Pendżab Zachodni — była prowincja Pakistanu (1947–1955)
Pendżab Zachodni (1947–1955): historia i granice dawnej prowincji Pakistanu, rola Lahore, dystrykty Lahore, Sargodha, Multan, Rawalpindi oraz administracyjne przemiany.
Pendżab Zachodni to dawna prowincja Pakistanu, która istniała w latach 1947–1955. Prowincja obejmowała obszar 160 622 kilometrów kwadratowych (62 017 mil kwadratowych), w tym większą część obecnej prowincji Pendżab i Terytorium Stołeczne Islamabadu, ale z wyłączeniem byłych stanów książęcych Bahawalpur. Stolicą było miasto Lahore, a prowincja składała się z czterech dystryktów (Lahore, Sargodha, Multan i Rawalpindi). Prowincja graniczyła z indyjskimi stanami Wschodni Pendżab na wschodzie, z księstwem Bahawalpur na południu, z prowincjami Balochistan i Sindh na południowym zachodzie, z Khyber Pakhtunkhwa na północnym zachodzie oraz z Azad Jammu i Kaszmirem i okupowanym Kaszmirem na północnym wschodzie.
Historia i tło powstania
Pendżab Zachodni powstał w 1947 roku w wyniku podziału Brytyjskich Indii i utworzenia Pakistanu. Linia podziału (Partition) doprowadziła do masowych migracji ludności: większość muzułmanów z części indyjskiej przemieściła się na terytorium Pendżabu Zachodniego, natomiast hindusi i sikhowie opuścili te tereny i udali się do Indii. W konsekwencji demograficznej i administracyjnej przemiany regionu, nowe struktury państwowe musiały szybko reorganizować służby publiczne, rolnictwo i transport, aby przyjąć napływ uchodźców i utrzymać porządek.
Administracja i ustrój
Prowincja była zarządzana przez rząd prowincjonalny kierowany przez gubernatora mianowanego przez rząd federalny oraz przez lokalne organy administracyjne w czterech dystryktach wymienionych powyżej. System administracyjny odziedziczono częściowo po brytyjskiej administracji kolonialnej, z zachowaniem podziałów na dystrykty i poddystrykty, a także z rozwiniętą strukturą służb cywilnych oraz policji.
Demografia i skutki migracji
Pendżab Zachodni cechował się znaczną większością muzułmańską po 1947 roku, co było efektem wymiany ludności podczas podziału. Językiem najpowszechniejszym wśród mieszkańców był pendżabski; w urzędach i szkolnictwie używano także urdu i angielskiego. Proces migracji miał długotrwałe skutki społeczne i gospodarcze: osiedlanie się uchodźców, redystrybucja gruntów rolnych i konieczność szybkiego zapewnienia mieszkań i pracy dla przesiedleńców.
Gospodarka i infrastruktura
Gospodarka regionu opierała się przede wszystkim na rolnictwie — Pendżab od dawna był jednym z żyznych regionów subkontynentu, z intensywnym wykorzystaniem kanałów irygacyjnych, uprawą pszenicy, bawełny i innych roślin. Miasta takie jak Lahore, Multan czy Rawalpindi były ośrodkami handlu, rzemiosła i usług. Rozwój kolei i dróg po 1947 roku miał zasadnicze znaczenie dla przemieszczeń ludności i zaopatrzenia regionu.
Likwidacja prowincji i następstwa
W 1955 roku rząd Pakistanu wprowadził tzw. schemat "One Unit", który zlikwidował m.in. Pendżab Zachodni i połączył wszystkie zachodnie jednostki terytorialne w jedną jednostkę administracyjną — Zachodni Pakistan. To rozwiązanie miało na celu uproszczenie administracji i zrównoważenie politycznej wagi regionów Zachodu i Wschodu, ale spotkało się również z krytyką i oporem lokalnych elit. System "One Unit" został ostatecznie zniesiony w 1970 roku, a następnie przywrócono podziały prowincjonalne, w tym nową prowincję Pendżab, która obejmowała większość terytorium dawnego Pendżabu Zachodniego; dawny stan książęcy Bahawalpur został wcześniej włączony do struktur państwowych i ostatecznie zintegrowany w kolejnych latach.
Dziedzictwo
Pendżab Zachodni pozostawił trwały ślad w strukturze administracyjnej i społecznej współczesnego Pakistanu: jego terytorium i centra miejskie ukształtowały późniejszą prowincję Pendżab, a procesy migracyjne i przekształcenia gospodarcze z okresu 1947–1955 wpłynęły na demografię oraz kulturę regionu. Stolica prowincji, Lahore, zachowała rolę głównego ośrodka kulturalnego i edukacyjnego Pendżabu.
