Wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii (5 maja 2005) — wyniki i skutki

Wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii 5 V 2005 — wyniki, wpływ na rządy Tony'ego Blaira, spadek poparcia Partii Pracy oraz konsekwencje polityczne i społeczne.

Autor: Leandro Alegsa

W 2005 roku w Wielkiej Brytanii odbyły się wybory powszechne, które miały miejsce 5 maja 2005 roku i miały na celu wyłonienie 646 członków Izby Gmin Wielkiej Brytanii. Trzech głównych kandydatów do objęcia stanowiska premiera Zjednoczonego Królestwa przedstawiono po prawej stronie: lider Partii Pracy Tony Blair, lider Partii Konserwatywnej Michael Howard oraz lider Liberalnych Demokratów Charles Kennedy.

Wyniki ogólne

W wyniku tych wyborów Partia Pracy i jej lider Tony Blair po raz trzeci z rzędu zdobyli większość w Izbie Gmin. Partia Pracy straciła jednak 47 miejsc w parlamencie, a liczba głosów, które otrzymała spadła o 5,5% w porównaniu z wyborami powszechnymi w 2001 roku. Wiele osób uważa, że Partia Pracy straciła poparcie z powodu niepopularnej decyzji premiera Tony'ego Blaira o wysłaniu wojsk do Iraku w 2003 roku.

Poniżej podsumowanie najważniejszych tendencji i rezultatów:

  • Partia Pracy utrzymała większość, lecz znacząco ją osłabiła — spadek poparcia i utrata miejsc pokazały zmęczenie wyborców rządami po ośmiu latach rządów Labour.
  • Konserwatyści poprawili swój wynik w stosunku do poprzednich wyborów i zdobyli więcej miejsc, lecz ich wzrost poparcia nie wystarczył, by przejąć władzę.
  • Liberalni Demokraci osiągnęli wzrost poparcia w głosach i zdobyli kilka dodatkowych mandatów, ale nadal pozostali trzecią siłą w parlamencie.
  • W częściach Zjednoczonego Królestwa dominowały partie narodowe (np. SNP w Szkocji, Plaid Cymru w Walii) oraz partie północnoirlandzkie, które utrzymywały swoje znaczenie w regionach.

Kontekst i przyczyny zmian

  • Iraq i polityka zagraniczna: kontrowersje związane z interwencją w Iraku w 2003 roku były jednym z głównych czynników osłabiających poparcie dla rządzącej Partii Pracy.
  • Sprawy krajowe: problemy z systemem opieki zdrowotnej, edukacją oraz krytyka wobec reform i zarządzania finansami publicznymi również wpłynęły na nastroje wyborców.
  • System wyborczy: pierwszeństwo „first-past-the-post” spowodowało, że rozkład mandatów niekoniecznie odzwierciedlał w pełni rozkład poparcia w skali kraju, co wzbudziło dyskusje o ewentualnej reformie systemu.

Frekwencja i reakcje

Frekwencja wyborcza w 2005 roku była umiarkowana (około dwudziestu–kilkudziesięciu punktów procentowych poniżej poziomu najwyższych frekwencji w innych okresach powojennych). Po ogłoszeniu wyników opinia publiczna i komentatorzy polityczni oceniali, że wybory potwierdziły zmęczenie rządami Labour, ale jednocześnie nie doprowadziły do gwałtownej zmiany politycznej. Opinia publiczna oraz partie opozycyjne kontynuowały debatę nad odpowiedzialnością za wojnę w Iraku oraz nad kierunkiem polityki krajowej.

Skutki krótkoterminowe i długofalowe

  • Rząd Tony'ego Blaira pozostał u władzy, ale w osłabionej formie, co ograniczało jego manewry polityczne i wzmacniało wewnętrzną presję w obrębie Partii Pracy.
  • W dłuższej perspektywie kontrowersje związane z polityką zagraniczną i spadek poparcia dla Labour przyczyniły się do zmian wewnątrz partii; Tony Blair ostatecznie ustąpił ze stanowiska premiera w 2007 roku, przekazując władzę Gordonowi Brownowi.
  • Wybory 2005 zapoczątkowały dalsze przesunięcia na brytyjskiej scenie politycznej, widoczne w kolejnych wyborach i w rosnącej roli kwestii regionalnych (zwłaszcza w Szkocji) oraz w dyskusji nad reformami instytucjonalnymi.

