Standartenführer był stopniem partii nazistowskiej, używanym zarówno w S.A., jak i S.S.. Po raz pierwszy nadano go w 1925 r., a w 1928 r. stał się jednym z pierwszych stopni nazistowskich i był nadawany oficerom S.A. i S.S., którzy dowodzili jednostkami znanymi jako Standarten, liczącymi od trzystu do pięciuset ludzi.
W 1929 roku stopień Standartenführera został podzielony na dwa stopnie: Standartenführera (I) i Standartenführera (II). Z pomysłu tego zrezygnowano w 1930 roku, kiedy to zarówno S.A. jak i S.S. rozbudowały swoje systemy stopni, umożliwiając ich zwiększenie.
Do początku II wojny światowej Standartenführer był powszechnie używany zarówno jako stopień SS, jak i stopień S.A.. W Waffen-SS stopień ten był uważany za odpowiednik Obersta (pułkownika).
Insygnia Standartenführera składały się z pojedynczego liścia dębowego noszonego na obu kołnierzach i były pierwszymi stopniami S.S. i S.A. noszonymi na obu kołnierzach. Od 1938 roku nowsze mundury SS posiadały naramienniki niemieckiego Obersta oraz naszywki z liśćmi dębu na kołnierzach.