Neandertalczyk (Homo neanderthalensis) — przegląd

Wielkość neandertalskiego mózgu pokazuje, że neandertalczycy byli prawdopodobnie inteligentni. Przeciętnie, mieli większe mózgi niż współcześni ludzie. Duże mózgi są czymś w rodzaju fizycznej słabości. Dzieje się tak, ponieważ pochłaniają one dużo energii, sprawiają, że czaszka jest bardziej podatna na uszkodzenia, a także powodują trudności podczas porodu. Te wady mogą być mniejsze niż zalety, na przykład lepsze rozwiązywanie problemów, lepsza współpraca społeczna, język i tworzenie narzędzi.

Neandertalskie narzędzia krzemieniowe (np. siekiery ręczne) były wykonane drobniej niż u człowieka pierwotnego. Były one znacznie mniej zróżnicowane i drobiazgowo wykonane niż neolityczne narzędzia współczesnego człowieka. Również jakość sztuki jaskiniowej naszych przodków jest w innej lidze niż wszystko, co robili neandertalczycy. Oni jednak mieli jakąś sztukę.

Flet Divje Babe

Najstarszym kiedykolwiek odkrytym fletem może być tzw. flet Divje Babe, znaleziony w słoweńskiej jaskini Divje Babe I w 1995 roku. Ma około 43.100 lat. Pochodzi on z młodocianego niedźwiedzia jaskiniowego femur w miejscowości Divje Babe, w pobliżu paleniska Mousterian. Archeolodzy zadają dwa kluczowe pytania:

Czy to flet? To było długo dyskutowane. Najlepszym podsumowaniem jest to, że na pewno jest możliwe, aby być fletem, ale jest to niepotwierdzone (nie pewne).

Jeśli to flet, to czy został zrobiony przez Neandertalczyków? Znowu to nie jest postanowione. Jest on publicznie wystawiany jako flet w Muzeum Narodowym Słowenii (Nationalni Muzej Slovenije) w Lublanie. W ulotce dla zwiedzających muzeum jest napisane, że produkcja Neandertalczyków "jest niezawodnie udowodniona". Nie jest to pogląd ogólny, i znów najlepiej opisać ten pomysł jako "nieudowodniony".

Zdolność do mówienia

Od dawna ludzie zastanawiali się, czy Neandertalczycy mogliby mówić. Wielu ludzi wierzy, że mogliby, ponieważ duży rozmiar mózgu byłby trudny do zrozumienia, gdyby nie mogli. Kiedy odkryto nieuszkodzoną neandertalską kość hiroidalną, ludzie myśleli, że Neandertalczycy potrafią mówić. Dzieje się tak dlatego, że u ludzi gałka jest podporą dla skrzynki głosowej. Analiza komputerowa wykazała, że neandertalska gałązka była bardzo podobna do ludzkich gałązek. Naukowcy twierdzą, że "nasze ustalenia są zgodne z umiejętnością mówienia u Neandertalczyków".

W sierpniu 1856 r. w Dolinie Neandertalskiej w Niemczech odkryto okaz, który miał być znany jako Neanderthal 1. Materiał ten został znaleziony w kamieniołomie wapienia niedaleko Düsseldorfu. Najpierw odkryto czapkę czaszki, następnie dwie kości udowe, kości pięciu ramion, część lewej miednicy oraz fragmenty łopatki i żeberka.

Właściwie, niektóre szczątki zostały znalezione wcześniej, ale nie zostały uznane za osobny gatunek od nas. Dziecko Engisa z Belgii było pierwszym odkrytym Neandertalczykiem, w 1829 roku. Drugim odkrytym dzieckiem było znalezisko w kamieniołomie Forbesa z Gibraltera w 1848 roku.

Neandertalczycy mieli około 164-168 cm wzrostu i średnio 77,6 kg wagi. Neandertalki miały około 154 cm wzrostu i średnio 66,4 kg masy ciała.

Neandertalczycy mieli silniejszą (bardziej wytrzymałą) budowę i charakterystyczne cechy morfologiczne, zwłaszcza czaszki. Byli znacznie silniejsi od współczesnych ludzi, zwłaszcza w górnej części ciała.

Neandertalskie kości długie i stawy są grubsze od naszych, a niektóre kości długie mają lekką krzywiznę. Zarówno grubość, jak i krzywa wskazują na potrzebę większej siły niż nasz gatunek.

Młodzi Neandertalczycy

Od 2007 roku wiek zębów można bezpośrednio obliczyć za pomocą nieinwazyjnego obrazowania wzorców wzrostu w szkliwie zębów za pomocą synchrotronowej mikrotomografii rentgenowskiej.

Badania te sugerują znacznie szybszy rozwój fizyczny u neandertalczyków niż u współczesnych ludzkich dzieci. Synchrotronowa mikrotomografia rentgenowska wczesnego H. sapiensa dowodzi, że ta różnica istniała między tymi dwoma gatunkami już 160 000 lat przed naszą obecnością.

Złamania

Wydaje się, że neandertalczycy cierpią na dużą częstotliwość złamań. Złamania te często ulegają wyleczeniu i wykazują niewielkie lub żadne oznaki infekcji, co sugeruje, że w okresie ubezwłasnowolnienia osoby poszkodowane były pod opieką.

Neandertalczycy wykazywali częstość takich urazów porównywalną do współczesnych profesjonalistów rodeo, wykazując częsty kontakt z dużymi, walczącymi ssakami. Złamania te sugerują, że mogły one polować skacząc na swoją ofiarę i kłując ją lub nawet zapasując do ziemi.

Żyli w Eurazji w epoce lodowcowej plejstoceńskiej i polowali na duże ssaki, takie jak żubry, tury (przodek żywego bydła), jelenie, renifery, woły piżmowe i mamuty.

Czaszki są nieco większe niż Homo sapiens, a to oznacza inteligencję i prawdopodobnie użycie języka. Z drugiej strony szkielet sugeruje, że częściej rozwiązują swoje problemy (takie jak polowanie) na siłę niż my.

Kamienne narzędzia neandertalskie nazywane są Mousterian, i stanowią postęp w stosunku do narzędzi acheulejskich wykonanych przez wcześniejszy gatunek człowieka. Narzędzia kamienne Homo sapiens są jeszcze bardziej zróżnicowane i sugerują, że nasz gatunek polegał bardziej na narzędziach niż neandertalczycy.

Neandertalczycy byli prawie wyłącznie mięsożercami, chociaż ich dieta obejmowała gotowane warzywa. Robili dobre narzędzia i żyli w złożonych grupach społecznych. Badania nad ich szczątkami pokazały, że możliwe jest, iż posiadali oni język mówiony, ale charakter każdego z nich jest nieznany.

Istnieje wiele teorii, które próbują wyjaśnić, dlaczego Neandertalczycy zginęli. Sugeruje się, że mogli oni nie być w stanie dostosować się do zmieniającego się klimatu. Alternatywnie, sugeruje się, że nie byli w stanie skutecznie konkurować z przodkami współczesnego człowieka.