoughtus był olbrzymim, czworonożnym roślinożercą o masywnych, kolumnowych kończynach i długim ogonie oraz szyi, charakterystycznych dla tytanozaurów. Prawdopodobnie poruszał się powoli po równinach zalewowych, żywiąc się roślinnością dostępną na różnych wysokościach dzięki długiej szyi. Ze względu na rozmiary był w dużej mierze wolny od drapieżników dorosłych osobników, choć młode i osobniki niedojrzałe mogły padać ofiarą dużych teropodów.

Nazwa i znaczenie naukowe

Nazwa rodzajowa Dreadnoughtus nawiązuje do angielskiego słowa "dreadnought" (dosłownie: „nieustraszony”), kojarzonego z potęgą. Odkrycie tego stosunkowo kompletnego szkieletu dostarczyło paleontologom cennych danych o budowie i wadze największych roślinożerców oraz o sposobach szacowania masy wymarłych zwierząt. Dzięki zachowanym elementom kończyn i tułowia można dokładniej porównać jego anatomię z innymi tytanozaurami i badać wzrost oraz biomechanikę tych gigantów.

Wyniki badań nad Dreadnoughtus pokazują również, że nawet relatywnie kompletne szkielety skrywają wiele niepewności — szczególnie dotyczących wieku osobnika i rekonstrukcji miękkich tkanek — dlatego dalsze odkrycia i analizy są istotne dla lepszego zrozumienia największych dinozaurów lądowych.