Księżniczka Alice, hrabina Athlone GCVO GBE GStJ (Alice Mary Victoria Augusta Pauline; z domu księżniczka Alice of Albany; 25 lutego 1883 – 3 stycznia 1981) była członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej i jedną z ostatnich żyjących bezpośrednich łączników epoki wiktoriańskiej w XX wieku. Była wnuczką królowej Wiktorii, od urodzenia nosiła tytuły księżniczki Saxe-Coburg i Gotha oraz „księżnej w Saksonii”, a przez małżeństwo – księżniczki Teck, do czasu zrzeczenia się tytułów niemieckich na mocy Letters Patent Jerzego V w 1917 roku. Była również matką chrzestną królowej Holandii Beatrix.

Wczesne życie

Alice urodziła się 25 lutego 1883 roku jako córka księcia Leopolda, księcia Albany (czwartego syna królowej Wiktorii), i jego żony, księżniczki Heleny z Waldecku i Pyrmont. Po przedwczesnej śmierci ojca w 1884 roku wychowywała się w otoczeniu rodziny królewskiej i otrzymała staranne wykształcenie prywatne, obejmujące zarówno przedmioty humanistyczne, jak i języki obce oraz przygotowanie do obowiązków reprezentacyjnych.

Małżeństwo

W 1904 roku Alice wyszła za mąż za księcia Alexandra of Teck (późniejszego hrabiego Athlone). Małżeństwo to było związaniem dwóch gałęzi rodziny królewskiej i wiązało się z typowymi obowiązkami reprezentacyjnymi i udziałem w życiu publicznym. W 1917 roku, w związku z wojenną atmosferą i decyzjami monarchy, oboje porzucili niemieckie tytuły; mąż Alice otrzymał brytyjski tytuł hrabiego Athlone.

Życie publiczne i służba

Jako żona wysokiego rangą przedstawiciela rodziny królewskiej Alice pełniła rolę w licznych przedsięwzięciach charytatywnych i państwowych. Towarzyszyła mężowi podczas jego służby jako gubernatora generalnego Unii Południowej Afryki (lata 1924–1931) oraz jako gubernatora generalnego Kanady (lata 1940–1946). W czasie II wojny światowej w Kanadzie angażowała się w pomoc humanitarną, działalność organizacji dobroczynnych i bezpośrednią opiekę nad placówkami opiekuńczymi i medycznymi. Była znana z osobistego zainteresowania służbą publiczną i długotrwałego patronatu nad wieloma instytucjami.

Tytuły, odznaczenia i funkcje

  • Jako członkini rodziny królewskiej otrzymała wysokie odznaczenia, w tym te wymienione obok jej imienia: GCVO, GBE oraz GStJ.
  • Pełniła funkcje reprezentacyjne i patronowała licznym organizacjom charytatywnym, kulturalnym i medycznym zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w krajach Wspólnoty.

Późniejsze lata i śmierć

Alice dożyła sędziwego wieku i zmarła 3 stycznia 1981 roku. Była jedną z najdłużej żyjących księżniczek krwi i – w chwili swojej śmierci – ostatnią żyjącą wnuczką królowej Wiktorii. Jej długie życie tworzyło niezwykłą oś czasową łączącą epokę wiktoriańską z późnym XX wiekiem.

Dziedzictwo

Dziedzictwo księżniczki Alice to przede wszystkim wieloletnia działalność publiczna i reprezentacyjna oraz patronat nad organizacjami charytatywnymi i opiekuńczymi. Jako osoba, która żyła niemal całe stulecie, stała się symbolem ciągłości monarchii brytyjskiej i więzi dynastycznych z innymi rodzinami panującymi w Europie. Pozostawiła też osobiste wspomnienia i relacje z czasów, które obejmowały odległe przejawy monarchii Wiktorii aż po współczesne w jej czasie wydarzenia międzynarodowe.