Kampania Bristoe (1863) — bitwy w Wirginii podczas wojny secesyjnej

We wrześniu Lee został zmuszony do wysłania swojego I Korpusu dowodzonego przez generała Jamesa Longstreeta na Teatr Zachodni w okolice Chattanoogi w stanie Tennessee. Meade stracił swoje unijne XI i XII Korpusy, które również zostały wysłane do Tennessee. Lee pozostał z około 55 000 ludzi, podczas gdy siły Meade'a liczyły teraz około 80 000. Meade był niezadowolony z powodu konieczności oddania dwóch korpusów i czuł, że nie ma wystarczająco dużych sił, by pokonać Lee. Lee jednak kontynuował swój plan odwrotu, aby dostać się między Meade'a a Waszyngton.

Wczesnym rankiem 9 października Konfederaci zerwali obóz, by spróbować niepostrzeżenie obejść flankę Meade'a. Unikali wzgórz i zakurzonych dróg, gdzie marsz mógłby wznieść tumany kurzu widoczne na wiele mil. Lee wiedział, że jeśli Meade odkryje jego ruchy, to albo zaangażuje się w bitwę, albo ruszy na północ od Rappahannock. Ale pikiety Unii donosiły, że z obozów Konfederatów nie dochodziły dźwięki bębnów ani hejnałów, ani dym z porannych ognisk kuchennych. Do kwatery głównej Meade'a dotarła wiadomość, że armia rebeliantów wydaje się poruszać na zachód. Meade nadal nie wiedział, co się dzieje, ale był bardzo zaniepokojony tymi doniesieniami. Lee mógł posuwać się na południe w kierunku Richmond lub na północ, próbując odwrócić flankę Meade'a. Meade zdawał sobie również sprawę, że Lincoln był niezadowolony z tego, że pozwolił Lee uciec po Gettysburgu. Meade wiedział więc, że musi coś zrobić.

Przez cały dzień 9 października Meade czekał na wieści o ruchach Lee. Tego wieczoru wysłał rozkazy dla 1 Dywizji Kawalerii generała Johna Buforda, aby przekroczyła Rapidan w Germanna Ford i dowiedziała się, gdzie są Konfederaci. Ale Buford nie otrzymał rozkazów aż do następnego ranka. Jego kawaleria wyruszyła od razu, ale nie dotarła do miejsca, gdzie obozowali Konfederaci przed godziną 11:00. Dopiero po zachodzie słońca nawiązali kontakt z oddziałami konfederackimi w Morton's Ford. Meade dowiedział się o tym dopiero następnego dnia, 11 października.

Pod Culpepper Courthouse, Meade zaczynał myśleć, że Lee porusza się na północ wokół jego flanki. Ale wciąż nie miał żadnych raportów, które by na to wskazywały. W nocy 10 października Meade zdecydował, że walka na ograniczonym obszarze w Culpepper jest niebezpieczna i może dać Lee przewagę. Rozkazał całej swojej armii ruszyć na północ od Rappahannock. Buford nie otrzymał wiadomości o tym, że armia Unii ruszyła na północ i 11 października rano czekał na wsparcie z I Korpusu. Zamiast tego został zaatakowany przez konfederacką kawalerię. Jednostki kawalerii Unii i Konfederacji walczyły przez cały dzień i do wieczora Buford zdołał przedrzeć się z powrotem przez Rappahannock. To jednak odwróciło uwagę kawalerii Unii od odkrycia, gdzie znajduje się armia Lee.

Auburn (13-14 października)

13 października, w bitwie znanej jako pierwsza bitwa pod Auburn, kawaleria konfederackiego generała J.E.B. Stuarta jechała przed armią Lee. Wpadł na oddziały federalne strzegące pociągu z zaopatrzeniem. Widząc, że ma przewagę liczebną, kawaleria Stuarta ukryła się w gęstych krzakach, czekając na okazję do ataku. Szybko jednak znaleźli się w otoczeniu wojsk Unii, które nie wiedziały o obecności ludzi Stuarta. Konfederacka kawaleria pozostała w ukryciu, zbierając informacje o tym, co zobaczyła. Następnego ranka, w tak zwanej drugiej bitwie pod Auburn, kawaleria Stuarta wydostała się z okolicy.

Stacja Bristoe (14 października)

14 października 1863 roku korpus Hilla zaatakował dwa korpusy Unii, które wycofywały się na północ. Błąd Hilla polegał na tym, że przed atakiem nie zarządził żadnego zwiadu, aby sprawdzić, z czym przyjdzie mu się zmierzyć. Jedna z dywizji Hilla została ciężko pobita i straciła jedną baterię artylerii. Po wzmocnieniu swojej linii Hill nie był w stanie poczynić żadnych postępów przeciwko korpusowi Unii, który okopał się za nasypem kolei Orange i Alexandria. Po pokonaniu Hilla, wojska Unii ruszyły dalej do Centerville w Wirginii. Lee był wściekły na Hilla za jego błędy popełnione pod Bristoe Station. Powiedział Hillowi: "Pochowaj swoich zmarłych i nic więcej o tym nie mów!".

Wyścigi w Buckland (19 października)

Po klęsce pod Bristoe Station i przerwanym natarciu na Centreville, kawaleria Stuarta osłaniała wycofywanie się armii Lee z okolic Manassas Junction. Judson Kilpatrick ścigał kawalerię Stuarta wzdłuż Warrenton Turnpike. Zostali oni jednak zwabieni w zasadzkę w pobliżu Chestnut Hill i rozgromieni. Federalni żołnierze zostali rozproszeni i ścigani przez pięć mil (8 km) w aferze, która stała się znana jako "Buckland Races".

Przez Rappahannock (7 listopada)

Lee wrócił na swoją starą pozycję za Rappahannock, ale pozostawił ufortyfikowany przyczółek na północnym brzegu. Chronił on podejście do Kelly's Ford. 7 listopada Meade wymusił przeprawę przez Rappahannock w dwóch miejscach. Niespodziewany atak VI Korpusu generała Johna Sedgwicka o zmierzchu opanował konfederacki przyczółek w Rappahannock Station. Zdobyli oni dwie konfederackie brygady (ponad 1600 ludzi) z dywizji generała Jubala A. Early'ego. Walki pod Kelly's Ford były mniej zacięte, ale Konfederaci wycofali się, pozwalając Federalistom na przeprawę w sile kilkudziesięciu żołnierzy.