Burushaski (Urdu: بروشسکی - burūšaskī) to izolatka językowa, którą posługuje się około 87 tys. mieszkańców Burusho na Hunza, Nagar, Yasin oraz w części dolin Gilgit w Pakistanie, na terenach północnych. Językiem tym posługuje się również około 300 osób w Srinagarze, części Kaszmiru administrowanej przez Indie. Inne nazwy dla tego języka to Kanjut (Kunjoot), Werchikwār, Boorishki, Brushas (Brushias).
Dzisiaj Burushaski zawiera wiele zapożyczeń z Urdu (w tym angielskie słowa otrzymane przez Urdu) oraz z sąsiednich języków dardyckich, takich jak Chowar i Shina, a także kilka z języków tureckich i z sąsiedniego języka chińsko-tybetańskiego Balti, ale oryginalne słownictwo pozostaje w dużej mierze nienaruszone. Języki dardyjskie zawierają również dużą ilość mieczy zapożyczonych z Burushaskiego.
Istnieją trzy dialekty, nazwane na cześć głównych dolin: Hunza, Nagar i Yasin (zwana również Werchikwār). Dialekt Yasin jest uważany za najmniej dotknięty przez kontakt z sąsiednimi językami i jest na ogół mniej podobny do dwóch pozostałych niż te, które są do siebie podobne, niemniej jednak wszystkie trzy dialekty są wzajemnie zrozumiałe.