Język pendżabski — definicja, zasięg i pisma Gurmukhī i Shahmukhī
Pendżabski — odkryj historię, zasięg i unikalne pisma Gurmukhī i Shahmukhī: tonalny język 130 mln użytkowników w Indiach i Pakistanie.
Pendżabi jest językiem indiańskim. Jako pierwszy język około 120–130 milionów osób zajmuje miejsce w pierwszej dziesiątce najczęściej używanych języków na świecie. Największe skupiska osób mówiących po pendżapsku znajdują się w regionie Pendżabu po obu stronach granicy: w Pakistanie i w Indiach. Język ten jest również powszechny w sąsiednich indyjskich stanach, m.in. w Haryanie, Himachalaj Pradesh i w regionie Delhi. Poza subkontynentem znaczne społeczności pendżabskie istnieją w diasporze — szczególnie w Wielkiej Brytanii, Kanadzie, USA, Australii i krajach Zatoki — gdzie język bywa używany w domu, mediach lokalnych i instytucjach kulturowych.
Klasyfikacja i podstawowe cechy
Pendżabi wywodzi się z tradycji indyjskich języków indoeuropejskich i rozwijał się m.in. z form prakryckich oraz wpływów sanskrytu, podobnie jak inne współczesne języki indyjskiej rodziny indoaaryjskiej, takie jak hindi, bengalski, urdu i marathi. Wśród tych języków pendżabski wyróżnia się tym, że jest językiem tonalnym — tzn. różnice w wysokości dźwięku głosu (ton) mogą zmieniać znaczenie wyrazów.
Pendżabi obejmuje wiele dialektów i wariantów regionalnych. Standardy pisane i kulturalne w Indiach i w Pakistanie powstały na bazie różnych odmian (między innymi dialektu Majhi, uważanego za podstawę normy w regionie między Lahore a Amritsarem). W Pakistanie niektóre bliskoznaczne odmiany (np. Multani/Pothohari) bywają klasyfikowane odrębnie lub jako część continuum językowego.
Pisma: Gurmukhī i Shahmukhī
Punjabi jest zapisywany dwiema głównymi rodzinami pism — są to dwa różne systemy zapisu, określane łącznie jako skryptach Gurmukhī i Shahmukhī. W Indiach powszechnie używa się alfabetu Gurmukhī (pismo zapisywane od lewej do prawej), który został ulepszony i spopularyzowany w tradycji sikhsów. W Pakistanie dominującym systemem jest Shahmukhī — wariant pisma persko-arabskiego adaptowany do dźwięków pendżabskiego i zapisywany od prawej do lewej.
Kilka dodatkowych informacji o obu systemach:
- Gurmukhī: wywodzi się z tradycji Landa i został standaryzowany przez twórców społeczności sikhijskiej. Zawiera litery odpowiadające spółgłoskom i znaki samogłoskowe reprezentowane jako znaki diakrytyczne; jest używane w literaturze religijnej i świeckiej w Indiach oraz w edukacji w stanie Pendżab (Indie).
- Shahmukhī: bazuje na alfabecie persko-arabskim z dodatkowymi znakami umożliwiającymi zapis fonetyki pendżabskiej. Znajduje zastosowanie głównie w literaturze i prasie w Pakistanie oraz w codziennej komunikacji pisemnej wielu mieszkańców tego regionu.
Rola w kulturze i piśmiennictwie
Pendżabi pełni ważną rolę w kulturze ludowej, muzyce (m.in. bhangra), poezji i teatrze. Jest też językiem wielu tekstów religijnych i literackich. Pendżabi jest głównym językiem używanym przez Sikhów. Większość części Guru Granth Sahib używa języka pendżabskiego napisanego w Gurmukhī, choć pendżabi nie jest jedynym językiem występującym w pismach sikhów. Wczesne przykłady literatury pendżabskiej obejmują Dżanamsachis, opowieści o życiu i legendy o Guru Nanaku (1469–1539), a także twórczość sufickich poetów, takich jak Baba Farid czy później Bulleh Shah. W literaturze nowożytnej i współczesnej ważne są nazwiska poetów i prozaików rozwijających język literacki i epickie formy narracji.
Status administracyjny i media
W Indiach pendżabski jest językiem urzędowym stanu Pendżab i jednym z 22 języków objętych listą języków konstytucyjnych. W Pakistanie, mimo że pendżabski jest najczęściej używanym językiem regionalnym, jego status urzędowy na poziomie federalnym jest ograniczony — w życiu publicznym dominują urzędowy urdu i angielski, chociaż pendżabski używany jest w mediach lokalnych, radiu, telewizji, teatrze i prasie.
Współcześnie istnieje bogata produkcja kulturalna i medialna w pendżabskim: filmy (tzw. „Pollywood”), muzyka, serwisy informacyjne, gazety i publikacje naukowe w obu alfabetach. W diasporze język odgrywa istotną rolę w zachowaniu tożsamości i przekazywaniu tradycji między pokoleniami.
