Terizinozaury (lub segnozaury) to klad dinozaurów z rzędu teropodów, które wydają się być roślinożerne.
Skamieniałości terizinozaurów zostały odnalezione w osadach kredy w Mongolii, Chińskiej Republice Ludowej i zachodniej części Ameryki Północnej. Różne cechy kończyn przednich, czaszki i miednicy wskazują, że są to teropody i maniraptorany, bliscy krewni ptaków.
Wczesne znaleziska były niekompletne i wykazywały dziwną anatomię z cechami typowymi dla teropodów, prozauropodów i ornitozaurów. To doprowadziło niektórych naukowców do przekonania, że segnozaury były późno żyjącym podrządem prymitywnych dinozaurów.
Dopiero w połowie lat 90. XX wieku ich prawdziwa tożsamość jako roślinożernych potomków mięsożernych teropodów stała się powszechnie akceptowana. Odkryto Alxasaurus, który miał bardziej typowe cechy teropodów, a Therizinosaurus został uznany za członka grupy segnozaurów.
Związek między terizinozaurydami a innymi teropodami stał się jasny, gdy odkryto prymitywnych przedstawicieli tej grupy, takich jak Beipiaosaurus (1999) i Falcarius (2005). Naukowcy, którzy opisali Falcarius zauważyli, że wydaje się on reprezentować stadium pośrednie między mięsożernymi i roślinożernymi teropodami, swego rodzaju "brakujące ogniwo" między drapieżnymi maniraptoranami a roślinożernymi terizinozaurami.
Choć obecnie zaliczane są do teropodów, terizinozaury miały czaszki podobne do zauropodów, a kształt ich zębów i szczęk pozwala przypuszczać, że były roślinożercami.