Szczupak łańcuszkowy (Esox niger) – opis, występowanie i zwyczaje
Szczupak łańcuszkowy (Esox niger) — opis, występowanie, zwyczaje i siedliska. Dowiedz się o diecie, zachowaniach i najlepszych miejscach połowu tego drapieżnego gatunku.
Szczupak łańcuszkowy (nazwa naukowa Esox niger) posiada wiele przydomków, takich jak: Grass pickerel, Jack, czy Eastern pickerel. Ten gatunek jest słodkowodną rybą łowną i jednym z mniejszych przedstawicieli rodziny Esox (szczupak). Występuje naturalnie w dopływach Atlantyku i — historycznie — wzdłuż wybrzeży wschodniej części Ameryki Północnej; zdarzały się także introdukcje poza tym zasięgiem. W literaturze i w doniesieniach terenowych trafia się wzmianka o populacjach w wybrzeżu Zatoki Perskiej, jednak prawidłowy zasięg naturalny obejmuje przede wszystkim wybrzeże Atlantyku i Zatokę Meksykańską (wschodnie wybrzeże Ameryki Północnej). Gatunek został wprowadzony do niektórych akwenów, m.in. do spływów spływów jezior Ontario i Erie, a także w innych miejscach. Występują zwykle w płytkich, zarośniętych roślinnością basenach jezior, strumieni oraz rzek pływowych i bezodpływowych. Są to ryby żerujące w zasadzce, które atakują wszystko, co pływa w ich pobliżu. Żywią się głównie podczas godzin dziennych.
Wygląd i rozmiary
Szczupak łańcuszkowy ma smukłe, wydłużone ciało, charakterystyczny, spłaszczony pysk i ostre zęby. Ubarwienie zwykle zielonkawe lub brązowozielone z jaśniejszym, kremowym spodem; na bokach widoczne są ciemniejsze plamki i charakterystyczny, łańcuszkowaty wzór (stąd polska nazwa). Młode osobniki i osobniki dorosłe mogą różnić się intensywnością kreskowania.
Rozmiary: najczęściej osiągają 20–35 cm długości, rzadziej do około 45 cm; masa zwykle poniżej 2 kg.
Siedlisko i zasięg
Szczupak łańcuszkowy preferuje płytkie, ciepłe akweny bogate w roślinność, zatoczki, kanały i powolne odcinki rzek. Dobrze znosi lekko zasolony (brakowy) wodny i toleruje okresowe obniżenie jakości wody, dlatego może występować także w rzekach pływowych oraz w estuariach. Tam, gdzie został introdukowany, potrafi się zadomowić i konkurować z rodzimymi gatunkami.
Odżywianie i zachowanie
Szczupak łańcuszkowy to aktywny drapieżnik zasadzki. Ukrywa się w zaroślach i nagle atakuje ofiarę, wykorzystując przy tym szybkość i zęby. Dieta obejmuje przede wszystkim małe ryby, płazy (żaby), skorupiaki (np. rakopodobne), a także owady wodne i inne drobne bezkręgowce. Zwykle poluje w ciągu dnia, chociaż aktywność może być większa o świcie i o zmierzchu.
Rozród
Tarło odbywa się wiosną, gdy temperatura wody wzrasta (zazwyczaj przy kilkunastu stopniach C). Samice składają dużą liczbę jaj, które przywierają do roślinności wodnej lub innych podwodnych struktur. Nie występuje opieka rodzicielska — larwy i narybek rozwijają się samodzielnie, korzystając z osłon w roślinności.
Znaczenie i ochrona
Szczupak łańcuszkowy bywa ceniony przez wędkarzy za waleczność, choć ze względu na mniejsze rozmiary nie jest tak pożądany jak niektóre większe gatunki szczupakowatych. W miejscach introdukcji może wpływać negatywnie na lokalne zespoły rybne, preying on native species and altering food webs. W związku z tym podejmowane są lokalne działania zarządzające populacją, zwłaszcza tam, gdzie stwarza ryzyko dla rodzimych gatunków.
Jak rozpoznać i odróżnić
- Od innych szczupaków (np. szczupaka europejskiego) różni się mniejszym rozmiarem i charakterystycznym łańcuszkowatym wzorem na bokach.
