Przejdź do treści

Neuroprzekaźnik — chemiczny posłaniec układu nerwowego

Przegląd roli, mechanizmów i głównych typów neuroprzekaźników: synteza, uwalnianie, receptory, zakończenie sygnału oraz znaczenie kliniczne i kierunki badań.

Neuroprzekaźnik (neurotransmiter) to związek chemiczny wykorzystywany przez neurony do przekazywania sygnałów pomiędzy sobą i do komórek efektorowych. W synapsie chemicznej impuls elektryczny w zakończeniu presynaptycznym wyzwala uwolnienie substancji, która przechodzi przez szczelinę synaptyczną i wiąże się z receptorami na błonie postsynaptycznej. W ten sposób informacja zmienia formę z elektrycznej na chemiczną i z powrotem na elektryczną, co umożliwia dalszą propagację sygnału. Więcej ogólnych informacji można znaleźć pod hasłem chemiczne przekaźniki.

Galeria obrazów

5 Obrazy

Budowa synapsy i podstawowy mechanizm

Synapsa chemiczna składa się z zakończenia presynaptycznego, szczeliny synaptycznej i błony postsynaptycznej. Neuroprzekaźniki są syntetyzowane w neuronie lub powstają z prekursorów dostarczanych z krwią. Związki te przechowywane są w pęcherzykach synaptycznych, które przemieszczają się do błony presynaptycznej i uwalniają zawartość przez egzocytozę po napływie jonów wapniowych. Szczegóły dotyczące budowy synapsy i mechanizmów fuzji pęcherzyków opisano w opracowaniach o synapsie i synapsach chemicznych, a także w materiałach dotyczących błony komórkowej i fuzji pęcherzyków.

Synteza, magazynowanie i uwalnianie

Niektóre neurotransmitery, jak aminokwasy, powstają z powszechnie dostępnych prekursorów i prostych reakcji enzymatycznych; dieta wpływa na dostępność substratów, o czym więcej w źródłach dotyczących prekursorów aminokwasowych. Po syntezie związki są pakowane do pęcherzyków synaptycznych (pęcherzyki) i uwalniane w odpowiedzi na depolaryzację presynaptyczną. W uwalnianiu kluczową rolę odgrywają kanały jonowe oraz mechanizmy cytoszkieletu i białek fuzji.

Receptory i zakończenie sygnału

Po uwolnieniu neurotransmitery oddziałują z receptorami postsynaptycznymi. Receptory jonotropowe otwierają kanały jonowe bezpośrednio, prowadząc do szybkiej odpowiedzi, natomiast receptory metabotropowe wpływają na komórkę przez białka G i kaskady metaboliczne, co daje efekt dłuższy i modulujący. Zakończenie działania przekaźnika następuje przez wychwyt zwrotny do komórki presynaptycznej, enzymatyczny rozkład w szczelinie synaptycznej lub dyfuzję poza obszar synaptyczny; mechanizmy te omawiane są w kontekście mechanizmów wychwytu i rozkładu.

Główne klasy i przykłady neuroprzekaźników

Neuroprzekaźniki dzieli się na kilka grup: aminokwasy (np. glutaminian i GABA), monoaminy (dopamina, noradrenalina, serotonina), acetylocholina, peptydy oraz gazy neuromodulujące (np. tlenek azotu). Glutaminian jest powszechnym neuroprzekaźnikiem pobudzającym w mózgu i dominuje w wielu synapsach (glutaminian, zob. też statystyki występowania). GABA pełni główną funkcję hamującą oraz równoważy aktywność pobudzającą (GABA). Dopamina odgrywa istotną rolę w układzie nagrody i regulacji ruchu (dopamina), a noradrenalina uczestniczy w modulacji czujności i reakcji na stres (noradrenalina). Acetylocholina wpływa m.in. na funkcje motoryczne i procesy pamięciowe, a serotonina związana jest z nastrojem i regulacją snu. Peptydy i gazy działają jako neuromodulatory, modyfikując sygnalizację klasycznych przekaźników.

