Hyderabad (Hajdarabad, Indie) — stolica Telangana: historia i fakty
Hyderabad (Hajdarabad) — stolica Telangana: historia Nizamów, miasto pereł, Ramoji Film City, demografia i ciekawostki. Przewodnik po najważniejszych faktach i zabytkach.
Hajdarabad (wymawiane (/ˈhaɪdərəbɑːd/ ( posłuchaj) HY-dər-ə-baad)) jest stolicą stanu Telangana i jednym z największych miast południowych Indii. Metropolia liczy ponad 12,2 mln mieszkańców i odgrywa rolę głównego ośrodka administracyjnego, gospodarczego i kulturalnego regionu. Miasto stanu Hajdarabad jest również klasyfikowane jako miasto na liście A-1 pod względem priorytetów rozwoju. Miasto bywa nazywane miastem pereł oraz miastem Nizams. Mieszkańcy Hajdarabadu nazywani są Hyderabadis.
Historia
Hajdarabad został założony w 1591 roku przez sułtana Muhammada Quli Qutb Shaha nad brzegiem rzeki Musi. W XVI–XVII wieku miasto rozwijało się pod panowaniem dynastii Qutb Shahi, a później znalazło się pod wpływem Mogołów. W XVIII wieku rządy przejął gubernator Mogołów, Nizam Asaf Jah I, który założył dynastię Asaf Jahi (znaną również jako The Nizams). W sumie było 10 Nizamów; ostatnim był Osman Ali Khan, Asaf Jah VII, który rządził w pierwszej połowie XX wieku. W okresie brytyjskim Hajdarabad pozostawał księstwem (princely state) z szeroką autonomią. Po uzyskaniu niepodległości Indii w 1947 roku księstwo zostało włączone do Indii w 1948 roku (Operacja Polo), co zakończyło panowanie Nizamów.
Geografia i klimat
Hajdarabad położony jest na wyżynie Deccan, nad rzeką Musi. Miasto ma klimat tropikalny suchy z gorącym okresem letnim, łagodniejszymi zimami oraz monsunami przynoszącymi większość rocznych opadów. Temperatury latem często przekraczają 40 °C, zaś zimą mogą spadać do kilkunastu stopni Celsjusza.
Gospodarka i przemysł
Hajdarabad jest ważnym centrum gospodarczym: rozwinięte są tu sektory IT, farmaceutyczny, biotechnologiczny, produkcja i usługi. W mieście znajduje się kilka nowoczesnych stref technologicznych (m.in. centra typu HITEC City) oraz parków przemysłowych i badawczo-rozwojowych. Tutejszy przemysł filmowy nazywa się The Hyderabad Deccan Urdu movie industry (znany również jako Deccanwood), a jednym z najbardziej znanych kompleksów filmowych jest Ramoji Film City.
Kultura, kuchnia i języki
Kultura Hajdarabadu to mieszanka tradycji muzułmańskiej i hinduskiej oraz wpływów perskich i afrykańskich, widoczna w architekturze, muzyce, literaturze i obrzędach. W mieście używane są głównie języki telugu, urdu i angielski. Słynne są lokalne potrawy, przede wszystkim hyderabadska biryani — aromatyczne danie z ryżu i mięsa — oraz bogate słodkości i potrawy pałacowe wykształcone za czasów Nizamów.
Zabytki i atrakcje
- Charminar – ikoniczny zabytek i symbol miasta, zbudowany w XVI wieku.
- Fort Golconda – imposantna twierdza z rozbudowanymi fortyfikacjami i historią królewskich skarbów.
- Chowmahalla Palace – pałacowa rezydencja Nizamów, znana z bogatych wnętrz i ogrodów.
- Muzeum Salar Jung – jedna z największych na świecie kolekcji sztuki i zabytków zgromadzonych przez jedną rodzinę.
- Ramoji Film City – kompleks filmowy o powierzchni ponad 2000 akrów (8,1 km2; 3,1 m2), będący jedną z największych atrakcji przemysłu filmowego i turystyki w regionie.
Edukacja i transport
W Hajdarabadzie działa wiele uczelni i instytutów badawczych, w tym renomowany uniwersytet Osmania oraz instytuty technologiczne i medyczne. Transport obejmuje sieć dróg, kolej miejska (MMTS), rozbudowane połączenia autobusowe oraz międzynarodowe lotnisko Rajiv Gandhi International Airport, które łączy miasto z resztą kraju i światem.
Demografia i życie miejskie
Miasto cechuje się dużą różnorodnością etniczną i religijną. Dynamiczny rozwój gospodarczy przyciąga migracje z innych części Indii, co powoduje szybki wzrost populacji i rozbudowę infrastruktury miejskiej. Życie kulturalne obejmuje festiwale religijne i świeckie, targi, muzykę oraz bogate tradycje rzemieślnicze (m.in. jubilerstwo i hafty).
Hajdarabad łączy historyczne dziedzictwo z nowoczesną dynamiką gospodarczą, co czyni go jednym z najważniejszych i najciekawszych miast Indii południowych.
