Wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii (5 maja 2005) — wyniki i skutki
Wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii 5 V 2005 — wyniki, wpływ na rządy Tony'ego Blaira, spadek poparcia Partii Pracy oraz konsekwencje polityczne i społeczne.
W 2005 roku w Wielkiej Brytanii odbyły się wybory powszechne, które miały miejsce 5 maja 2005 roku i miały na celu wyłonienie 646 członków Izby Gmin Wielkiej Brytanii. Trzech głównych kandydatów do objęcia stanowiska premiera Zjednoczonego Królestwa przedstawiono po prawej stronie: lider Partii Pracy Tony Blair, lider Partii Konserwatywnej Michael Howard oraz lider Liberalnych Demokratów Charles Kennedy.
Wyniki ogólne
W wyniku tych wyborów Partia Pracy i jej lider Tony Blair po raz trzeci z rzędu zdobyli większość w Izbie Gmin. Partia Pracy straciła jednak 47 miejsc w parlamencie, a liczba głosów, które otrzymała spadła o 5,5% w porównaniu z wyborami powszechnymi w 2001 roku. Wiele osób uważa, że Partia Pracy straciła poparcie z powodu niepopularnej decyzji premiera Tony'ego Blaira o wysłaniu wojsk do Iraku w 2003 roku.
Poniżej podsumowanie najważniejszych tendencji i rezultatów:
- Partia Pracy utrzymała większość, lecz znacząco ją osłabiła — spadek poparcia i utrata miejsc pokazały zmęczenie wyborców rządami po ośmiu latach rządów Labour.
- Konserwatyści poprawili swój wynik w stosunku do poprzednich wyborów i zdobyli więcej miejsc, lecz ich wzrost poparcia nie wystarczył, by przejąć władzę.
- Liberalni Demokraci osiągnęli wzrost poparcia w głosach i zdobyli kilka dodatkowych mandatów, ale nadal pozostali trzecią siłą w parlamencie.
- W częściach Zjednoczonego Królestwa dominowały partie narodowe (np. SNP w Szkocji, Plaid Cymru w Walii) oraz partie północnoirlandzkie, które utrzymywały swoje znaczenie w regionach.
Kontekst i przyczyny zmian
- Iraq i polityka zagraniczna: kontrowersje związane z interwencją w Iraku w 2003 roku były jednym z głównych czynników osłabiających poparcie dla rządzącej Partii Pracy.
- Sprawy krajowe: problemy z systemem opieki zdrowotnej, edukacją oraz krytyka wobec reform i zarządzania finansami publicznymi również wpłynęły na nastroje wyborców.
- System wyborczy: pierwszeństwo „first-past-the-post” spowodowało, że rozkład mandatów niekoniecznie odzwierciedlał w pełni rozkład poparcia w skali kraju, co wzbudziło dyskusje o ewentualnej reformie systemu.
Frekwencja i reakcje
Frekwencja wyborcza w 2005 roku była umiarkowana (około dwudziestu–kilkudziesięciu punktów procentowych poniżej poziomu najwyższych frekwencji w innych okresach powojennych). Po ogłoszeniu wyników opinia publiczna i komentatorzy polityczni oceniali, że wybory potwierdziły zmęczenie rządami Labour, ale jednocześnie nie doprowadziły do gwałtownej zmiany politycznej. Opinia publiczna oraz partie opozycyjne kontynuowały debatę nad odpowiedzialnością za wojnę w Iraku oraz nad kierunkiem polityki krajowej.
Skutki krótkoterminowe i długofalowe
- Rząd Tony'ego Blaira pozostał u władzy, ale w osłabionej formie, co ograniczało jego manewry polityczne i wzmacniało wewnętrzną presję w obrębie Partii Pracy.
- W dłuższej perspektywie kontrowersje związane z polityką zagraniczną i spadek poparcia dla Labour przyczyniły się do zmian wewnątrz partii; Tony Blair ostatecznie ustąpił ze stanowiska premiera w 2007 roku, przekazując władzę Gordonowi Brownowi.
- Wybory 2005 zapoczątkowały dalsze przesunięcia na brytyjskiej scenie politycznej, widoczne w kolejnych wyborach i w rosnącej roli kwestii regionalnych (zwłaszcza w Szkocji) oraz w dyskusji nad reformami instytucjonalnymi.
