Wygląd

Krogulec (Accipiter nisus) jest małym ptakiem drapieżnym z rodziny Accipitridae. Ma smukłą sylwetkę, krótki, zaokrąglony ogon i stosunkowo krótkie, ale szerokie skrzydła, co sprawia, że jest bardzo zwinny w lotach między drzewami. Dorosły samiec krogulca ma niebiesko-szary grzbiet i skrzydła. Jego klatka piersiowa i brzuch mają cienkie pomarańczowe paski. Samice i młode krogulce mają brązowe plecy i skrzydła, z cienkimi brązowymi paskami. Samica jest do 25% większa od samca — jest to jedna z największych różnic w rozmiarach u każdego gatunku ptaków.

Typowe wymiary (zakresy przybliżone): długość ciała ok. 28–38 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 58–80 cm; masa ciała: samce zwykle 110–200 g, samice 150–350 g. Zróżnicowanie płci wpływa także na dobór ofiar — mniejsze samce polują na drobniejsze ptaki, większe samice na większe.

Zachowanie i polowanie

Krogulce zjadają głównie małe ptaki, które żyją w lasach, ale są też dobrze przystosowane do polowań w otwartym terenie i w środowisku miejskim. Można go spotkać w każdym siedlisku i często poluje na ptaki w miejskich i miejskich ogrodach. Polowanie odbywa się najczęściej metodą z ukrycia: krogulec przesiaduje w gęstwinie lub na gałęzi, wypatrując ofiary, po czym wykonuje szybki, zaskakujący skręt i pościg przez drzewa. Potrafi też polować z aktywnego przelotu, korzystając ze swej zwinności i szybkości.

Samce krogulca zjadają mniejsze ptaki, takie jak sikory, zięby i wróble. Samice zjadają większe ptaki, takie jak drozdy i szpaki. Mogą zabijać ptaki ważące ponad 500 gramów (18 uncji). Dobór różnej wielkości pokarmu przez samca i samicę ogranicza konkurencję wewnątrzgatunkową i pozwala na efektywniejsze wykorzystanie dostępnych zasobów.

Rozród i rozwój piskląt

Krogulce budują gniazdo najczęściej w lesie, choć czasem także w zadrzewieniach miejskich czy parkach. Gniazdo ma do 60 cm szerokości i jest wykonane z gałązek, wyściełane miększym materiałem, np. mchem lub trawą. Samica składa zazwyczaj cztery lub pięć jaj o bladoniebieskiej skorupce (w zależności od warunków i wieku pary liczba jaj może nieco się różnić).

Pisklęta wylęgają się po około 33 dniach inkubacji. Po wykluciu młode są karmione przez oboje rodziców; opuszczają gniazdo (osiągają latający lot) po kolejnych 24–28 dniach, ale przez pewien czas pozostają jeszcze zależne od rodziców, którzy dopracowują ich umiejętności polowania.

Statystyki przeżywalności: odsetek młodych krogulców, które przetrwają do jednego roku życia, wynosi około 34%. Więcej młodych samców umiera niż młodych samic. 69% dorosłych przeżywa z roku na rok, a średnia długość życia w naturze wynosi około czterech lat — pojedyncze osobniki mogą jednak dożyć znacznie dłużej.

Rozmieszczenie i migracje

Krogulca można spotkać w Europie, w części Azji i w części Afryki. Wiele populacji europejskich jest osiadłych lub przeprowadza tylko krótkie przeloty, natomiast osobniki lęgnące się na północy migrują na południe na zimę. Ptaki, które mieszkają dalej na południu, często zostają tam lub przemieszczają się tylko na krótsze dystanse w zależności od warunków pogodowych i dostępności pożywienia.

Status i ochrona

Liczba krogulców spadła w Europie w latach 50-tych XX wieku. Główną przyczyną były zatrucia pośrednie spowodowane stosowaniem pestycydów. Środki chemiczne zabijające niepożądane owady były umieszczane na nasionach przed ich zasadzeniem; małe ptaki zjadały nasiona, a następnie krogulce zjadały małe ptaki, co powodowało wzrost stężenia toksyn w łańcuchu pokarmowym. W efekcie niektóre osobniki były zatrute, a inne składały jaja ze zbyt cienkimi skorupkami, które pękały zanim pisklęta się wykluły. Po zakazaniu najbardziej szkodliwych pestycydów populacje zaczęły się odbudowywać i obecnie krogulec jest jednym z najbardziej pospolitych ptaków drapieżnych w Europie.

Wiele krajów objęło krogulca ochroną prawną; gatunek ten jest również monitorowany przez ornitologów. Mimo że jego sytuacja w skali globalnej jest stosunkowo dobra, lokalne populacje nadal mogą być narażone na prześladowania, utratę siedlisk, kolizje z zabudowaniami i samochodami oraz skutki chemizacji środowiska.

Relacje z ludźmi i kultura

Zachowanie łowieckie krogulca oznacza, że ludzie posiadający gołębie pocztowe lub trzymający ptaki na pożywienie mogą go nie lubić. Niektóre osoby obwiniają również krogulca za spadek liczby mniejszych ptaków. Naukowcy odkryli jednak, że zwiększona liczba krogulca nie zmniejszyła liczby ptaków żyjących na terenach rolniczych i leśnych w latach 60-tych. Badania w Szkocji wykazały, że mniej niż 1% gołębi pocztowych, które zmarły, zostało zabitych przez krogulce.

Od ponad 500 lat ludzie używają krogulca do sokolnictwa (polowania na ptaki drapieżne). Trudno jest go trenować, ale jest odważny i ceniony za zwinność. Krogulec pojawia się także w kulturze i literaturze — występuje w niektórych starych niemieckich mitach, wspomina o nim sztuka Williama Shakespeare'a oraz wiersze, np. Teda Hughesa.

Podsumowanie

Krogulec to niewielki, ale skuteczny drapieżnik o szerokim zasięgu występowania. Charakteryzuje się wyraźnym dymorfizmem płciowym, zróżnicowaną dietą oraz umiejętnością adaptacji do różnych siedlisk, w tym przestrzeni miejskich. Choć w połowie XX wieku jego populacje ucierpiały z powodu pestycydów, dzięki ograniczeniom tych chemikaliów oraz ochronie prawnej liczebność gatunku w większości regionów Europy powróciła do poziomów stabilnych. Nadal jednak wymaga monitoringu i ochrony lokalnych siedlisk.