Historia
Archeolodzy znaleźli w Hajdarabadzie stanowiska z epoki żelaza, które mają 2,500 lat. Miejsca te zostały znalezione w pobliżu Haythnagar i Ramoji Film City, i posiadają pochówki i narzędzia. Królowie Qutub Shahi rządzili Hajdarabadem do roku 1687, kiedy to miasto zostało przejęte przez Mughalsów. Muhammad Quli Qutub Shah był władcą Qutub Shahi, który zarządził budowę czarnoksiężnika jako meczetu. Nawab Abdul Hassan Shah, popularnie znany jako Tanisha, był ostatnim władcą Qutub Shahi w Hajdarabadzie, zanim w 1687 r. zdobył go Aurangzeb. Asaf Jah został ogłoszony gubernatorem Hajdarabadu przez Aurangzeb. W ten sposób rozpoczęła się dynastia Asaf Jahi, która rządziła Hajdarabadem do 1948 roku.
Hajdarabad stał się stanem książęcym w 1947 roku po współpracy z Indiami. Wkrótce jednak Nizam musiał podpisać dokument przystąpienia do Związku Indii, aby Hajdarabad stał się częścią Indii. 1 listopada 1956 roku prowincja Hajdarabad została podzielona na Karnataka, Maharasztrę i Andhrę Pradesz na podstawie języka. Tak więc Hajdarabad wszedł w skład mówiącej społeczności Telugu i w ten sposób stał się stolicą Andhry Pradesz. Stan Telangana został utworzony 2 czerwca 2014 roku i oddzielony od Andhry Pradesz, zachowując Hajdarabad jako swoją stolicę.
Miasto rozwinęło się obecnie w dziedzinie informatyki dzięki czterem szkołom wyższym, w tym JNTU (Jawaharlal Nehru's Technological University). Powstanie międzynarodowego portu lotniczego i nieruchomości ma duży wpływ na rozwój Hajdarabadu.
Grób Muhammada Quli Qutb Shaha w pobliżu fortu Golconda w Hajdarabadzie, Indie.
Geografia
Hajdarabad położony jest na płaskowyżu Deccan, 500 metrów nad poziomem morza, a większość obszaru jest skalista. Główną rośliną uprawną jest Paddy, a inne uprawy to gram bengalski, orzech ziemny, trzcina cukrowa i słonecznik. Hajdarabad został znaleziony nad brzegiem rzeki Musi w 1591 roku. Dzisiaj obszar ten jest znany jako stare miasto, gdzie istnieją Mekka Masjid i Hussain Sagar Lake. Obszar ten posiada wiele oficjalnych budynków i jest to bardzo stary obszar. Od niedawna Hyderabad został połączony z Secunderabad. Doprowadziło to do powstania dużego, zjednoczonego i zaludnionego miasta z wieloma otaczającymi je wioskami.
Klimat
Hajdarabad ma gorący, mokry i suchy klimat. Pora monsunowa lub deszczowa trwa od końca czerwca do końca października. Średnio 32 cale deszczu pada na miasto każdego roku. Najwyższa temperatura, jaką kiedykolwiek odnotowano, to 51,5 °C (113,9 °F) w dniu 2 czerwca 1966 roku. Najniższa odnotowana temperatura wyniosła 1,1 °C (43 °F) 8 stycznia 1946 roku. Wieczorami i rano jest chłodniej, ponieważ miasto znajduje się wysoko nad poziomem morza.
Ludność
Miasto ma ponad cztery miliony mieszkańców. Hinduiści stanowią większość, podczas gdy muzułmanie stanowią 40% populacji. Muzułmańska społeczność Hajdarabadu jest największa w Telanganie. Muzułmanie znajdują się głównie w obrębie starego miasta i wokół niego. Chrześcijanie są nieliczni w mieście. Słynne kościoły to te wokół Abidów i Secunderabadu, jak np. katedra św.
Mekka Masjid
Kultura
Architektura
Uroczysko zostało założone jako meczet, a później przez oddział archeologiczny przekształcone w pomnik. Urokinar od dawna jest ikoną Hajdarabadu. Nazwa oznacza "Cztery minarety". Wieże wznoszą się na wysokość 48,7 m nad ziemią. Na wyższych kondygnacjach budynku znajduje się meczet z 45 miejscami do modlitwy.
Fort Golconda był stolicą królestwa Qutb Shahi. W XVI wieku był on ośrodkiem intensywnego handlu diamentami. Zewnętrzna ściana fortu znajduje się w odległości 10 km od niego.
Mekka Masjid jest jednym z najstarszych meczetów w mieście. Muhammed Quli Qutub Shah rozpoczął jego budowę w 1617 roku. Mughal cesarz Aurangzeb ukończył budowę w 1694 roku. Meczet jest wykonany z granitu. Główna sala meczetu ma 75 stóp wysokości, 220 stóp szerokości i 180 stóp długości. Dziesięć tysięcy wiernych może jednocześnie zmieścić się w środku. Łuki wejściowe wykonane są z pojedynczych płyt granitowych. Uważa się, że Muhammed Quli miał cegły z ziemi przywiezione z Mekki. Użył ich jako centralnego łuku meczetu. To tłumaczy nazwę meczetu.
Pałac Chowmahalla był stolicą dynastii Asaf Jahi. Nizam bawił tu oficjalnych gości i królewskich gości.
Nawab Viqar al-Umra zbudował pałac Falaknuma w 1872 roku. W pałacu znajdują się rzeźby artystów z Florencji.
Język
Telugu, Urdu i Hindi mówi się głównie w Hajdarabadzie. Wśród ludzi wykształconych mówi się również po angielsku. Telugu różni się w zależności od stanu, ale język pozostaje ten sam.
Przeszukaj encyklopedię