Sand dollar (po polsku: jeżowiec piaskowy) to gatunek spłaszczonego, grzebiącego jeżowca należącego do rzędu Clypeasteroida. Echinarachnius parma, sand dollar pospolity, jest szeroko rozpowszechniony na półkuli północnej, od strefy międzypływowej do znacznych głębokości. Sand dollar można znaleźć w strefie umiarkowanej i tropikalnej, ale nie w Wielkiej Brytanii. str. 76

Opis i budowa

Wszystkie dolary piaskowe mają sztywny szkielet znany jako test. Test ma postać spłaszczonego dysku, zwykle kilku centymetrów średnicy, o charakterystycznym wzorze ułożonych ambulakrów przypominającym płatek — stąd popularny wygląd „kwiatka” na powierzchni. Na martwym, wymytym przez fale teście widoczny jest gładki, biały dysk, natomiast żywe zwierzęta mają na jądrze skórę pokrytą drobnymi, ruchomymi kolcami, nadającymi im aksamitny wygląd i ciemne zabarwienie.

Ruch i manipulacja są możliwe dzięki pracy kolców oraz rurkowatych odnóży (nóg rurowych), które wystają przez charakterystyczne otwory — pory — rozmieszczone w pięciu parach rzędów. Pory te służą głównie do wymiany gazowej oraz do transportu drobnych cząstek pokarmowych. Na stronie dolnej (oralnej) znajduje się otwór gębowy z układem szczękowym homologiczny do „latarenki Arystotelesa”, ale zredukowany i przystosowany do zeskrobywania i rozdrabniania drobnego detrytusu.

Występowanie i siedlisko

Echinarachnius parma zasiedla miękkie, piaszczyste i muliste dno, często częściowo się w nim zakopując. Gatunek ten występuje od strefy między pływami (gdzie może być odsłaniany przy odpływie) do strefy głębszej — adaptacje do życia w osiadłym środowisku bentosowym pozwalają mu ukrywać się przed drapieżnikami i stabilizować położenie w prądach.

Odżywianie i zachowanie

Dolary piaskowe to głównie detrytusożercy i filtratorzy. Zbierają z dna drobne cząstki organiczne, glony i plankton, wykorzystując ruch kolców, rzęsek i odnóży rurowych do transportu pokarmu w kierunku otworu gębowego. Niektóre osobniki wychwytują także zawieszone w wodzie cząstki, układając je na powierzchni ciała i przesuwając do jamy gębowej. W ciągu dnia często pozostają częściowo zakopane, a aktywność może nasilać się wieczorem lub nocą.

Rozmnażanie i rozwój

Jeżowce piaskowe rozmnażają się zwykle płciowo przez zrzucanie gamet do wody (rozrzutnik), gdzie zachodzi zapłodnienie zewnętrzne. Z zapłodnionych jaj rozwijają się wolno pływające larwy planktoniczne (typowe dla szkarłupni larwy echinopluteus), które po okresie planktonowym osiadają na dnie i przechodzą metamorfozę w młode osobniki z typowym, spłaszczonym testem.

Drapieżniki, znaczenie ekologiczne i dla człowieka

Naturalnymi wrogami dolara piaskowego są ryby denne, kraby, rozgwiazdy i ptaki brzegowe. Zakopywanie się i drobne kolce stanowią mechanizmy obronne, ale po śmierci test jest łatwym łupem i często myty jest na plażach.

W ekosystemie bentosowym dolary piaskowe odgrywają rolę bioturbatorów — przemieszczając i napowietrzając osady, przyczyniają się do obiegu materii i utrzymania jakości dna. Ich puste, wybielone testy są popularnymi pamiątkami i bywają wykorzystywane w dekoracjach lub biżuterii.

Stan zachowania

Ogólnie Echinarachnius parma nie jest uważany za gatunek zagrożony na szerokim zasięgu, jednak lokalne populacje mogą być narażone na degradację siedlisk spowodowaną przez działalność człowieka (np. intensywne trałowanie, zanieczyszczenia). Zbieranie testów na plażach zwykle nie zagraża ogólnemu przetrwaniu gatunku, ale masowe niszczenie siedlisk może wpływać negatywnie na lokalne liczebności.