Przegląd ogólny
Skórnikowate to rodzina chrząszczy należąca do rzędu Coleoptera. W literaturze opisuje się zwykle od 500 do 700 gatunków rozproszonych na wszystkich kontynentach poza biegunami. Dorosłe osobniki są niewielkie (zazwyczaj 1–12 mm) i mają charakterystyczne, często zaokrąglone lub owalne ciało pokryte łuskami albo sztywnymi szczecinkami.
Wygląd i rozwój
Larwy skórnikowatych bywają bardziej widoczne niż imagines: często owłosione, wydłużone i przystosowane do życia w szczelinach. Dorosłe chrząszcze mają twarde pokrywy skrzydeł i krótkie czułki. Znane są gatunki o jaskrawym ubarwieniu i te o stonowanej barwie kamuflującej.
Odżywianie i środowisko
Większość przedstawicieli rodziny to padlinożercy i saprofagi żywiące się suchą materią organiczną: skórą, piórami, sierścią, pyłkiem (pyłki), włóknami naturalnymi (włókna naturalne) oraz martwymi owadami (martwe owady). Spotyka się je na padlinie, w gniazdach zwierząt oraz w miejscach przechowywania materiałów organicznych. Niektóre gatunki zasiedlają gniazda różnego rodzaju ptaków i ssaków (gniazdach) lub gniazda owadów takich jak pszczoły i osy. Istnieją też wyspecjalizowane relacje — np. rodzaj Thaumaglossa został odnotowany w związku ze skrzynkami jajowymi modliszek (skrzynkach jajowych modliszek).
Znaczenie gospodarcze i naukowe
Niektóre gatunki, zwłaszcza z rodzaju Trogoderma, są ważnymi szkodnikami magazynów i silosów żywnościowych, żywiąc się zbożem i produktami z niego pochodnymi (szkodniki, ziarnem). Z drugiej strony dermestidy są wykorzystywane przez muzea (muzea) historii naturalnej (historii naturalnej) do oczyszczania i przygotowywania szkieletów (szkieletów) zwierząt — larwy szybko usuwają miękkie tkanki, nie niszcząc kości. Ponadto padlinożerne gatunki bywają przydatne w entomologii sądowej: ich obecność i stadium rozwojowe pomagają określać czas od śmierci.
Przykłady i rozróżnienia
- Rodzaj Trogoderma — zawiera wiele gatunków synantropijnych i magazynowych.
- Thaumaglossa — przykład wąskiej ekologicznej niszy związanej z ootekami modliszek.
- Różnice między gatunkami widoczne są w morfologii łusek, szczecin oraz kształcie larw.
Zapobieganie i kontrola
W warunkach domowych i magazynowych podstawą ochrony jest higiena: usunięcie źródeł pokarmu (czyszczenie szczelin, odkurzanie, przechowywanie żywności w szczelnych pojemnikach), monitorowanie pułapkami oraz stosowanie środków mechanicznych i chemicznych tylko w razie potrzeby. W przypadku dużych infestacji konieczne bywają zabiegi fumigacyjne lub profesjonalna deratyzacja/pest control.
Uwaga: pomimo podobieństw w zwyczajach żywieniowych, skórnikowate obejmują gatunki o różnych preferencjach i wpływie na człowieka — od pożytecznych w muzeach po groźne szkodniki magazynowe.

