Flamenco to styl rozrywki z pieśnią, muzyką i tańcem. Jest bardzo popularny w Hiszpanii i jest znany na całym świecie. Jego początki sięgają Andaluzji w Hiszpanii. W jego rozwoju ważną rolę odegrali andaluzyjscy Cyganie. Termin "flamenco" został po raz pierwszy odnotowany pod koniec XVIII wieku, ale wielu uważa, że ta forma sztuki jest znacznie starsza.
Flamenco charakteryzuje się muzyką gitary akustycznej, śpiewem, klaskaniem w dłonie, stukaniem obcasami, kastanietami. Tańczony jest przez kobietę i mężczyznę w tradycyjnych hiszpańskich strojach. Taniec nie ma ustalonego tempa. Może mieć zarówno szybkie, jak i wolne fragmenty, wznoszące się do punktu kulminacyjnego pod koniec.
Wykonawstwo flamenco ewoluowało na przestrzeni dziejów tego gatunku muzycznego. Na początku (najpóźniej w XVIII wieku) pieśni były śpiewane bez akompaniamentu gitary. W XIX wieku gitarę zaczęto wykorzystywać do akompaniowania pieśni. Od drugiej połowy XIX wieku na koncertach flamenco gra się na gitarze solo.
16 listopada 2010 roku UNESCO ogłosiło Flamenco jednym z Arcydzieł Ustnego i Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości.
