Rutherfordium został nazwany na cześć Ernesta Rutherforda. Podano, że po raz pierwszy został wykonany w 1964 roku w Joint Institute for Nuclear Research w Dubna, Rosja. Naukowcy donieśli, że zbombardowali inny pierwiastek chemiczny 242Pu pierwiastkiem 22Ne. Cząstki neonu-22 zostały rozpędzone do energii 113 do 115 MeV. Twierdzą oni, że wykryli ślady rozszczepienia jądrowego w specjalnym rodzaju szkła za pomocą mikroskopu, pokazując, że znajdował się tam nowy pierwiastek.
W 1969 roku naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley wytworzyli rutherfordium poprzez zderzenie ze sobą 249Cf i 12C przy bardzo wysokich energiach. Naukowcy ci stwierdzili, że kiedy próbowali wytworzyć rutherford w taki sam sposób jak naukowcy z Joint Institute for Nuclear Research, nie udało im się wyprodukować tego pierwiastka.
Naukowcy z Joint Institute for Nuclear Research twierdzili, że został on po raz pierwszy wykryty w Dubnej. Uważali, że należy go nazwać dubnium (Db) lub kurchatovium (Ku) od nazwiska Igora Wasilewicza Kurczatowa (1903-1960).
Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley uznali, że powinien on nosić nazwę rutherfordium (Rf).
Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) decyduje o nazwie elementów, które powinny być używane przez wszystkich. Użyli unnilquadium (Unq) jako nazwę tymczasową. Unnilquadium jest systematyczną nazwą pierwiastka. W 1997 roku rozstrzygnęli spór i użyli obecnej nazwy rutherfordium. Pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 105 został nazwany dubnium.
