Czekoladowe Wzgórza (Bohol, Filipiny) — stożkowa formacja krasowa
Czekoladowe Wzgórza na Bohol — unikatowa stożkowa formacja krasowa: tysiące trawiastych kopuł, jaskinie, skamieniałości i atrakcja proponowana do UNESCO na Filipinach.
Wzgórza Czekoladowe są formacją geologiczną w prowincji Bohol na Filipinach. Na powierzchni ponad 50 kilometrów kwadratowych (20 mil kwadratowych) znajduje się co najmniej 1.260 wzgórz (a może nawet więcej). Są one pokryte zieloną trawą, która w porze suchej zmienia kolor na brązowy (jak czekolada), stąd ich nazwa.
Wzgórza Czekoladowe są słynną atrakcją turystyczną Bohola. Znajdują się na fladze wojewódzkiej i pieczęci jako atrakcje przyrodnicze prowincji. Znajdują się na liście filipińskich ośrodków turystycznych Urzędu Turystyki. Zostały ogłoszone trzecim narodowym zabytkiem geologicznym kraju i zaproponowane do wpisania na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wzgórza Czekoladowe to stożkowate wzgórza krasowe podobne do tych, które występują w wapiennych regionach Słowenii, Chorwacji, północnego Puerto Rico i prowincji Pinar del Río na Kubie. Prawdopodobnie zaczęły się one jako korale rosnące w ciepłym, płytkim morzu około dwóch milionów lat temu. Wzgórza składają się z piaszczystych i gruzowatych morskich wapieni. W wapieniach tych znajdują się liczne skamieniałości foraminifery, koralowców, mięczaków i glonów. Te stożkowate wzgórza powstały w wyniku rozpuszczania się wapienia w opadach deszczu i wodach gruntowych. Po podniesieniu ich ponad poziom morza nastąpiła erozja rzek i strumieni. Wzgórza te są oddzielone płaskimi równinami i posiadają liczne jaskinie i źródła. Wzgórza Czekoladowe są niezwykłym przykładem stożkowej topografii krasowej.
Lokalizacja i charakterystyka
Wzgórza rozciągają się głównie w centralnej części wyspy Bohol, przede wszystkim w gminach Carmen, Batuan i Sagbayan. Zajmują powierzchnię około 50 km². Liczba indywidualnych kopców bywa różnie podawana w źródłach — najczęściej mówi się o około 1 260–1 268 formacjach; w zależności od metody liczenia spotyka się też wyższe wartości.
Pochodzenie i budowa geologiczna
Wzgórza powstały z osadów morskich (wapieni) pochodzących z koralowych raf i piaszczystego materiału morskiego, które zostały wypiętrzone i poddane procesom krasowym. Rozpuszczanie wapienia przez wodę opadową i wody gruntowe, a następnie procesy erozyjne ukształtowały charakterystyczne, niemal regularne stożkowe pagórki. W skałach odnajdywane są skamieniałości foraminifer, koralowców, mięczaków i glonów, co potwierdza morskie pochodzenie osadów. Wysokości wzgórz wahają się zwykle od kilkudziesięciu do około 100–120 metrów ponad otaczające równiny.
Turystyka i udostępnienie
Wzgórza Czekoladowe to jedna z najpopularniejszych atrakcji turystycznych Bohola. Najbardziej znane punkty widokowe to kompleks widokowy w gminie Carmen oraz punkt obserwacyjny Sagbayan Peak, skąd rozpościera się panorama na rozległe pola stożków. Turyści odwiedzają obszar przez cały rok, ale najbardziej spektakularny efekt „czekoladowy” uzyskuje się w porze suchej (zwykle od grudnia do maja), gdy trawa przebarwia się na brązowo.
Oferowane atrakcje obejmują krótki spacer do punktów widokowych, przejażdżki ATV wokół niektórych wzgórz, fotografie z panoram oraz krótkie wycieczki edukacyjne o powstawaniu formacji. Dojazd najczęściej odbywa się z miasta Tagbilaran (stolicy prowincji) — samochodem lub autobusem (ok. 1–2 godziny w zależności od warunków). Tagbilaran jest połączone promami z Cebu i innymi wyspami.
