Choroba wieńcowa, zwana również chorobą wieńcową, jest chorobą serca. ("wieńcowa" oznacza "naczynia krwionośne serca".) Choroba wieńcowa powoduje odkładanie się płytki miażdżycowej w tętnicach wieńcowych. To powoduje, że tętnice wieńcowe stają się węższe. Tętnica to naczynie krwionośne - przewód, który przenosi krew. Po tym jak serce dostarcza krew, która jest pełna tlenu i składników odżywczych, tętnice przenoszą krew do różnych części ciała. Tętnice wieńcowe są bardzo ważne: dostarczają krew do mięśnia sercowego. Kiedy więc tętnice wieńcowe stają się węższe, do mięśnia sercowego dociera mniej krwi.

Większość osób z chorobą wieńcową może czuć się zdrowo przez wiele lat, zanim zaczną odczuwać jej objawy. Najczęstszym objawem jest zawał serca. Jeśli choroba wieńcowa nie jest leczona, niektóre blaszki miażdżycowe w tętnicach wieńcowych mogą oderwać się i zablokować dopływ krwi do serca. Choroba wieńcowa jest najczęstszą przyczyną nagłej śmierci. Jest to również najczęstsza przyczyna zgonów u osób powyżej 65 roku życia. Mężczyźni są 10 razy bardziej narażeni na chorobę wieńcową niż kobiety.