Wieloryb Bryde'a jest baleenem z rodziny krętorbakowatych (Balaenopteridae). Nazwa „wieloryb Bryde'a” odnosi się do niewielkiej grupy do siebie bardzo podobnych zwierząt, które dawniej traktowano jako jeden gatunek. Zależnie od populacji dorosłe osobniki osiągają zwykle około 12–15 m długości (rzadko do około 16 m), a masa ciała waha się w przybliżeniu od kilkunastu do ponad 20 ton; samice zazwyczaj są nieco większe od samców.

Wygląd i cechy morfologiczne

Wieloryb Bryde'a ma smukłą, wydłużoną sylwetkę typową dla baleenów. Charakterystyczną cechą odróżniającą go od większości innych przedstawicieli rodziny jest obecność trzech podłużnych grzbietów na głowie – grzbiety te biegną od okolic oczu w kierunku otworu nosowego. Inne rikwy (rorwale) mają zwykle tylko jeden grzbiet. Skóra jest najczęściej czarna do ciemnoszarej, czasem z jaśniejszymi plamami na spodzie. Jak u innych krętorbaków, jama gębowa zaopatrzona jest w fiszbiny (baleen), które służą do odcedzania drobnej zdobyczy.

Zachowanie i odżywianie

Wieloryby z grupy Bryde'a żywią się głównie małymi rybami pelagicznymi (np. sardynki, anchoveta), skorupiakami (w tym krylem) i larwami. Łowią poprzez tzw. lunge feeding — gwałtowne nabieranie wody i zdobyczy przy szeroko otwartej paszczy, po czym woda jest wypychana przez fiszbiny, zatrzymując pokarm. Często żerują blisko powierzchni i bywają widywane podczas aktywności w stadach lub pojedynczo. Wydają niskoczęstotliwościowe dźwięki służące komunikacji i orientacji.

Rozmnażanie

Sezon rozrodczy oraz szczegóły dotyczące rozmnażania mogą różnić się między populacjami. Ciąża trwa około 10–12 miesięcy, a okres między kolejnymi porodami zwykle wynosi 2–3 lata. Młode rodzą się zwykle o długości około 3–4 m i są karmione mlekiem matki przez kilka miesięcy, stopniowo przechodząc na samodzielne pobieranie pokarmu.

Występowanie

Wieloryby Bryde'a zamieszkują przede wszystkim wody tropikalne i subtropikalne, zarówno przybrzeżne, jak i oceaniczne. Niektóre populacje są bardziej przywiązane do określonych rejonów wybrzeży, inne prowadzą bardziej rozproszone, pelagiczne życie. Dokładne zasięgi i struktura populacji są wciąż przedmiotem badań, ponieważ istnieją regionalne różnice w ekologii i zwyczajach żerowania.

Taksonomia i historia nazewnictwa

Do lat 50. XX wieku wszystkie obserwowane osobniki uważano zwykle za jeden gatunek, Balaenoptera brydei. Późniejsze badania morfologiczne i genetyczne wykazały, że w praktyce wyróżnić można kilka bardzo podobnych, lecz odrębnych form. W grupie tej wymienia się m.in. Balaenoptera edeni oraz opisany stosunkowo niedawno Balaenoptera omurai. Pomiędzy wielorybem Bryde'a i wielorybem Sei, Balaenoptera borealis, historycznie też panowało duże zamieszanie — są to zwierzęta podobnej wielkości i zbliżonego wyglądu, choć rozróżnienie jest możliwe na podstawie cech czaszki i liczby/wzorów grzbietów czołowych.

Nazwa gatunku pochodzi od Johana Bryde'a, który zbudował pierwszą fabrykę wielorybną w RPA, w której przetwarzano wieloryby. Wiele zagadnień taksonomicznych wciąż pozostaje otwartych: trwają badania genetyczne i morfologiczne, żeby ustalić, które populacje są odrębnymi gatunkami, a które jedynie podgatunkami lub formami lokalnymi. W szczególności relacja między B. brydei i B. edeni pozostaje przedmiotem badań i dyskusji — niektóre prace sugerują bliskie pokrewieństwo (gatunki siostrzane), inne traktują je jako odrębne taksony.

Stan ochrony i zagrożenia

W przeszłości wieloryby z tej grupy były intensywnie wykorzystywane przez przemysł wielorybniczy. Obecnie największe zagrożenia to kolizje z okrętami, zaplątania w sieci rybackie, degradacja siedlisk, spadek dostępności pożywienia oraz hałas podwodny. Status ochronny różni się w zależności od opisywanego taksonu i populacji; niektóre grupy są oceniane jako mniej zagrożone, inne jako narażone lub brakuje na ich temat wystarczających danych (Data Deficient). Badania i monitoring są kluczowe dla określenia potrzeb ochronnych.

Podsumowując: „wieloryb Bryde'a” to kompleks zbliżonych do siebie gatunków krętorbaków tropikalnych i subtropikalnych, wyróżniający się trzema grzbietami na głowie. Pomimo stosunkowo dobrze znanych cech morfologicznych, jego taksonomia i status poszczególnych populacji nadal są aktywnym polem badań naukowych.