Pas promieniowania Van Allena to strefa naładowanych cząstek, które pochodzą od Słońca jako wiatru słonecznego. Są one przechwytywane i utrzymywane przez ziemskie pole magnetyczne.
Ziemia ma dwa takie pasy i czasami inne. Pasy zostały odkryte przez Jamesa Van Allena. Dwa główne pasy Ziemi rozciągają się od wysokości około 500 do 58 000 km (310 do 36 040 mil).
Uważa się, że większość cząstek, które tworzą pasy, pochodzi z wiatru słonecznego i innych cząstek przez promienie kosmiczne. Poprzez uwięzienie wiatru słonecznego, pole magnetyczne odchyla te energetyczne cząstki i chroni atmosferę przed zniszczeniem.
Pasy znajdują się w wewnętrznej części ziemskiej magnetosfery. Pasy zatrzymują elektrony energetyczne i protony. Pasy stanowią zagrożenie dla satelitów, których wrażliwe elementy muszą być chronione odpowiednimi osłonami, jeśli spędzają one dużo czasu w tej strefie. W 2013 roku NASA poinformowała, że sondy Van Allena odkryły trzeci pas promieniowania, który obserwowano przez cztery tygodnie. Został on zniszczony przez potężną, międzyplanetarną falę uderzeniową ze Słońca.
