Deinosuchus

Deinosuchus jest wymarłym krewnym aligatora, który żył od 80 do 73 milionów lat temu, w okresie kredy górnej.

Pierwsze szczątki odkryto w Karolinie Północnej w latach pięćdziesiątych XIX wieku, ale dopiero w 1909 roku rodzaj ten został nazwany i opisany.

Dodatkowe fragmenty zostały odkryte w latach czterdziestych XX wieku, a następnie przekształcone w wpływową, lecz niedokładną rekonstrukcję czaszki w American Museum of Natural History. Wiedza o Deinosuchusie jest nadal niepełna, ale w ostatnich latach znaleziono lepszy materiał czaszki.

Deinosuchus był znacznie większy niż jakikolwiek współczesny krokodyl czy aligator: miał do 12 m (39 stóp) i ważył do 8,5 tony metrycznej (9,4 tony krótkie). Jednak jego ogólny wygląd był dość podobny do współczesnych krewnych.

Miał duże, solidne zęby, przystosowane do kruszenia, a jego grzbiet pokrywały grube, okrągłe płytki kostne. Jedno z badań sugeruje, że Deinosuchus mógł żyć nawet do 50 lat, rosnąc w tempie podobnym do tempa wzrostu współczesnych krokodyli, ale rosnąc znacznie dłużej.

Skamieniałości Deinosuchus zostały znalezione w dziesięciu stanach USA, a także w północnym Meksyku. Żyły one po obu stronach zachodniej wewnętrznej drogi morskiej i były zasadzkowym drapieżnikiem wierzchołkowym w przybrzeżnych regionach wschodniej Ameryki Północnej.

Deinosuchus osiągnął największą wielkość w swoim zachodnim siedlisku, ale wschodnie populacje były znacznie bardziej zasobne. Opinia pozostaje podzielona co do tego, czy te dwie populacje reprezentują odrębne gatunki. Deinosuchus był prawdopodobnie zdolny do zabijania i zjadania dużych dinozaurów. Mógł również żywić się żółwiami morskimi, rybami i innymi wodnymi i lądowymi zdobyczami.

Ta rekonstrukcja czaszki, wystawiana w Amerykańskim Muzeum Historii Naturalnej przez prawie pół wieku, jest prawdopodobnie najbardziej znaną ze wszystkich skamieniałości Deinosuchusa. Ciemniejsze, zacienione części są rzeczywistymi kopalnymi kośćmi, podczas gdy jasne części są gipsami.
Ta rekonstrukcja czaszki, wystawiana w Amerykańskim Muzeum Historii Naturalnej przez prawie pół wieku, jest prawdopodobnie najbardziej znaną ze wszystkich skamieniałości Deinosuchusa. Ciemniejsze, zacienione części są rzeczywistymi kopalnymi kośćmi, podczas gdy jasne części są gipsami.

AlegsaOnline.com - 2020 - Licencia CC3