Znaczenie kliniczne i farmakologia

Zaburzenia równowagi neurotransmiterowej wiążą się z wieloma chorobami. Ubytek dopaminy w określonych obszarach mózgu jest jednym z czynników klinicznych choroby Parkinsona; nieprawidłowości w układach monoaminowych (serotonina, noradrenalina) są powiązane z zaburzeniami nastroju. Nadmierna aktywność glutaminergiczna może przyczyniać się do napadów drgawkowych, a deficyty GABA są związane z lękiem i niektórymi rodzajami nadpobudliwości. Leki psychotropowe działają poprzez modulowanie syntezy, uwalniania, receptorów lub wychwytu neurotransmiterów — przykłady i zasady terapii omówiono w materiałach o farmakologii i terapiach.

Fakty naukowe i kierunki badań

W literaturze opisano ponad sto substancji pełniących rolę neuroprzekaźników, a badania koncentrują się na lepszym zrozumieniu mechanizmów neuromodulacji, znaczeniu peptydów i małych gazów sygnalizacyjnych oraz na wpływie metabolizmu i diety na dostępność prekursorów biochemicznych. Nowe metody badawcze pozwalają precyzyjniej mapować układy neurotransmiterowe i testować interakcje między nimi, co ma znaczenie dla leczenia chorób neurologicznych i psychiatrycznych. Dalsze informacje i przeglądy popularnonaukowe można znaleźć w materiałach wprowadzających (więcej) oraz w opracowaniach poświęconych synapsom i mechanizmom przekazywania sygnału (szczegóły).

Odkrycie

Do początku XX wieku naukowcy zakładali, że większość komunikacji synaptycznej w mózgu jest elektryczna. Jednak dzięki starannym badaniom histologicznym przeprowadzonym przez Ramona y Cajala (1852-1934) odkryto lukę 20 do 40 nm między neuronami, znaną dziś jako rozszczep synaptyczny. Obecność tej luki sugeruje, że przez rozszczep synaptyczny przemieszczali się chemiczni posłannicy. W 1921 roku niemiecki farmakolog Otto Loewi (1873-1961) potwierdził, że neurony mogą komunikować się uwalniając substancje chemiczne. Dzięki eksperymentom z udziałem żabich nerwów pochwowych Loewi był w stanie spowolnić tętno żab poprzez kontrolowanie ilości roztworu soli fizjologicznej obecnej wokół nerwu błędnego.

Loewi twierdził, że współczująca regulacja funkcji serca może być wspomagana przez zmiany stężeń substancji chemicznych. Otto Loewi odkrył również acetylocholinę (ACh) - pierwszy znany neuroprzekaźnik. Niektóre neurony komunikują się jednak za pomocą synaps elektrycznych poprzez zastosowanie połączeń szczelinowych, które pozwalają na bezpośrednie przejście określonych jonów z jednej komórki do drugiej.



Pytania i odpowiedzi

P: Co to są neuroprzekaźniki?

O: Neuroprzekaźniki to chemiczni posłańcy, którzy przesyłają informacje między neuronami poprzez synapsę. Działają one głównie na synapsach chemicznych, a po dotarciu do następnego neuronu są wchłaniane i zamieniane z powrotem na sygnał elektryczny zwany potencjałem czynnościowym.

P: Ile neuroprzekaźników zostało zidentyfikowanych?

O: Zidentyfikowano ponad 100 chemicznych posłańców.

P: Jaką funkcję pełni dopamina?

O: Dopamina jest wykorzystywana w procesie nagradzania i odczuwania przyjemności.

P: Do czego służy noradrenalina?

O: Noradrenalina jest wykorzystywana w reakcji zwierząt "walcz lub uciekaj".

P: Jaki jest próg wymagany do uwolnienia neuroprzekaźników?

O: Siła potrzebna do uwolnienia neuroprzekaźnika nazywana jest progiem.

P: Jaki jest najczęściej występujący u ludzi przekaźnik?

O: Najczęstszym przekaźnikiem u ludzi jest glutaminian, który działa pobudzająco w ponad 90% synaps w ludzkim mózgu.

P: W jaki sposób neuroprzekaźniki są transportowane w neuronach?

O: Neuroprzekaźniki są transportowane w neuronach przez małe "worki" zwane pęcherzykami, które stykają się z błoną komórkową neuronu i otwierają się, uwalniając je do szczeliny synaptycznej.

Powiązane artykuły

Autor

AlegsaOnline.com Neuroprzekaźnik — chemiczny posłaniec układu nerwowego

URL: https://pl.alegsaonline.com/art/69369

Udostępnij

Źródła
  • psychology.about.com : "What is a neurotransmitter?"
  • users.rcn.com : "Junctions Between Cells"