Podsumowując, wybory parlamentarne 5 maja 2005 roku potwierdziły dominację Partii Pracy w krótkim okresie, ale jednocześnie wykazały wyraźne zmniejszenie jej poparcia i wzrost siły opozycji. Wydarzenie to miało istotne konsekwencje dla polityki wewnętrznej i zagranicznej Zjednoczonego Królestwa w następnych latach.
Wyniki
- Partia Pracy (355 posłów, 35,2% głosów)
- Partia Konserwatywna (198 posłów, 32,4% głosów)
- Liberalni Demokraci (62 posłów, 22,0% głosów)
- Partia Niepodległości Zjednoczonego Królestwa (0 posłów, 2,2% głosów)
- SzkockaPartia Narodowa (6 posłów, 1,5 % głosów) - tylko Szkocja
- Partia Zielonych (0 posłów, 1,0% głosów) - tylko Anglia i Walia
- Demokratyczna Partia Unionistyczna (9 posłów, 0,9% głosów) - tylko Irlandia Północna
- BrytyjskaPartiaNarodowa (0 posłów, 0,7% głosów)
- Plaid Cymru (3 posłów, 0,6% głosów) - tylko Walia
- Sinn Féin (5 posłów, 0,6% głosów) - tylko Irlandia Północna
- Ulsterska Partia Unionistyczna (1 poseł, 0,5 % głosów) - tylko Irlandia Północna
- Partia Socjaldemokratyczna i Partia Pracy (3 posłów, 0,5 % głosów) - tylko Irlandia Północna
- Partia Respekt (1 poseł, 0,3% głosów)
- Szkocka Partia Socjalistyczna (0 posłów, 0,2% głosów) - tylko Szkocja
- Veritas (0 posłów, 0,1% głosów)
- Alliance Party of Northern Ireland (0 posłów, 0,1% głosów) - tylko Irlandia Północna
- Szkocka Partia Zielonych (0 posłów, 0,1 % głosów) - tylko Szkocja
- Socjalistyczna Partia Pracy (0 posłów, 0,1% głosów)
- Partia Liberalna (0 posłów, 0,1% głosów)
- Angielscy Demokraci (0 posłów, 0,1% głosów) - tylko Anglia
W okręgach wyborczych Blaenau Gwent i Wyre Forest wybrano kandydatów niezależnych. W okręgu Glasgow East mandat zdobył przewodniczący Izby Gmin Michael Martin, który nie jest uważany za członka żadnej partii politycznej.
Kolejne wybory odbyły się 6 maja 2010 roku. Zobacz wybory powszechne w Wielkiej Brytanii w 2010 r.
Powiązane strony
- Posłowie wybrani w wyborach powszechnych w Wielkiej Brytanii, 2005 r.
Pytania i odpowiedzi
P: W którym roku odbyły się wybory powszechne w Wielkiej Brytanii w 2005 roku?
A: Wybory powszechne w Wielkiej Brytanii w 2005 roku odbyły się 5 maja 2005 roku.
P: Ilu członków zostało wybranych do Izby Gmin Zjednoczonego Królestwa?
A: Do Izby Gmin Zjednoczonego Królestwa wybrano 646 członków.
P: Kim byli trzej główni kandydaci na premiera Wielkiej Brytanii?
O: Trzej główni kandydaci na premiera Wielkiej Brytanii w tych wyborach to Tony Blair (Partia Pracy), Michael Howard (Partia Konserwatywna) i Charles Kennedy (Liberalni Demokraci).
P: Kto w tych wyborach zdobył większość w parlamencie?
O: Partia Pracy i jej lider Tony Blair zdobyli większość w Parlamencie podczas tych wyborów.
P: Ile miejsc w parlamencie straciła Partia Pracy podczas tych wyborów?
O: Podczas tych wyborów Partia Pracy straciła 47 miejsc w parlamencie.
Zaobserwowano również A5% spadek ich głosów w stosunku do wyborów powszechnych w 2001 roku.
P: Dlaczego Partia Pracy straciła poparcie podczas tych wyborów?
O: Wiele osób uważa, że Partia Pracy straciła poparcie, ponieważ decyzja premiera Tony'ego Blaira o wysłaniu wojsk do Iraku w 2003 roku była niepopularna wśród wyborców.
Przeszukaj encyklopedię