Ochrona i zagrożenia
Wzgórza Czekoladowe zostały uznane za narodowy zabytek geologiczny i figurują w dokumentach promujących turystykę regionu; były też proponowane do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Mimo to formacja jest narażona na zagrożenia naturalne i antropogeniczne: erozję, działalność budowlaną, wydobycie, degradację siedlisk i nacisk ze strony turystyki. Trzęsienie ziemi z 2013 roku, które dotknęło wyspę Bohol, przypomniało o wrażliwości tego krajobrazu i podkreśliło potrzebę działań ochronnych.
Władze lokalne i organizacje pozarządowe podejmują działania mające na celu ochronę krajobrazu, ograniczenie negatywnego wpływu masowej turystyki oraz prowadzenie edukacji ekologicznej wśród odwiedzających i mieszkańców.
Praktyczne informacje dla odwiedzających
- Najlepszy czas zwiedzania: pora sucha (grudzień–maj) — trawa jest brązowa, co potęguje efekt „czekolady”, a pogoda jest bardziej przewidywalna.
- Punkty widokowe: Chocolate Hills Complex (Carmen) i Sagbayan Peak — łatwy dostęp, infrastruktura dla turystów.
- Jak dojechać: z Tagbilaran samochodem, autobusem lub wycieczką zorganizowaną; promy łączą Tagbilaran z Cebu i innymi portami.
- Zabierz: wodę, nakrycie głowy i aparat fotograficzny; na niektórych trasach teren może być nierówny.
- Szanuj przyrodę: nie zostawiaj śmieci, nie zbaczaj z wyznaczonych ścieżek i przestrzegaj zasad lokalnych punktów widokowych.
Wzgórza Czekoladowe to unikatowy przykład krajobrazu krasowego i ważny element dziedzictwa przyrodniczego Filipin. Odpowiedzialna turystyka i skuteczna ochrona są kluczowe, by przyszłe pokolenia mogły nadal podziwiać ten niezwykły widok.
The Chocolate Hills w Boholu
Pytania i odpowiedzi
P: Co to są Wzgórza Czekoladowe?
O: Wzgórza Czekoladowe to formacja geologiczna w prowincji Bohol, na Filipinach. Składają się z co najmniej 1260 stożkowych wzgórz krasowych, rozłożonych na obszarze ponad 50 kilometrów kwadratowych.
P: Jak powstały Czekoladowe Wzgórza?
O: Czekoladowe Wzgórza powstały prawdopodobnie z koralowców rosnących w ciepłym, płytkim morzu około dwóch milionów lat temu. Wzgórza składają się z piaszczystych i kruchych wapieni morskich, które powstały w wyniku rozpuszczania się wapieni w opadach deszczu i wodach gruntowych. Po wyniesieniu ich ponad poziom morza nastąpiła również erozja przez rzeki i strumienie.
P: Dlaczego nazywa się je Czekoladowymi Wzgórzami?
O: Wzgórza pokryte są zieloną trawą, która w porze suchej zmienia kolor na brązowy (jak czekolada), stąd nazwa.
P: Czy Czekoladowe Wzgórza są atrakcją turystyczną?
O: Tak, są znaną atrakcją turystyczną Boholu i zostały uznane za trzeci Narodowy Pomnik Geologiczny kraju i zaproponowane do wpisania na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
P: Gdzie jeszcze można znaleźć podobną topografię?
O: Podobna topografia występuje w Słowenii, Chorwacji, północnym Puerto Rico i w prowincji Pinar del Río na Kubie.
P: Jakiego rodzaju skamieniałości można znaleźć w tych wapieniach?
O: Wapienie te zawierają obfite skamieniałości foraminiferów, koralowców, mięczaków i glonów.
P: Na ile lat szacowana jest ta formacja?
O: Wiek tej formacji ocenia się na około dwa miliony lat.
Przeszukaj encyklopedię