Mapa Zachodniego Pendżabu w Pakistanie
Historia
Niepodległość Pakistanu w 1947 r. doprowadziła do podziału prowincji Pendżab na dwie nowe prowincje. Wschodni Pendżab, gdzie większość ludzi była sikhami i hinduistami, stał się częścią nowego narodu indyjskiego, podczas gdy głównie muzułmański Zachodni Pendżab stał się częścią nowego narodu pakistańskiego. Nazwa prowincji została skrócona do Pendżabu w 1950 roku. Zachodni Pendżab został połączony z prowincją Pakistanu Zachodniego w 1955 r. w ramach polityki "One Unit" ogłoszonej przez premiera Chaudhry'ego Mohammada Alego. Kiedy ta prowincja została rozwiązana, obszar byłej prowincji Pendżab Zachodni został połączony z byłym stanem Bahawalpur, tworząc nową prowincję Pendżab.
Ludzie
W momencie uzyskania niepodległości w Zachodnim Pendżabie była muzułmańska większość, a znaczące mniejszości stanowili hindusi i sikhowie. Prawie wszystkie te mniejszości wyjechały z Zachodniego Pendżabu do Indii, a na ich miejsce napłynęła duża liczba muzułmanów uciekających w przeciwnym kierunku. Językiem urzędowym Zachodniego Pendżabu był urdu, ale większość ludności mówiła w języku pendżabskim używając skryptu Shahmukhi.
Rząd
The biuro Gubernator Zachodni Pendżab i Szef Minister Zachodni Pendżab trwać od Sierpień 15 1947, do 14 Październik 1955. Pierwszym gubernatorem był Sir Francis Mudie, a pierwszym ministrem generalnym Iftikhar Hussain Khan. Oba urzędy zostały zniesione w 1955 roku, kiedy to utworzono prowincję Pakistan Zachodni. Ostatni gubernator Zachodniego Pendżabu, Mushtaq Ahmad Gurmani, został pierwszym gubernatorem Zachodniego Pakistanu.
| Dzierżawa | Gubernator Zachodniego Pendżabu |
| 15 sierpnia 1947 r. - 2 sierpnia 1949 r. | Sir Francis Mudie |
| 2 sierpnia 1949 r. - 24 listopada 1951 r. | Sardar Abdur Rab Nishtar |
| 24 listopada 1951 r. - 2 maja 1953 r. | Ismail Ibrahim Chundrigar |
| 2 maja 1953 - 24 czerwca 1954 | Mian Aminuddin |
| 26 września 1954 - 26 listopada 1954 | Habib Ibrahim Rahmatullah |
| 27 listopada 1954 - 14 października 1955 | Mushtaq Ahmad Gurmani |
| 14 października 1955 r. | Prowincja Zachodniego Pendżabu rozwiązana |
| Dzierżawa | Minister generalny Zachodniego Pendżabu | Partia polityczna |
| 15 sierpnia 1947 r. - 25 stycznia 1949 r. | Iftikhar Hussain Khan | |
| 25 stycznia 1949 r. - 5 kwietnia 1952 r. | Zasada gubernatora | |
| 5 kwietnia 1951 - 3 kwietnia 1953 | Mian Mumtaz Daultana | Pakistańska Liga Muzułmańska |
| 3 kwietnia 1953 - 21 maja 1955 | Malik Firoz Khan Nun | Pakistańska Liga Muzułmańska |
| 21 maja 1955 r. - 14 października 1955 r. | Abdul Hamid Khan Dasti | |
| 14 października 1955 r. | Prowincja Zachodniego Pendżabu rozwiązana |
Powiązane strony
- Region Pendżab
- Pendżab (Pakistan)
- Pendżab (Indie)
- Haryana
- Bahawalpur (księstwo)
Pytania i odpowiedzi
P: Czym jest Pendżab Zachodni?
O: Pendżab Zachodni to dawna prowincja Pakistanu, która istniała w latach 1947-1955.
P: Jaki obszar obejmował Pendżab Zachodni?
O: Prowincja obejmowała obszar 160 622 kilometrów kwadratowych (62 017 mil kwadratowych), w tym znaczną część obecnej prowincji Pendżab i Terytorium Stołeczne Islamabadu, ale z wyłączeniem byłych stanów książęcych Bahawalpur.
P: Jaka była stolica Pendżabu Zachodniego?
O: Stolicą Pendżabu Zachodniego było miasto Lahore.
P: Ile dywizji miał Pendżab Zachodni?
O: Pendżab Zachodni składał się z czterech okręgów: Lahore, Sargodha, Multan i Rawalpindi.
P: Jakie były sąsiednie obszary Pendżabu Zachodniego?
O: Pendżab Zachodni graniczył z byłym indyjskim stanem Pendżab Wschodni na wschodzie, stanem książęcym Bahawalpur na południu, prowincjami Beludżystan i Sindh na południowym zachodzie, Khyber Pakhtunkhwa na północnym zachodzie oraz Azad Dżammu i Kaszmir oraz okupowanym Kaszmirem na północnym wschodzie.
P: Kiedy Pendżab Zachodni przestał istnieć jako prowincja?
O: Pendżab Zachodni przestał istnieć jako prowincja w 1955 roku.
P: Czy dawne księstwo Bahawalpur znajdowało się w granicach Zachodniego Pendżabu?
O: Nie, dawne księstwo Bahawalpur zostało wyłączone z granic Pendżabu Zachodniego.
Przeszukaj encyklopedię