Guity Novin (urodzona jako Guity Navran) jest persko‑kanadyjską malarką i rzeźbiarką, która zapoczątkowała ruch w malarstwie nazwanego transpresjonizmem. Urodziła się w Kermanszah, w Iranie, w 1944 roku. Obecnie mieszka i pracuje w Vancouver i Toronto.

Ukończyła studia na Wydziale Sztuk Pięknych w Teheranie w 1970 roku. Po opuszczeniu Iranu, w 1975 roku przeniosła się do Hagi w Holandii, a następnie do Manchesteru w Wielkiej Brytanii, gdzie kontynuowała studia i rozwijała warsztat artystyczny. W 1980 roku przeniosła się do Kanady, gdzie mieszkała i wystawiała w Kingston (Ontario), Montrealu i Ottawie, by w końcu osiąść w Vancouver, w Kolumbii Brytyjskiej.

W 1994 roku zaproponowała i opisała własny styl nazwywany transpresjonizmem. W swojej twórczości łączy elementy ekspresji z abstrakcją i symboliką, kładąc nacisk na emocjonalny przekaz i nadanie formie metafizycznego sensu. Jej obrazy i rzeźby charakteryzują się zabiegami warstwowania, bogatą fakturą oraz intensywną kolorystyką; często pojawiają się w nich motywy pamięci, tożsamości, doświadczenia migracji i dialogu międzykulturowego. Za pomocą tego stylu stara się przekazać swoje namiętne idee filozoficzne, konfrontując wewnętrzne przeżycia z uniwersalnymi pytaniami o kondycję człowieka.

Novin pracuje w różnych technikach — od malarstwa olejnego i akrylowego, przez prace na papierze, po rzeźbę i prace przestrzenne — co pozwala jej eksperymentować z formą i materią. Oprócz tworzenia artystycznego prowadzi wykłady i warsztaty poświęcone swojej teorii oraz praktyce artystycznej; publikuje eseje i teksty wyjaśniające założenia transpresjonizmu.

Jej prace były prezentowane na wystawach w Kanadzie, Europie i w Iranie, znajdują się także w kolekcjach prywatnych i publicznych. Guity Novin pełniła funkcję w narodowym komitecie artystów UNESCO. Jej działalność artystyczna i teoretyczna przyczyniła się do szerzenia dialogu międzykulturowego i poszerzania rozumienia współczesnej sztuki w kontekście doświadczeń diasporicznych.

Twórczość Guity Novin pozostaje aktywnym głosem w dyskusji o roli emocji, pamięci i tożsamości w sztuce współczesnej, a zaproponowany przez nią transpresjonizm stanowi próbę refleksji nad możliwościami wyrazu poza tradycyjnymi systemami estetycznymi.