Karawana (z języka perskiego: کاروان) to grupa ludzi podróżujących razem. Często są oni na wyprawie handlowej. Karawany były używane głównie na terenach pustynnych i na całym Jedwabnym Szlaku. Podróżując w grupach pomagali w obronie przed bandytami, tak samo jak konwoje na morzu pomagali chronić się przed piractwem. Przyczyniło się to również do poprawy ekonomii skali w handlu. W XIV wieku pojawiły się doniesienia o karawanach liczących do 12.000 wielbłądów.
W czasach historycznych, karawany podróżowały przez Azję Wschodnią i Europę. Często przewożono w nich luksusowe i lukratywne towary, takie jak jedwabie czy biżuterię. Handlowali nimi za sól, złoto, miedź lub niewolników. Początkowo używano wózków na osły. Zastąpiono je pojedynczym garbatym wielbłądem. Wielbłąd mógł pokonać duże odległości na bardzo małej ilości wody.
Przyczepy kempingowe mogą wymagać dużych inwestycji w towary i wielbłądy. Były one bogatym celem dla bandytów. Zyski z udanej podróży handlowej mogły być ogromne. Wielu władców na ważnych szlakach handlowych tworzyło karawany (stacje drogi). Były to miejsca, w których karawany mogły odświeżyć swoje zwierzęta, a zapasy mogły być uzupełniane. Jednak objętość, jaką mogła przewozić przyczepa, była ograniczona. Przykładowo, karawana składająca się z 500 wielbłądów mogła przewieźć tylko jedną trzecią lub połowę towarów przewożonych przez zwykły bizantyjski żaglowiec handlowy.
Dzisiejsze przyczepy kempingowe nadal przewożą ważne towary w mniej rozwiniętych rejonach świata. Przykładem są pociągi na wielbłądach przejeżdżające przez południowe krańce Pustyni Saharyjskiej. Również współczesne przyczepy kempingowe często składają się z samochodów osobowych, ciężarowych i autobusów.
