Charlotte Emma Moore Sitterly (24 września 1898 - 3 marca 1990) była astronomką amerykańską.

Charlotte Moore urodziła się w Ercildoun, w Pensylwanii. Ukończyła Swarthmore College w 1920 roku i udała się do Princeton, by asystować Henry'emu Norrisowi Russellowi. W tym czasie pracowała w Obserwatorium Uniwersytetu Princeton oraz w Obserwatorium na górze Wilson. Pracowała dużo nad spektroskopią słoneczną, badając linie spektralne Słońca i identyfikując pierwiastki chemiczne w Słońcu. Doktorat z astronomii obroniła w 1931 r. na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley na stypendium Lick Fellowship. Następnie wróciła do Princeton.

Podczas drugiego pobytu w Princeton poznała i wyszła za mąż za Bancrofta W. Sitterly, który został profesorem fizyki. W 1945 r. wstąpiła do ówczesnego Narodowego Biura Norm (NBS). Jej tabele widm atomowych i poziomów energii, publikowane przez NBS, od dziesięcioleci pozostają istotnymi odniesieniami w spektroskopii.

W późniejszym okresie jej życia możliwe stało się wystrzeliwanie instrumentów na rakiety i rozszerzyła swoją pracę na linie widma ultrafioletowego.

Osiągnięcia naukowe

Charlotte Moore Sitterly zasłynęła jako dokładna i systematyczna kompilatorka oraz analityczka danych spektralnych. Jej prace obejmowały:

  • Dokładne pomiary długości fal i identyfikację linii w widmie Słońca oraz w widmach laboratoryjnych, co umożliwiało wykrywanie i określanie stanu jonizacji pierwiastków w atmosferach gwiazd.
  • Tablice poziomów energetycznych i zestawienia widm atomowych publikowane w ramach NBS; opracowania te stanowiły podstawę dla dalszych badań w astrofizyce, fizyce plazmy i spektroskopii laboratoryjnej.
  • Rozszerzenie badań na zakres ultrafioletu po upowszechnieniu lotów suborbitalnych i balistycznych rakiet badawczych — dzięki temu uzyskano dostęp do linii niedostrzegalnych z powierzchni Ziemi.
  • Kalibracje i standaryzacje widm, które przyczyniły się do poprawy dokładności pomiarów w całej dziedzinie spektroskopii.

Metody i wpływ

Sitterly łączyła obserwacje słoneczne z precyzyjnymi pomiarami laboratoryjnymi, co pozwalało na realistyczne porównania między danymi astronomicznymi a danymi z prób kontrolowanych. Jej tabele i zestawienia były wielokrotnie cytowane jako autorytatywne źródło danych atomowych. Dzięki temu ułatwiła pracę astronomów interpretujących widma gwiazd i Słońca oraz fizyków zajmujących się własnościami atomów i jonów.

Życie osobiste i kariera

W życiu prywatnym Charlotte Moore poślubiła Bancrofta W. Sitterly’ego, który był związany z fizyką akademicką. Jej kariera obejmowała długie lata pracy w instytucjach badawczych i rządowych; po przekształceniu NBS w National Institute of Standards and Technology (NIST) w późniejszych dekadach, jej opracowania pozostały ważnym zasobem tej i innych instytucji. Pracowała zawodowo przez wiele lat, a jej dorobek naukowy był ceniony zarówno przez astronomów, jak i fizyków atomowych.

Dziedzictwo

Prace Charlotte Moore Sitterly miały trwały wpływ na rozwój spektroskopii i astrochemii. Jej zestawienia danych funkcjonowały jako standardowe źródło informacji przez dziesięciolecia, pomagając w interpretacji obserwacji astronomicznych i w pracy laboratoriów. Nawet po rozwojowych zmianach technologicznych i pojawieniu się nowych baz danych, znaczenie jej starannej metodyki i rygoru naukowego pozostaje powszechnie uznawane.

Źródła i dalsze materiały

Informacje o życiu i pracy Charlotte Moore Sitterly znajdują się w archiwach instytucji takich jak Swarthmore College, Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley, Princeton oraz w zbiorach historycznych NBS/NIST. Jej oryginalne publikacje i zestawienia widm są dalej cytowane i digitalizowane w bazach danych atomowych.