Opis i trasa

Pennsylvania Turnpike jest płatną drogą (przejazd jest płatny dla pojazdów) obsługiwaną przez Pennsylvania Turnpike Commission we Wspólnocie Pensylwanii w Stanach Zjednoczonych. Wjazd na nią samochodem z Ohio kosztuje ponad 7 dolarów (cena zależy od punktu wjazdu i rodzaju pojazdu). Turnpike to autostrada o ograniczonym dostępie — dostęp do niej odbywa się wyłącznie przez węzły i rampy. Biegnie około 360 mil (około 580 km) przez cały stan, prowadząc w przybliżeniu ze wschodu na zachód.

Trasa zaczyna się na granicy z Ohio w Lawrence County, gdzie łączy się z Ohio Turnpike, i kończy na granicy z New Jersey przy rzece Delaware — na moście Turnpike Toll Bridge na rzece Delaware w hrabstwie Bucks, gdzie wjeżdża do tego stanu jako Pearl Harbor Memorial Extension of the New Jersey Turnpike. Droga prowadzi przez główne ośrodki stanu, m.in. przez tereny Pittsburgha, Harrisburga i Filadelfii. Przebiegając przez pasma Appalachów w środkowej Pensylwanii, Turnpike przebija się tunelem przez kilka wzniesień — obecnie trasa korzysta z czterech tuneli.

Autostrada jest włączona do systemu dróg międzystanowych i nosi kilka numerów autostradowych w zależności od odcinka: oznaczona jest jako część Interstate 76 (I‑76) między granicą z Ohio a Valley Forge, jako I‑76 oraz I‑70 na odcinku między New Stanton a Breezewood, jako I‑276 między Valley Forge a Bristol Township oraz jako I‑95 między Bristol Township a granicą z New Jersey. Oznakowanie i numeracja odzwierciedlają zarówno rolę lokalną, jak i międzystanową tej trasy.

System poboru opłat

Turnpike korzysta z klasycznego systemu biletowego (ticket system): na węźle wjazdowym kierowca otrzymuje bilet z informacją o punkcie wjazdu, a opłata jest naliczana przy zjeździe — taki system obowiązuje między placami poboru opłat Warrendale i Neshaminy Falls. Na niektórych odcinkach występują również stałe punkty poboru opłat (plaza), np. w Gateway, blisko granicy z Ohio, a także punkt poboru opłat na moście na rzece Delaware, gdzie stosowany jest system rozliczeń na podstawie zdjęć tablic rejestracyjnych (tzw. toll-by-plate) — rachunek przesyłany jest pocztą.

Na wszystkich placach poboru opłat akceptowany jest także E‑ZPass, czyli elektroniczny system poboru opłat umożliwiający bezstykowe rozliczenia dla użytkowników zarejestrowanych w systemie. W ostatnich latach Pennsylvania Turnpike Commission rozbudowuje i modernizuje systemy elektroniczne, wprowadzając opcje płatności bez zatrzymywania się (open-road tolling) na wybranych odcinkach i usprawniając proces rozliczeń dla cięższych kategorii pojazdów.

Historia i rozwój

Pennsylvania Turnpike została zaplanowana w latach 30. XX wieku, aby usprawnić przejazd samochodowy przez górzyste obszary Pensylwanii. Trasa wykorzystała przejęte i częściowo istniejące wykopy oraz tunele, które powstały w latach 80. XIX wieku dla nieukończonego projektu Kolei Pensylwanii Południowej (South Pennsylvania Railroad). Początkowo trasa przebiegała przez siedem takich tuneli; w późniejszych dekadach cztery z nich pozostały w użyciu po wydrążeniu dodatkowych rur, a trzy zostały omijane i zamknięte.

Oficjalne otwarcie pierwszego odcinka miało miejsce 1 października 1940 roku — między Irwin a Carlisle — co uczyniło Pennsylvania Turnpike pierwszą długodystansową autostradą o ograniczonym dostępie w Stanach Zjednoczonych. Sukces tego projektu zainspirował budowę innych autostrad płatnych oraz wpłynął na późniejsze decyzje dotyczące budowy krajowego systemu dróg międzystanowych.

Po II wojnie światowej trasa była stopniowo wydłużana i modernizowana: w 1950 roku powstał odcinek rozjazdowy na wschód do Valley Forge, w 1951 roku wykonano połączenie na zachód do granicy z Ohio, a w 1954 i 1956 roku zrealizowano rozbudowę w rejonie rzeki Delaware, w tym budowę mostu na rzece Delaware, który stał się ważnym elementem połączenia z New Jersey. W latach 60. XX wieku dla czterech dwupasmowych tuneli wydrążono drugą rurę, co pozwoliło na uzyskanie czterech pasów ruchu na większości trasy; trzy pozostałe tunele zostały w tym czasie ominięte i zamknięte.

Niektóre z zamkniętych odcinków i tuneli stały się znane jako tzw. Abandoned Pennsylvania Turnpike — fragment drogi o dużym zainteresowaniu turystów, rowerzystów i historyków infrastruktury, wykorzystywany okazjonalnie jako ścieżka pieszo‑rowerowa oraz miejsce zdjęć filmowych. W późniejszych dekadach prowadzono stałe prace modernizacyjne: przebudowę pierwotnych odcinków do współczesnych standardów, poszerzanie niektórych odcinków do sześciu pasów ruchu w pobliżu większych aglomeracji, przebudowę węzłów oraz wymianę i wzmacnianie mostów.

Znaczenie i współczesne wyzwania

Pennsylvania Turnpike pozostaje kluczową osią komunikacyjną regionu — łączy przemysłowe i miejskie ośrodki Pensylwanii, a także służy jako tranzytowa trasa międzystanowa. Wyzwania współczesne to utrzymanie infrastruktury z drugiej połowy XX wieku, dostosowanie do rosnącego natężenia ruchu oraz rozwój systemów elektronicznego poboru opłat i monitoringu. Pennsylvania Turnpike Commission realizuje programy napraw, modernizacji i rozbudowy, aby podnieść bezpieczeństwo, przepustowość i efektywność trasy dla podróżnych oraz przewoźników.

  • Najważniejsze cechy: trasa około 360 mil, system biletowy + E‑ZPass, część międzystanowej sieci I‑76/I‑70/I‑276/I‑95.
  • Historyczne aspekty: wykorzystanie nieukończonych robót kolejowych z XIX w., otwarcie w 1940 r., wpływ na rozwój autostrad w USA.
  • Współczesne prace: poszerzenia, modernizacje węzłów, wymiany mostów, wdrażanie elektronicznego poboru opłat i systemów monitoringu.

Turnpike nadal pełni istotną rolę w transporcie regionalnym i międzystanowym, a działania konserwacyjne oraz inwestycyjne mają na celu zapewnienie jej funkcjonalności i bezpieczeństwa także na kolejne dekady.