Podsumowując, wybory parlamentarne 5 maja 2005 roku potwierdziły dominację Partii Pracy w krótkim okresie, ale jednocześnie wykazały wyraźne zmniejszenie jej poparcia i wzrost siły opozycji. Wydarzenie to miało istotne konsekwencje dla polityki wewnętrznej i zagranicznej Zjednoczonego Królestwa w następnych latach.

Wyniki

  • Partia Pracy (355 posłów, 35,2% głosów)
  • Partia Konserwatywna (198 posłów, 32,4% głosów)
  • Liberalni Demokraci (62 posłów, 22,0% głosów)
  • Partia Niepodległości Zjednoczonego Królestwa (0 posłów, 2,2% głosów)
  • SzkockaPartia Narodowa (6 posłów, 1,5 % głosów) - tylko Szkocja
  • Partia Zielonych (0 posłów, 1,0% głosów) - tylko Anglia i Walia
  • Demokratyczna Partia Unionistyczna (9 posłów, 0,9% głosów) - tylko Irlandia Północna
  • BrytyjskaPartiaNarodowa (0 posłów, 0,7% głosów)
  • Plaid Cymru (3 posłów, 0,6% głosów) - tylko Walia
  • Sinn Féin (5 posłów, 0,6% głosów) - tylko Irlandia Północna
  • Ulsterska Partia Unionistyczna (1 poseł, 0,5 % głosów) - tylko Irlandia Północna
  • Partia Socjaldemokratyczna i Partia Pracy (3 posłów, 0,5 % głosów) - tylko Irlandia Północna
  • Partia Respekt (1 poseł, 0,3% głosów)
  • Szkocka Partia Socjalistyczna (0 posłów, 0,2% głosów) - tylko Szkocja
  • Veritas (0 posłów, 0,1% głosów)
  • Alliance Party of Northern Ireland (0 posłów, 0,1% głosów) - tylko Irlandia Północna
  • Szkocka Partia Zielonych (0 posłów, 0,1 % głosów) - tylko Szkocja
  • Socjalistyczna Partia Pracy (0 posłów, 0,1% głosów)
  • Partia Liberalna (0 posłów, 0,1% głosów)
  • Angielscy Demokraci (0 posłów, 0,1% głosów) - tylko Anglia

W okręgach wyborczych Blaenau Gwent i Wyre Forest wybrano kandydatów niezależnych. W okręgu Glasgow East mandat zdobył przewodniczący Izby Gmin Michael Martin, który nie jest uważany za członka żadnej partii politycznej.

Kolejne wybory odbyły się 6 maja 2010 roku. Zobacz wybory powszechne w Wielkiej Brytanii w 2010 r.

Powiązane strony

  • Posłowie wybrani w wyborach powszechnych w Wielkiej Brytanii, 2005 r.

Pytania i odpowiedzi

P: W którym roku odbyły się wybory powszechne w Wielkiej Brytanii w 2005 roku?


A: Wybory powszechne w Wielkiej Brytanii w 2005 roku odbyły się 5 maja 2005 roku.

P: Ilu członków zostało wybranych do Izby Gmin Zjednoczonego Królestwa?


A: Do Izby Gmin Zjednoczonego Królestwa wybrano 646 członków.

P: Kim byli trzej główni kandydaci na premiera Wielkiej Brytanii?


O: Trzej główni kandydaci na premiera Wielkiej Brytanii w tych wyborach to Tony Blair (Partia Pracy), Michael Howard (Partia Konserwatywna) i Charles Kennedy (Liberalni Demokraci).

P: Kto w tych wyborach zdobył większość w parlamencie?


O: Partia Pracy i jej lider Tony Blair zdobyli większość w Parlamencie podczas tych wyborów.

P: Ile miejsc w parlamencie straciła Partia Pracy podczas tych wyborów?


O: Podczas tych wyborów Partia Pracy straciła 47 miejsc w parlamencie.
Zaobserwowano również A5% spadek ich głosów w stosunku do wyborów powszechnych w 2001 roku.

P: Dlaczego Partia Pracy straciła poparcie podczas tych wyborów?


O: Wiele osób uważa, że Partia Pracy straciła poparcie, ponieważ decyzja premiera Tony'ego Blaira o wysłaniu wojsk do Iraku w 2003 roku była niepopularna wśród wyborców.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3