Solar Wind Composition Experiment (SWC) był eksperymentem, który miał miejsce na Księżycu podczas programu Apollo (Apollo 11, 12, 14, 15 i 16). Miał on na celu zmierzenie składu wiatru słonecznego poza ziemską magnetosferą. Był to pierwszy znaczący pomiar izotopów materiału słonecznego.

Eksperyment został zaproponowany przez szwajcarski zespół pod kierownictwem Johannesa Geissa z Uniwersytetu w Bernie i Petera Eberhardta ze Szwajcarskiego Instytutu Technologii. Został on częściowo sfinansowany przez rząd Szwajcarii.

Eksperyment SWC polegał na umieszczeniu na powierzchni Księżyca folii aluminiowej i skierowaniu jej w stronę Słońca. Folia miała za zadanie zebrać rodzaje jonów i energie wiatru słonecznego na powierzchni Księżyca. Po eksperymencie arkusz został umieszczony w teflonowej torbie i odesłany na Ziemię w celu zbadania. Eksperyment zakończył się sukcesem i znaleziono izotopowe kompozycje helu, neonu i argonu pochodzące ze Słońca.