Kongres Stanów Skonfederowanych był organem ustawodawczym Skonfederowanych Stanów Ameryki. Istniał podczas amerykańskiej wojny secesyjnej w latach 1861-1865. Podobnie jak Kongres Stanów Zjednoczonych, Kongres Konfederacji składał się z dwóch części. Wyższą izbą był Senat. Składał się on z dwóch senatorów z każdego stanu, którzy byli wybierani przez legislatury stanowe. Izba niższa nazywała się Izbą Reprezentantów. Jej członkowie byli wybierani przez obywateli poszczególnych stanów.