Jamestown to miasto w Stanach Zjednoczonych. Zostało założone 13 maja 1607 roku przez około 100 mężczyzn, chłopców i kobiet, którzy przybyli do Wirginii z Londynu w Anglii. Nazwali oni miasto Jamestown na cześć króla Jakuba. Mężczyźni ci mieli nadzieję na znalezienie złota i srebra oraz na szybkie wzbogacenie się, ale także na założenie stałej placówki handlowej i misyjnej na nowym kontynencie.
Jamestown było pierwszą stałą angielską osadą na terenie, który miał się stać Stanami Zjednoczonymi. Miasto zostało zbudowane na wyspie Jamestown wzdłuż rzeki James. Miejsce to zostało wybrane, ponieważ lokalne plemiona rdzennych Amerykanów nie mieszkały na wyspie, co dawało poczucie bezpieczeństwa; położenie na półwyspie ułatwiało też obronę przed innymi europejskimi kolonistami oraz potencjalnymi atakami.
Początkowa ekspedycja była kierowana przez kapitana Christophera Newporta, a pierwszą administracją zarządzała Kompania Wirginii (Virginia Company) z Londynu. Wśród ważnych postaci wczesnej kolonii byli Edward Maria Wingfield (pierwszy prezydent), kapitan John Smith, który odegrał kluczową rolę w utrzymaniu porządku i stosunków z miejscowymi plemionami, oraz później John Rolfe, który wprowadził uprawę tytoniu jako głównego źródła dochodu.
Życie w Jamestown było niezwykle trudne. Koloniści zmagali się z chorobami (m.in. malarią), brakiem żywności i konfliktami z miejscowymi plemionami. Najcięższy był tzw. "Starving Time" w zimie 1609–1610, kiedy to znaczna część mieszkańców zmarła z głodu; historyczne źródła i badania archeologiczne potwierdzają przypadki kanibalizmu wśród skrajnie wygłodniałych osadników. Sytuację poprawiło przybycie nowych statków w 1610 roku oraz rozwój uprawy tytoniu, który stał się opłacalnym towarem eksportowym.
Relacje z ludnością tubylczą, reprezentowaną głównie przez konfederację znaną jako Powhatan (na czele której stał wódz Wahunsonacock, zwany potocznie Powhatanem), były zmienne — od handlu i współpracy po konflikty zbrojne. Znanym epizodem jest postać Pocahontas, córki wodza Powhatana, która została związana z Jamestown poprzez kontakty z kolonistami i późniejsze małżeństwo z Johnem Rolfe’em (1614), co przez pewien czas poprawiło stosunki między stronami.
Jamestown ma też duże znaczenie polityczne: w 1619 roku w Wirginii zwołano Zgromadzenie Burgessów (House of Burgesses) — pierwszą zebrana przedstawicielską władzę ustawodawczą dla angielskiej kolonii w Ameryce Północnej, co bywa uznawane za początek tradycji samorządu w późniejszych Stanach Zjednoczonych. W tym samym roku do kolonii przybyła także pierwsza znana grupa Afrykanów, którzy mieli zostać osadzeni jako słudzy lub niewolnicy; ich pojawienie się zapoczątkowało skomplikowany i tragiczny rozdział historii niewolnictwa w Ameryce.
Z czasem znaczenie Wyspy Jamestown malało — administracja kolonii i wielu osadników przeniosło się do nowego centrum w Williamsburg w 1699 roku. W XIX i XX wieku część dawnych zabudowań zniknęła, a teren był narażony na erozję i zalania. Od lat XX w. prowadzone są szerokie prace archeologiczne i konserwatorskie (m.in. projekt Jamestown Rediscovery i działania Preservation Virginia), które odsłoniły pozostałości pierwszego fortu, zabytkowe artefakty i pomogły lepiej zrozumieć codzienne życie pierwszych osadników.
Dziś Jamestown jest miejscem pamięci i muzeum historycznego — fragmenty fortyfikacji, eksponaty oraz interpretacje archeologiczne przyciągają badaczy i turystów zainteresowanych początkiem angielskiej kolonizacji w Ameryce Północnej. Historia Jamestown łączy nadzieje na zyski, konflikty kulturowe, przetrwanie w trudnych warunkach i wpływ, jaki wczesne kolonie miały na kształtowanie się społeczeństwa w przyszłych Stanach Zjednoczonych.

