Île de la Tortue (Wyspa Tortuga w języku angielskim, Il Latòti w języku Kréyòl) to karaibska wyspa, która stanowi część Haiti, u północno-zachodnich wybrzeży Hispanioli. Jej nazwa w języku Taíno brzmiała Baynei.
W XVII wieku wyspa była ważnym ośrodkiem karaibskiego piractwa, gdzie piraci handlowali skradzionymi towarami ze statków i miast i pozostawali na wiele dni przed wypłynięciem, aby spróbować przechwycić inne statki.
W geologii, jest uważany za zachodni koniec regionu Cordillera Septentrional ("Północne pasmo górskie") wyspy Hispaniola, nawet jeśli wyspa Tortuga jest oddzielona od głównej wyspy.
Wyspa Tortuga jest oddzielona od północnego wybrzeża Haiti cieśniną o długości od 8,9 do 15 km, zwaną Canal de la Tortue ("Kanał La Tortue"). Wyspa ma 37,5 km długości i około 7 km szerokości, a jej powierzchnia wynosi 193 km². Nie ma tu wysokich gór, ale większość terenu ma wysokość od 240 do 300 metrów; najwyższym punktem jest Morne La Visite (340 m).
Wyspa jest gminą (jak gmina), w departamencie Nord. Jest częścią Port-de-Paix arrondissement, część departamentu jak powiat.
W 2004 roku na wyspie Tortuga mieszkało 30.000 osób. Są tu tylko małe miasteczka; Aux Palmistes, na południowym wschodzie, jest największym miastem na wyspie.
Krzysztof Kolumb zobaczył tę wyspę 6 grudnia 1492 roku i odwiedził ją 14 grudnia. Nazwał wyspę La Tortuga, po hiszpańsku "Żółw", ponieważ ma ona kształt żółwia widzianego z morza.
Hiszpanie nie byli zainteresowani wyspą Tortuga, ponieważ starali się utworzyć kolonię na dużej wyspie Hispaniola. I tak ta wyspa była bez ludzi przez większość XVI wieku.
Ludzie z różnych krajów europejskich, głównie z Anglii, przybyli, aby zamieszkać na tej wyspie. W 1625 roku na wyspę przybyli Francuzi z wyspy Saint Kitts. Zamieszkali oni w południowej części wyspy, gdzie znajdują się płaskie tereny i próbowali uprawiać niektóre rośliny, takie jak tytoń. Udawali się również na Hispaniolę, którą nazywali la Grande Terre ("Wielka Ziemia"), aby polować na dzikie krowy i świnie, a ponieważ używali techniki gotowania Taíno z dymem znanej jako "boucan", byli znani jako boucaniers ("korsarze"). Sprzedawali wędzone mięso i skórę (suchą skórę używaną do wyrobu obuwia i odzieży) na statki, które przybijały do wyspy.
Hiszpanie próbowali pozbyć się tych ludzi z wyspy i najeżdżali ją kilka razy, ale za każdym razem wracali na Hispaniolę i wyspa Tortuga była ponownie zajmowana. W 1640 roku francuski inżynier o nazwisku Jean La Vasseur został wysłany do zarządzania Tortugą. Zbudował on Fort de Rocher [1640]. La Vasseur otworzył port dla banitów wszystkich narodowości.
Z wyspy Tortuga ludzie zaczęli przenosić się do północnej części Hispanioli, głównie na tereny wokół wielkich równin, zakładając miasta takie jak Port-de-Paix (1665), Cap-Français (1670) i Fort-Dauphin (1731). Następnie wyspa Tortuga straciła na znaczeniu i po tamtych latach mieszkało tu bardzo niewielu ludzi, także dzisiaj.
Na wyspie Tortuga znajduje się kilka dobrych plaż; Point Saline, na zachodnim krańcu, przez wielu uważana jest za najlepszą plażę na wyspie.
W Basse-Terre, na południowo-wschodnim wybrzeżu, znajdują się jeszcze resztki fortu de la Roche zbudowanego w 1630 roku przez Francuzów.
Znajduje się tu kilka ciekawych jaskiń, takich jak La Grotte au Bassin, La Grotte de la Galerie i inne.