- W stosunku do podobnych gatunków z rodzaju Esox warto zwrócić uwagę na kształt pyska, rozmieszczenie plam oraz preferencje siedliskowe (często bardziej przybrzeżne i zaroślowe).
Podsumowanie: Szczupak łańcuszkowy (Esox niger) to mniejszy, agresywny drapieżnik wodny, doskonale przystosowany do życia w zarośniętych, płytkich akwenach. Jego obecność ma znaczenie zarówno dla wędkarstwa, jak i dla ekosystemów tam, gdzie został introdukowany.

Esox niger Palikot łańcuchowy
Opis fizyczny
Chain pickerel ma ten sam torpedo-podobny kształt jak Muskellunge i Northern pike. Mają one inne oznaczenia niż którykolwiek z ich członków rodziny. Mają łańcuchowy wzór ciemnych oznaczeń na żółtawym lub zielonkawym ciele. Wzór ten jest tym, od czego wzięła się ich nazwa. Podobnie jak inne szczupaki mają rozwidloną płetwę ogonową i długą spiczastą głowę. Chain Pickerel mają ciemny pasek pod każdym okiem. Kolor oczu jest żółty lub żółtawy. Mogą one żyć do 10 lat.
Siedlisko i pasza
W wodach, w których nie występują szczupaki i piżmaki, można znaleźć wiele Chain Pickerel. Preferują one płytkie zarośnięte baseny i zatopione drzewa, gałęzie lub konstrukcje wykonane przez człowieka. Mogą to być pale doków lub skarpy. Pickerel zasadza się na swoją ofiarę. Żywią się innymi rybami, żabami, rakami i małymi ssakami. Młode pikardele jedzą owady wodne i małe skorupiaki. W miesiącach zimowych dorosłe ryby przenoszą się na głębsze wody.
Tarło rozpoczyna się, gdy temperatura wody zbliża się do 50°F. W przeciwieństwie do innych gatunków z rodziny szczupakowatych, jaja Chain Pickerel są lepkie i wstążki ikry przyklejają się do podwodnych chwastów. Samice składają do 50 000 jaj. W przeciwieństwie do innych ryb, zębacz nie pozostaje, aby pilnować swojego narybku.
Wędkarstwo
Chain pickerel nie jest tak popularny jak inne ryby łowne. Wiele z nich zostaje złowionych przypadkowo podczas połowu innych ryb. Są one jednak popularne wśród wędkarzy podlodowych w zimie. Sandacz jest rybą bardzo dobrze walczącą. Każdego, kto złowi jedną z nich czeka ekscytująca walka. Zaatakują żywą strzeblę lub jakąkolwiek przynętę, która ją przypomina. W Kanadzie walleye nazywane są "pickerel", co czasami myli identyfikację. Walleye i szczupaki różnią się jednak wyglądem.
Rekord świata dla łańcuchowego pickerela wynosi 9 funtów i 6 uncji. Został on złowiony w Georgii w 1961 roku. Chain Pickerel rzadko osiąga długość większą niż 36 cali.
Pytania i odpowiedzi
Q: Jak naukowo nazywa się sandacz?
A: Naukowa nazwa sandacza to Esox niger.
P: Jakie są niektóre przydomki paletki łańcuchowej?
A: Niektóre z przydomków paletki to Grass pickerel, Jack i Eastern pickerel.
P: Czy Chain pickerel jest rybą słodko- czy słonowodną?
A: Sandacz jest słodkowodną rybą łowną.
Q: Jaki jest najmniejszy członek rodziny Esox?
A: Sandacz jest najmniejszym członkiem rodziny Esox (szczupak).
P: Gdzie występuje sandacz?
O: Sandacz pochodzi z dopływów Atlantyku i wybrzeża Zatoki Perskiej.
P: Gdzie jeszcze wprowadzono pikiniera łańcuchowego?
O: Sandacz został wprowadzony do wód jezior Ontario i Erie, a także w innych miejscach.
P: Jakie środowisko preferuje sandacz?
O: Sandacz występuje w płytkich zarośniętych basenach jezior, strumieni oraz rzek pływowych i bez pływów.
Przeszukaj encyklopedię