Midi-Pyrénées (Occitan: Miègjorn-Pirenèus lub Mieidia-Pirenèus) to dawny region administracyjny Francji. Funkcjonował jako odrębny region do końca 2015 roku; od 1 stycznia 2016 został połączony z sąsiednim regionem, tworząc nowy region administracyjny Occitanie. Historycznie i kulturowo obszar ten należy do szerszej krainy Occitania.

Nazwa regionu nie pochodzi od średniowiecznej lub ludowej nazwy, jak ma to miejsce w przypadku wielu innych jednostek administracyjnych, lecz od cech geograficznych: Midi (w języku potocznym Francuzów określający południową część kraju) oraz Pyrénées ( Pireneje, które dominują krajobraz południowo-zachodniej części regionu). Przymiotnik używany po francusku oraz nazwa mieszkańców to Midi-Pyrénéen (lub Midi-Pyrénéenne dla formy żeńskiej).

Do dawnego regionu należały następujące departamenty: Ariège, Aveyron, Haute-Garonne, Gers, Lot, Hautes-Pyrénées, Tarn i Tarn-et-Garonne. Jego stolicą i największym miastem była Tuluza, ważne centrum przemysłowe, naukowe i kulturalne.

Geografia

Midi-Pyrénées zajmowało znaczną część południowo-zachodniej Francji i było największym regionem metropolitalnej Francji pod względem powierzchni. Krajobraz jest zróżnicowany: na południu rozciągają się łańcuchy Pirenejów ze stokami i dolinami, natomiast na północy i wschodzie dominują płaskowyże i wapienne formacje causses (m.in. Grands Causses i Causses du Quercy). Główne rzeki regionu to przede wszystkim Garonna (przepływająca przez Tuluza), a także Tarn, Lot, Aveyron i Ariège.

Historia

Obszar ten ma długą historię osadnictwa, od czasów prehistorycznych po średniowieczne księstwa i biskupstwa. W średniowieczu region był areną rozwoju kultury oksytańskiej (język i literatura ok. langue d'oc) oraz ważnym szlakiem dla pielgrzymów zmierzających do Santiago de Compostela. W czasach nowożytnych ukształtował się jako jednostka administracyjna Republiki Francuskiej; jego granice i rola ewoluowały aż do reformy regionalnej z 2016 roku.

Gospodarka

Region łączył rolniczy charakter obszarów wiejskich z silnie uprzemysłowioną stolicą. W rolnictwie ważne były hodowla, uprawy zbożowe, winnice i produkcja lokalnych specjałów (np. foie gras w Gers). Tuluza jest światowym centrum przemysłu lotniczego i kosmicznego — siedziba wielu zakładów i centrów badawczych, w tym znaczących działalności związanych z firmą Airbus oraz powiązanych dostawców. Inne sektory gospodarki to przemysł spożywczy, energetyka i turystyka.

Kultura i turystyka

Midi-Pyrénées przyciąga turystów różnorodnością atrakcji: wysokie masywy Pirenejów (z ośrodkami narciarskimi i miejscowościami uzdrowiskowymi), doliny rzeczne, malownicze miasteczka i liczne zabytki średniowieczne. Do najważniejszych miejsc należą m.in. Tuluza (z zabytkami i instytucjami naukowymi), Albi (słynna katedra i zespół biskupi wpisany na listę UNESCO), Cahors z mostem Valentré, Lourdes (ważne miejsce pielgrzymkowe w Pirenejach), a także mniejsze, często urokliwe miasteczka jak Cordes-sur-Ciel, Rocamadour czy Conques. Region posiada wiele parków przyrodniczych, m.in. Parc naturel régional des Pyrénées Ariégeoises oraz Parc naturel régional des Causses du Quercy.

Demografia i administracja

Przed reformą administracyjną region skupiał zarówno gęściej zaludnione obszary miejskie (szczególnie aglomeracja tuluzańska), jak i szerokie obszary o niskiej gęstości zaludnienia. Struktura administracyjna opierała się na wymienionych departamentach, które zachowały swoje znaczenie nawet po utworzeniu szerszego regionu Occitanie. W regionie działają uniwersytety i instytucje badawcze, z Uniwersytetem w Tuluzie jako jednym z głównych ośrodków akademickich.

Komunikacja

Tuluza jest ważnym węzłem komunikacyjnym: posiada międzynarodowe lotnisko oraz dobrze rozwiniętą sieć kolejową i drogową łączącą region z innymi częściami Francji i Europy. Rozwój infrastruktury transportowej wspiera zarówno przemysł (w tym lotniczy), jak i turystykę.

Dziedzictwo: mimo połączenia administracyjnego z Languedoc-Roussillon i przekształcenia w region Occitanie, obszar dawnych Midi-Pyrénées zachowuje silną tożsamość lokalną opartą na języku, historii, tradycjach kulinarnych i krajobrazie. Departamenty i miasta tego terenu nadal odgrywają istotną rolę w kulturze i gospodarce południowo-zachodniej Francji.