Prix de Rome było stypendium (nagrodą pieniężną) dla studentów sztuki w Paryżu. Została utworzona w 1663 roku we Francji, gdy panował Ludwik XIV. Każdego roku nagroda była przyznawana obiecującym młodym malarzom, rzeźbiarzom i architektom. Musieli oni ukończyć bardzo trudne dzieło, aby pokazać, że zasłużyli na nagrodę. Osoba, która wygrała nagrodę, otrzymywała pieniądze, aby móc wyjechać na rok do Rzymu na studia. Czasami pozwolono im zostać dłużej, jeśli wykonywali wyjątkowo dobrą pracę.
W 1803 roku do przedmiotów dodano muzykę, a w 1804 roku grawerunek. Zdarzało się, że ludzie zdobywali "drugą nagrodę", co pozwalało im na krótszy okres nauki.
Wielu artystów, którzy wygrali Prix de Rome, jest teraz prawie zapomnianych. Z drugiej strony, jest wielu artystów, którzy stali się bardzo sławni, ale nie wygrali Prix de Rome. Wśród nich są Augustin Pajou Eugène Delacroix, Edouard Manet, Edgar Degas oraz kompozytorzy Ernest Chausson i Maurice Ravel. Ravel próbował ją wygrać pięć razy. W Konserwatorium Paryskim toczyła się o to wielka kłótnia, a po niej nastąpiła reorganizacja zasad.
Prix de Rome było przyznawane aż do 1968 roku, kiedy to zostało przerwane.