Zabójstwo Meredith Kercher miało miejsce w nocy z 1 listopada 2007 roku. Meredith Kercher urodziła się w Londynie 28 grudnia 1985 roku i w chwili śmierci miała 21 lat. Była studentką Uniwersytetu w Leeds w Anglii, ale w sierpniu 2007 r. przeprowadziła się do Włoch. W ramach studiów Meredith udała się na uniwersytet w Perugii, we Włoszech. Mieszkała w domu, na górze, z trzema innymi studentkami.
Śledczy ustalili, że Kercher została zaatakowana i zadano jej śmiertelne rany kłute w szyję. Ciało zostało znalezione w jej sypialni; według raportów pozbawione było części ubrań i przykryte poduszką. Z jej pokoju zniknęły między innymi karty kredytowe, około 300 euro (na opłacenie czynszu) oraz klucze do mieszkania, które nigdy nie zostały odzyskane. Brakowało też jej dwóch telefonów komórkowych — jeden z nich odnaleziono kilka przecznic dalej w krzakach po tym, jak znajomi próbowali się z nią skontaktować następnego dnia.
Ujęcie i proces Rudy’ego Guede
W śledztwie szybko pojawiły się ślady DNA i odciski palców należące do Rudy’ego Hermanna Guede, pochodzącego z Wybrzeża Kości Słoniowej. Guede opuścił Włochy po zabójstwie i został zatrzymany za granicą; jego odciski i DNA pasowały do próbek pobranych na miejscu zbrodni. W postępowaniu przyspieszonym (tzw. proces kaucji/przyspieszony) w 2008 r. został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności. W wyniku procedur odwoławczych wyrok w jego sprawie został później zmieniony i skrócony.
Oskarżenia wobec Amandy Knox i Raffaele Sollecito
W śledztwie jako podejrzani zostali również zatrzymani współlokatorka Meredith, college'u, Amanda Knox, wraz ze swoim ówczesnym partnerem, włoskim studentem Raffaele Sollecito. Prokuratura oskarżyła ich o współudział w zabójstwie i naruszenia związane z miejscem zbrodni. W toku postępowań sądowych przedstawiano dowody oparte m.in. na badaniach DNA i zeznaniach, lecz wiele z tych materiałów zostało później zakwestionowanych przez biegłych i obronę.
Procesy, apelacje i ostateczne rozstrzygnięcie
Amanda Knox i Raffaele Sollecito zostali początkowo skazani przez sąd pierwszej instancji. W kolejnych latach toczyły się liczne apelacje i odwołania. W 2011 r. sąd apelacyjny uniewinnił Knox i Sollecito, uznając część dowodów przedstawionych przez prokuraturę za niewystarczającą. W 2013 r. Sąd Kasacyjny (najwyższa instancja we Włoszech) uchylił to uniewinnienie i skierował sprawę do ponownego rozpoznania. Ostatecznie w marcu 2015 r. Sąd Najwyższy (Corte di Cassazione) ostatecznie uchylił skazania i potwierdził niewinność Amandy Knox i Raffaele Sollecito, kończąc ich długotrwałą walkę prawną. W praktyce postępowanie wykazało, że część dowodów dowodów śledczych była problematyczna lub mogła być zanieczyszczona.
Dowody i kontrowersje
Sprawa wywołała ogromne kontrowersje, zwłaszcza w związku z wykorzystaniem i interpretacją dowodów DNA. Część badań kryminalistycznych wykonanych w toku śledztwa była krytykowana przez niezależnych ekspertów jako przeprowadzona nierzetelnie lub obarczona błędem. Media międzynarodowe i publiczność krytykowały także sposób prowadzenia śledztwa, nagłaśnianie sprawy i wyciąganie przedwczesnych wniosków przez opinię publiczną.
Skutki i pamięć o Meredith
Sprawa Meredith Kercher miała duże reperkusje międzynarodowe: przyczyniła się do dyskusji na temat międzynarodowej współpracy policyjnej, procedur kryminalistycznych i roli mediów w sprawach sądowych. Meredith jest pamiętana przez rodzinę i przyjaciół; jej śmierć była szeroko komentowana, a przypadek pozostaje przedmiotem analiz dotyczących postępowania karnego i standardów dowodowych.
Warto podkreślić, że jedyną osobą ostatecznie uznaną za winną udziału w zabójstwie (i odbywającą karę więzienia) pozostaje Rudy Guede, natomiast Amanda Knox i Raffaele Sollecito zostali ostatecznie uniewinnieni przez włoski Sąd Najwyższy.

