Powrót do przyszłości część II to amerykański film komediowy science fiction z 1989 roku. Jest to sequel trylogii Powrót do przyszłości. Został wyreżyserowany przez Roberta Zemeckisa, który wyreżyserował wszystkie trzy filmy. Autorem scenariusza jest Bob Gale. W filmie występują: Michael J. Fox, Christopher Lloyd, Thomas F. Wilson i Lea Thompson. Poprzedza go Powrót do przyszłości (część I), a po nim następuje Powrót do przyszłości (część III).

Fabuła — skrót

Akcja filmu rozpoczyna się kilka minut po zakończeniu pierwszej części. Doktor Emmett „Doc” Brown (Christopher Lloyd) przybywa z przeszłości, ostrzegając Marty’ego McFly’a (Michael J. Fox) o problemie dotyczącym ich dzieci. Para podróżuje w czasie do roku 2015, żeby zapobiec niekorzystnemu wydarzeniu w przyszłości. Podczas pobytu w przyszłości dochodzi do zmiany biegu historii — wracając do własnej teraźniejszości, bohaterowie trafiają do alternatywnej, skażonej wersji 1985 roku, w której życie ich rodziny zostało zniszczone przez gangsterskiego Biffa Tannena. Marty i Doc muszą naprawić przeszłość, jednocześnie unikając paradoksów i konsekwencji kolejnych podróży w czasie.

Obsada (wybrane role)

  • Michael J. Fox – Marty McFly (różne wersje postaci)
  • Christopher Lloyd – Dr Emmett "Doc" Brown
  • Lea Thompson – Lorraine Baines McFly
  • Thomas F. Wilson – Biff Tannen (różne wersje)
  • Elisabeth Shue – Jennifer Parker (zastąpiła w tej roli Claudię Wells)
  • James Tolkan – dyrektor Strickland
  • Jeffrey Weissman – (użyty jako dubler postaci George'a McFly'a w alternatywnej wersji, co wywołało kontrowersje związane z użyciem podobieństwa do Crispina Glovera)

Produkcja i realizacja

„Powrót do przyszłości część II” powstał jako kontynuacja sukcesu pierwszego filmu. Produkcja rozpoczęła się niedługo po premierze części pierwszej; część II i III były planowane i kręcone w bliskim następstwie (częściowo „back-to-back”), co pozwoliło wykorzystać wspólne dekoracje i ekipę. Za efekty specjalne odpowiadały zespoły korzystające z ówczesnych osiągnięć techniki, w tym zaawansowane efekty optyczne i mechaniczne, które miały zobrazować przyszłość oraz alternatywne wersje rzeczywistości.

Jednym z ważniejszych aspektów produkcji była decyzja o nieobsadzeniu ponownie Crispina Glovera w roli George’a McFlya — jego postać w alternatywnym 1985 została zagrana przez innego aktora przy użyciu charakteryzacji i fragmentów archiwalnych, co później doprowadziło do sporu prawnego i zmiany praktyk dotyczących wykorzystania podobieństwa aktorów.

Muzyka, zdjęcia i technika

Ścieżka dźwiękowa kontynuuje motywy znane z pierwszej części, a zdjęcia kreują kontrast pomiędzy latami 80., wyimaginowaną przyszłością 2015 roku i mroczną, alternatywną wersją 1985. Styl wizualny podkreśla elementy komediowe i spektakularne efekty futurystyczne — m.in. hoverboardy, latające samochody i zautomatyzowane urządzenia codziennego użytku.

Odbiór i wpływ kulturowy

Film spotkał się z mieszanym, lecz ogólnie pozytywnym przyjęciem — krytycy chwalili pomysłowe rozwiązania wizualne i sceny akcji, część recenzentów wskazywała jednak na bardziej złożoną i czasem mniej spójną fabułę niż w części pierwszej. „Powrót do przyszłości część II” zapisał się w popkulturze m.in. dzięki wizji roku 2015 (ubiory, technologia, hoverboard), która stała się punktem odniesienia przy porównywaniu rzeczywistych osiągnięć technologicznych z filmowymi przewidywaniami.

Znaczące motywy i ciekawostki

  • Film przewidział wiele elementów „przyszłości”, z których niektóre stały się przedmiotem dyskusji i żartów, np. hoverboardy czy automatyczne obuwie.
  • Sequel kontynuuje wątki rodzinne i motyw „modyfikowania” przeszłości — problem paradoksów czasowych jest jednym z głównych tematów serii.
  • Decyzja o połączeniu produkcji części II i III pomogła w spójności świata przedstawionego i umożliwiła sprawne wykorzystanie lokacji oraz rekwizytów.

„Powrót do przyszłości część II” pozostaje ważnym elementem trylogii i kultowym filmem lat 80., chętnie obejrzanym zarówno przez fanów serii, jak i nowych widzów zainteresowanych kinem science fiction z domieszką komedii.