Podsumowanie: pendżabski to język o dużej liczbie użytkowników, zróżnicowanej tradycji dialektalnej i dwóch głównych systemach pisma — Gurmukhī i Shahmukhī. Jego tonalność, bogata literatura religijna i świecka oraz obecność w diasporze czynią go ważnym elementem kulturowym i lingwistycznym subkontynentu indyjskiego.
Dialekty
Punjabi ma wiele dialektów. Dialekty te są do siebie na tyle podobne, że osoby mówiące mogą zrozumieć większość dialektów, które są z nimi związane. W Indiach głównymi dialektami Pendżabu są: Majhi, Doabi, Malwi i Pwadhi. W Pakistanie głównymi dialektami są Majhi, "Shahpuri", "Jhangvi", "Dhanni", Pothohari i Hindko.
Majhi jest standardowym dialektem Pendżabu, ponieważ stanowi standard pisania w Pendżabie. Mówi się nim w centrum Pendżabu, w tym w dzielnicach Lahore, Sheikhupura, Kasur, Okara, Nankana Sahib, Faisalabad, Gujranwala, Sialkot, Narowal, Gujrat, Pakpattan, Hafizabad i Mandi Bahauddin. W Indiach mówi się o nim w okręgach Amritsar, TarnTaran Sahib i Gurdaspur.
Inne dialekty Punjabi to Pahari, Rachnavi, Chenavari, Chhachi, Jandali, Ghebi. Saraiki, mówione w południowym Pendżabie, oraz Dogri, mówione w Kaszmirze, są ściśle związane z Pendżabem. Związek kilku dialektów z językami innymi niż pendżabski stwarza problemy w przypisywaniu ich do tego czy innego "języka".

Dialekty Punjabi
Dystrybucja
Ponad 93% osób posługujących się pendżabskim jako pierwszym językiem mieszka w Pakistanie i Indiach. Jest to najbardziej rozpowszechniony język ojczysty w Pakistanie. Jako pierwszym językiem posługuje się nim ponad 44% Pakistańczyków. W 2008 roku w Pakistanie było 76 milionów osób posługujących się tym językiem w języku pendżabskim. W Indiach Pendżabskim jako językiem ojczystym posługuje się 3 % ludności. W 2011 roku było to około 33 milionów osób. Jest to język urzędowy indyjskich stanów Pendżabu i Haryany.
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pundżabi jest również używany jako język mniejszości w kilku innych krajach, gdzie duża liczba Pendżabczyków wyemigrowała. W Wielkiej Brytanii jest to drugi najczęściej używany język. W Kanadzie jest to czwarty najczęściej używany język. W Wielkiej Brytanii w 2000 roku było 1,3 miliona osób posługujących się tym językiem w języku pendżabskim, a w Kanadzie 368 000 w 2006 roku.
Fonologia
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
System pisania
Są trzy sposoby na pisanie pundżabi: Gurmukhī, Shahmukhī, i Devanāgarī. W prowincji Pendżab w Pakistanie najczęściej stosowanym scenariuszem jest Shahmukhī. Dialekt Majhi jest standardem pisanym dla Pendżabu w obu częściach Pendżabu.

Gurmukhi alfabetycznie, z wyłączeniem samogłosek.
Więcej czytania
Rozmówki z rozmówek w języku pendżabskim przewodnik turystyczny z Wikivoyage
- Bhatia, Tej (1993 i 2010) Pendżabi: gramatyka poznawczo-opisowa. Londyn: Routledge. Seria: Gramatyki opisowe.
- Singh, Maya (1895) Słownik Pandżabi. Lahore: Munshi Gulab Singh & Sons.
- Etnolog: Języki Indii i Pakistanu
Pytania i odpowiedzi
P: Co to jest pendżabski?
O: Pendżabski to język indoaryjski, którym posługuje się około 160 milionów ludzi na całym świecie.
P: Gdzie głównie używa się języka pendżabskiego?
O: Pendżabski jest używany głównie w regionie Pendżabu w Pakistanie i Indiach, ale także w innych stanach, takich jak Haryana, Himachal Pradesh, Delhi, Uttar Pradesh, Radżastan, Bihar, Dżammu i Kaszmir i innych.
P: Jakie jest znaczenie rozwoju języka pendżabskiego?
O: Pendżabski rozwinął się ze starożytnego języka Prakrit w tym samym czasie co sanskryt.
P: Jak zapisuje się pendżabski?
O: Pendżabski jest zapisywany w dwóch różnych skryptach: Gurmukhī i Shahmukhī.
P: Kto najczęściej mówi po pendżabsku w Pakistanie?
O: Większość populacji w Pakistanie mówi w języku pendżabskim.
P: Jaki jest związek między językiem pendżabskim a sikhizmem?
O: Pendżabski jest głównym językiem używanym przez sikhów, ale nie jest to jedyny język używany w pismach sikhijskich.
P: Czym są Janamsakhis?
O: Janamsakhis to opowieści o życiu i legendzie Guru Nanaka, wczesny przykład literatury pendżabskiej.
Przeszukaj encyklopedię