Buitreraptor to mały dromaeosaur z kredy Argentyny. Miał około czterech do pięciu stóp długości (1,5 metra) i był stosunkowo lekko zbudowany, co sugeruje, że mógł prowadzić aktywny, naziemny tryb życia.
Odkrycie i nazwa
Skamieniałości Buitreraptor odkryto w złożu paleontologicznym znanym jako La Buitrera; rodzaj został opisany naukowo na początku XXI wieku. Nazwa rodzaju łączy nazwę miejsca znaleziska z łacińskim „raptor” („złodziej”), natomiast epitet gatunkowy (w pracach oryginalnych) honoruje osoby związane z odkryciem i badaniami. Znaleziska obejmują kilka szkieletów o różnym stopniu kompletności, dzięki czemu naukowcy mogli zrekonstruować budowę ciała i sposób życia tego dromeozaura.
Budowa i dieta
Buitreraptor ma smukły, płaski, bardzo wydłużony pysk. Jego szczęki mają wiele małych zębów, które nie mają ząbków lub krawędzi tnących. Są one żłobione, mocno zaokrąglone i spłaszczone. Taka morfologia zębów wskazuje, że nie był typowym łowcą dużej ofiary rozrywającej mięso; prawdopodobnie żywił się głównie dość małymi zwierzętami, takimi jak jaszczurki i ssaki, a także owady i drobne kręgowce. Niektóre interpretacje sugerują, że mógł chwytać i połykać mniejsze zdobycze lub wyszukiwać ich w podłożu i szczelinach.
Kończyny i sposób poruszania się
Kończyny tylne były długie i smukłe, co wskazuje na sprawność biegową; przednie kończyny były stosunkowo długie i zakończone szponami, typowymi dla dromeozaurów, co mogło pomagać w chwytaniu zdobyczy lub w manipulacji obiektami. U wielu dromeozaurydów obecny był charakterystyczny „sierpowaty” pazur na drugim palcu stopy — Buitreraptor miał zmodyfikowane pazury, ale ich dokładna funkcja wciąż jest przedmiotem badań.
Systematyka i pióra
Buitreraptor jest zaliczany do grupy dromeozaurydów z Gondwany, często umieszczany w podrodzinie Unenlagiinae — grupie dromeozaurów południowoamerykańskich o odmiennych cechach anatomicznych od form północnych. Ponieważ jego bliscy krewni mieli pióra, jest bardzo prawdopodobne, że Buitreraptor również był opierzony; dowody pośrednie (np. budowa przednich kończyn i pokrewieństwo z gatunkami, u których znaleziono pióra) wspierają tę hipotezę, choć bez bezpośrednich odcisków piór w jego szczątkach pozostaje to rekonstrukcją opartą na filogenetyce.
Znaczenie paleontologiczne
Odkrycie Buitreraptor istotnie wzbogaciło wiedzę o różnorodności dromeozaurydów na półkuli południowej i ukazało, że formy te przyjmowały różne strategie żywieniowe i ekologicze poza znanymi z Laurasii typami drapieżników. Jego nietypowe zęby i smukły pysk pokazują, że w ekosystemach kredy Argentyny dromeozaury mogły wypełniać nisze podobne do małych drapieżników współczesnych ekosystemów.
Pomimo że wiele szczegółów dotyczących biologii Buitreraptor nadal wymaga badań (np. ontogeneza, pełna rekonstrukcja upierzenia, zachowania łowieckie), znaleziska tego rodzaju są ważnym elementem układanki poznającej ewolucję i adaptacje dromeozaurów na Gondwanie.
