Carl Linnaeus (23 maja 1707 - 10 stycznia 1778) był szwedzkim botanikiem, lekarzem i zoologiem, który stworzył nomenklaturę dwumianową. W tym systemie każdy rodzaj zwierzęcia i rośliny otrzymuje nazwę składającą się z dwóch łacińskich słów, oznaczających rodzaj i gatunek. System ten stał się używany przez biologów na całym świecie, dlatego też jest on znany jako "ojciec nowoczesnej taksonomii". Był dobrym lingwistą i sławny w swoich czasach. Król szwedzki uczynił go szlachcicem.
Carl Linnaeus
Biografia
Wczesne życie
Carl urodził się w Szwecji. Miał zostać księdzem, ale nie poszło mu wystarczająco dobrze w szkole. Zamiast tego studiował botanikę, bo lubił ją. Studiował w Lund i próbował ulepszyć tamtejszy ogród. Później poszedł do innej szkoły...
Podróże i badania
W 1735 r. Linneusz wyjechał na trzy lata do Holandii. Tam uzyskał dyplom z medycyny. Opublikował również swoją książkę na temat klasyfikacji roślin. Jego książka nosiła tytuł Systema Naturæ. Wyjaśniał w niej, jak klasyfikować żywe organizmy, dzieląc je na grupy. Niektóre z tych grup są większe niż inne.
Później przeniósł się do Sztokholmu i praktykował jako lekarz. W 1739 r. Linneusz poślubił w Sztokholmie Sarę Morea. W latach czterdziestych XVII wieku odbył wiele wypraw terenowych do miejsc w Szwecji, aby nazwać rośliny i zwierzęta. Kiedy nie odbywał podróży, Linneusz pracował nad swoją klasyfikacją, tak aby działała ona dla roślin, zwierząt i minerałów.
W 1757 r. król szwedzki Adolf Fredrik nadał Linneuszowi tytuł szlachecki, a Linneusz przyjął nazwisko von Linné, później często podpisując się po prostu Carl Linné.
Ostatnie lata
Po tym jak został szlachcicem, kontynuował nauczanie i pisanie. Jego reputacja rozeszła się po świecie, a on rozmawiał z wieloma różnymi ludźmi. Linneuszowi dokuczało słabe zdrowie, cierpiał na podagrę i bóle zębów. Udar mózgu w 1774 roku osłabił go, a dwa lata później miał kolejny, w wyniku którego stracił władzę w prawej części ciała. Zmarł w styczniu 1778 r. i został pochowany w katedrze w Uppsali.
Mankind
Linneusz zaliczył człowieka do naczelnych, co było już dobrze rozumiane przez antropologów jak Blumenbach i historyków przyrody jak Buffon. Spowodowało to krytykę szwedzkiego kościoła. Luterański arcybiskup Uppsali oskarżył go o "bezbożność".
Linneusz uznał cztery rasy w gatunku ludzkim. Byli to biali Europejczycy, czerwoni Amerykanie (rdzenni Amerykanie), brązowi Azjaci i czarni Afrykanie. Klasyfikacja Blumenbacha była podobna, z dodaniem rasy mongolskiej (= chińskiej) lub żółtej. Tak więc uznanie pozycji człowieka jako naczelnego i istnienia ras było dość powszechne przed sformułowaniem teorii ewolucji.
Powiązane strony
- Lista biologów